Couleur Café 2014 – zaterdag 28 juni 2014
Couleur Café 2014

Couleur Café 2014 - Keziah Jones – DJ Tudo – Burning Spear – Chance the Rapper – Ben Howard – Chinese Man

Voor de 25ste editie van Couleur Café mocht het iets meer zijn; naast de meer dan 60 groepen en de traditionele dance workshop, was er non stop partymogelijkheid in Club Clandestino, stond een variant van het Indische kleurenfeest Holi op het programma en ontsnapte je ook in de XL-versie van de indoor wereldkeuken niet aan DJ-geweld.
Op de tweede dag van Couleur Café 2014 was de regen wel spelbreker. Vooral in het begin van de avond staken de weergoden stokken in de wielen, met een bescheiden opkomst als gevolg. In de tweede helft van de avond, na de buien, zorgden enkele sterke acts ervoor dat de avond toch in een feestje eindigde.
De programmering op de twee hoofdpodia liep zo goed als parallel. Dit betekent dat het ofwel kiezen was, ofwel switchen tussen de twee om van beide indrukken te verzamelen.

Keziah Jones (Titan) - De 46-jarige New Yorker van Nigeriaanse afkomst (na passages in Londen en Parijs) stond aan het begin van zijn set slechts voor een kleine schare die-hard fans in de regen te spelen, maar liet zijn enthousiasme er niet onder lijden. Geflankeerd door een tweede gitaar, bass en drums en met drie blazers op de achtergrond, liet hij zijn typische slapping-speelstijl op het publiek los (zoals in “A million miles from home”). Vergelijkingen met Lenny Kravitz zijn niet ver weg, hoewel de meeste songs strakker en meer funky klinken. Er was ook plaats voor interactie en speels entertainment met het publiek toen Keziah zijn gitaar horizontaal begon te beroeren. Als afsluiter mocht het in 2007 heruitgebrachte nummer “Rhythm is Love” (oorspronkelijk al uit 1992) uiteraard niet ontbreken en de catchy tonen lieten het ondertussen aangegroeide en heupwiegende publiek met een voldaan gevoel achter. 

DJ Tudo e Sua Gente de Todo Lugar (Move) - Hoewel de bandnaam anders doet vermoeden, stond hier geen DJ-act op het programma. Wel kreeg het publiek (dat door de regen het podium gade sloeg van onder het dichtst bij zijnde afdak) een heel arsenaal muziekgenres voorgeschoteld. Alfredo Bello, een icoon van de electroscene in Brazilië, verzamelt de meest uiteenlopende samples van over heel Brazilië en giet die in een modern jasje. Dat resulteert in een stijl die varieert van samba, over traditionele sounds, naar electro. Soms jazzy, dan weer sterk ritmisch. Hierbij laat hij zich omringen door muzikanten ‘van overal/de todo lugar’, voor de gelegenheid onder andere twee Belgen. Vooral de vrouwelijke percussioniste en de blazers maakten indruk. De zangkwaliteiten van DJ Tudo zelf zijn niet altijd indrukwekkend, maar zijn grote verdienste ligt in de aanstekelijke en moderne uitvoering van heel uiteenlopende genres. Al bij al een aangename verrassing voor het niet zo talrijk opgekomen publiek.

Burning Spear (Titan) - Voor Winston Rodney aka Burning Spear het podium betrad, herinnerde een bandlid er ons nog eens aan dat de man al 40 onafhankelijk muziek maakt. Hij voegde er zonder blozen een streepje reclame aan toe: we mochten allemaal naar zijn website surfen om er merchandising te kopen. Het bijna zeventig jarige icoon van de rootsreggae zwierde van bij de start zijn grijze rasta’s lustig in het rond en had zelfs nog een paar energieke danspassen in huis. Inhoudelijk verschilt Burning Spear niet van zijn landgenoot Bob Marley: de meeste teksten draaien ook om het geloof in de rastafari levenshouding en het pan-Afrikaanse gevoel. De boodschap kreeg in de eerste plaats uiteraard veel bijval bij de trouwe fans in het rood-geel-groen en met dreads maar we zagen ook hipsters mee te springen in de massa, een beetje vreemd contrast. Terwijl de geur van wiet rondom ons met de minuut intenser werd en de riddims verder kabbelden, pikten we nog het slot mee van de act die tegelijk in de Univers-tent bezig was.

Chance The Rapper (Univers) - De 21-jarige Chancelor Bennet aka als Chance the Rapper was al een half uur bezig aan een loeiharde en hyperkinetische set, waarbij hij meermaals de zangpartijen uit het oog verloor en inzette op goedkope interactie met het publiek. De dooddoener ‘I love you’ (236 keer na elkaar herhaald) werkte na een tijdje gewoon op de zenuwen. En handjes schudden met de bakvissen op de eerste rij leek ook meer om zichzelf moed in te praten. De man beweert inspiratie te halen bij Kanye West maar daar was live weinig van te merken. Jammer, want zijn zelf uitgebrachte mixtape “Acid Rap” uit 2013 klinkt meer volwassen en werd positief onthaald door muziekcritici.

Ben Howard (Titan) - Ook hier stond een hele schare jongedames op de eerste rijen met huwelijksaanzoeken en hartjes te zwaaien, met dat verschil dat de Britse singer-songwriter er totaal ongevoelig voor leek. Gefocust als hij was op het subtiele samenspel met zijn bandleden, beloofde het een sobere set te worden, zonder overtollige bindteksten of flauwe grapjes. De indie folk (afwisselend op de akoestische en de elektrische gitaar) zorgde voor een romantische sfeer op het uitgeregende festivalterrein en Howard speelde verzorgd maar tegelijk ingehouden. Ook bij de hits “Keep your head up” en “The Fear” leek hij niet voluit te gaan, hoewel dat geen belemmering was om iedereen in het publiek te doen meezingen.

Chinese Man (Titan) - Het trio uit Marseille liet het publiek een goeie 20 minuten wachten, maar eens het trip hop collectief het podium ingepalmd had, maakte het gemor snel plaats voor een dansfeestje. De meeste Couleur Café-gangers waren gekomen voor een bevestiging van het gesmaakte optreden uit 2012 en kregen waar voor hun geld. Vlotte omschakelingen tussen triphop, funk en jazz, vette scratches en een opzwepende guest rapper uit Zuid-Afrika: de perfecte cocktail voor een geslaagde afsluiter.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/couleur-cafe-2014/
Organisatie: Couleur Café, Tour & Taxis, Brussel