Backyard Blues 2014 - Three ‘ o clock blues
Backyard Blues 2014
Kaffee The Other Side
Peer

Er is een plaats in België waar de mensen zich roeren als ze de zomer om het hoekje zien piepen. Voor de mensen van deze plaats betekent de zomer uitkijken naar vele muzikale avonden. Deze plaats heeft door de jaren heen zelfs een eigen leuze gecreëerd : Peer, daar zit muziek in!

De organisatoren van Backyard Blues hebben dat goed begrepen, behalve maandelijks de Mojojamsessions te organiseren, verzorgen zij nu de vijfde edite van deze Backyard Blues.  Of deze dag een apotheose is van de jamsessions of een opwarmertje voor het legendarische Blues Peer, laten we aan u over. Wat veel belangrijker is, wij mochten aanwezig zijn. Een kans die we met 2 handen maar al te graag aannemen. Het weer is ideaal, de vibe zit juist en wij vertrekken richting Kaffee The Other Side. Onderweg kunnen we het niet laten een dansje op straat te doen, dat we er zin in hebben is meer als duidelijk.

Vreemd hoe mensen aan de ene kant muziek in verschillende vakjes steken en langs de andere kant muziek ervaren als vrijheid. De mannen van Les Generals Jack delen blijkbaar onze mening, hun motto luidt: A chacun son blues. Voor hun is blues een mix van ska, reggae en rock. Hun outfit doet denken aan Sgt Peppers Lonely Hearts Club band en hun sound gaat wat ons betreft ook terug naar die tijd. Onze interpretatie is die van een jonge Joe Cocker met een hint van Dave Dee, Dozy, Beaky, Mitch & Titch. Deze band heeft, tot ons genot, een portaal gevonden tussen de 60’s en 2014. Op de weide van Woodstock zouden ze wat ons betreft helemaal niet misstaan. Les Generals Jack, we salute you!

Muziek die u raakt tot in het diepst van uw ziel, dat is blues. The Bluesbones weten het als geen ander, dat mag, nee moet gezegd worden! Niet alleen zullen zij u meevoeren op heerlijke soundwaves, zelf gaan ze ook stuk voor stuk op in de muziek. Deze mannen spelen geen blues, zij zijn blues. Wat gitarist Stef Paglia doet is met geen woorden te beschrijven, we kunnen enkel met open mond kijken en genieten. De gitaarsolo’s vliegen ons om de oren en tijdens Voodoo guitar hebben we vanaf de eerste noot letterlijk kippenvel. In tijden van prefab artiesten en digitale muziek is het altijd heerlijk om te zien dat mensen nog echt instrumenten bespelen met de soul waarvoor deze bestemd zijn. Blues to the bone en zeg dat wij het gezegd hebben.

Derde op het lijstje is Saverio Maccne, uit Argentinië. De vergelijking met een jonge Tony Danza is treffend en ik slik net op tijd het woord “Taxi” in. Saverio wordt vandaag begeleid door heel wat talent. Patrick Cuyvers op de Hammond is altijd een streling voor het oor. Organisatoren Walter Cools en Anna Lee doen ook hun bijdrage. Op de drums bepaalt Kurt Van de Wiele het ritme. Kurt, tijdens mijn jeugd nog de snelste maar ook meest opgewekte punkrock drummer die je in Limburg kon vinden, nu een vaste waarde in het blueswereldje. De diepe, rauwe en typische bluesstem hadden we nog niet gehoord, tot nu dan toch. Het ritmische in combinatie met de zang doet ons dromen van jukejoints in het verre Mississippi. Al kunnen we niet ontkennen dat we een beetje de soul missen die de vorige band hier had overgebracht.

In Peer zijn we de Blues-goden al aardig gewend, toch blijft het telkens een hele eer als er zo eentje in je stad neerstrijkt. Vandaag is dat Archie Lee Hooker, neef van de ultieme blueslegende. Samen met Carl Wyatt & The Voodoo Kings zullen zij ons op meest indrukwekkende wijze tonen wat Mississippi-blues precies inhoudt. Lap steel guitar, bas en drum spelen bij elk nummer een belangrijke rol en voor het eerst vandaag wordt er echte blues geademd. De dansvoetjes komen los bij het publiek en ook wij wagen ons aan een shuffle hier en twist daar. Archie Lee Hooker betreedt het podium en voor ons is het nu gewoon kijken hoe de groten het doen. The man is all about soul, we vinden er zelfs geen Nederlandse omschrijving voor. Als we dan toch een poging moeten doen: ga ze eens live bekijken!

Dat het drukker wordt op Backyard Blues is geen toeval, Rusty Roots maakt zich namelijk klaar om hun ding te doen. Voor ze beginnen worden zowel zij als het publiek op taart getrakteerd ter ere van hun tienjarig bestaan.  Dat we ondertussen hun nieuwe album ‘Your host’ van voor tot achter kennen zorgt allerminst voor minder enthousiasme. Zo blijft Bob Smets onze favoriete gitarist en elk nummer  bewijst hij opnieuw waarom.  Het is altijd een genot om de mannen bezig te zien en de energie die ze weten over te brengen op het publiek.  “Smiling face” wordt live onwijs geniaal en mag wat ons betreft nog langer duren. Dat Jan Bas kan zingen weten fans al jaar en dag, als hij “How blue can you get” van B.B King brengt moeten we toch even naar adem happen, dat hij zelfs zonder microfoon de hele zaal kan bereiken, daar zijn we gewoon stil van.  Rusty Roots, een muzikaal plezier als geen ander.

Met nog 1 band te gaan zit deze Backyard Blues er haast op. The Bluesvision mag als laatste het podium betreden.  Deze 3 jonge mensen bewijzen dat blues nog leeft bij alle generaties. Het verschil in tempo sinds de vorige band is wel duidelijk merkbaar en onze energie sluipt niet zo subtiel de zaal uit. Hun cover van “Hey Joe” weet onze aandacht weer te trekken, voor even dan toch. The Bluesvision brengt zonder twijfel schitterende muziek, we zullen nooit anders beweren. Wij hadden enkel liever met een brok energie de avond afgesloten, nu gaan we eigenlijk uitgeput richting huis.

Met lome benen kruipen we ons bed in, Backyard Blues mag dan wel gedaan zijn voor dit jaar wij weten nu meer dan ooit: PEER, DAAR ZIT MUZIEK IN!!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/backyard-blues-2014/

Organisatie: Backyard Blues