Hellfest 2015 – zaterdag 20 juni 2015 – Een geslaagde 10^e edtie!
Hellfest 2015
Festivalterrein
Clisson (Fr)
2015-06-20
Dylan Vanhaecke en Yentl Stée

Na een behoorlijke spurt te mogen inzetten wegens overslapen kwam ik toch nog mooi op tijd aan in de Altar tent om Cock and Ball Torture te zien beginnen. Als Belg is het nog altijd vrij vreemd om meer dan 5 mensen te zien kijken naar een Goregrind optreden, laat staat een goed gevulde tent. Toch bewees Frankrijk weer eens dat ze deze niet zo kuise muziek een warm hart toedragen door een waar feestje te starten in de tent. De band zelf leek ook vrij verbaasd te zijn. Vrolijk huppelen, polonaises en dikke, zweterige mannen. Deze show had het allemaal. Daarnaast was er natuurlijk ook nog het muzikale. Bij dergelijke optredens heb je nogal vaak het probleem dat het feestgebeuren eigenlijk het belangrijkste is en het muzikale daardoor wat slabakkend op de achtergrond blijft. Gelukkig was dit hier niet het geval en mochten we een klein half uurtje genieten van vettige “humpa humpa” riffs, stemvervormers en , wonder boven wonder, een best wel helder geluid. Een mooie start van de dag. (Yentl)

Snel nog een pintje halen en nog wat bakken in de Warzone want daar mag Broken Teeth al z’n duivels loslaten. Deze Britse Hardcore band heeft zich behoorlijk snel in m’n hart weten te werken toen ik “The Seeker” ontdekte (en voornamelijk het nummer “Souldestroyer”) dus ik kon deze kans om ze eens live te zien niet laten liggen. Ik had ook hier een beetje dezelfde vrees dat ik bij iedere band had op dit podium, is het hier niet te warm hiervoor? Gelukkig lieten ze me al snel de hitte vergeten met een set die je enkel als ‘intens’ kan beschrijven. Enig minpuntje ligt ook hier eigenlijk aan de infrastructuur van het festival zelf. Een frontline (afgezet podium) is echt wel een gigantische afknapper bij dergelijke shows, voornamelijk als deze reviewer van plan was om boos “Souldestroyer” te gaan me brullen op het podium en daarbij liefst niet in elkaar gemept zou worden door de security. Verder echt een aanrader als ze nog eens in de buurt spelen. (Yentl)

Wat later op de Warzone trad de Nederlandse Hardcore Punk band Vitamin X op. Ik had al van heel wat mensen gehoord dat de shows van deze band hard gaan, maar toch leuk blijven. Dit is onmiddellijk ook de meest correcte benaming voor de show die ik daar aanschouwde. Snoeiharde muziek, een pit waarvan het me niet zou verwonderen dat er diverse ledematen werden in gebroken en overal lachende gezichten en opblaasdieren. Alhoewel deze band echt gemaakt is om te spelen in kleine, zweterige zaaltjes van jeugdhuizen konden ze zich perfect redden op de festivalweide en deden dit met glans. Ook de band amuseerde zich rot wat ook bleek uit hun weigering om van het podium te gaan (tot ergernis van sommige mensen die het moesten organiseren). Op het allerlaatste moment was er nog tijd voor een covertje van Negative Approach (“Ready to Fight”) en kon ik voldaan afdruipen. (Yentl)

Hoewel ik vooral een fan ben van Heavy Metal en Stevige harde Rock sta ik nog steeds open voor andere genres, Doom is hier absoluut geen uitzondering op. En Ahab staat zeker tussen mijn favorieten, het was voor mij dus een groot genoegen deze band voor het eerst live te mogen zien in de Valley.
Deze trage en ‘duistere’ muziek die voornamelijk geïnspireerd is op het verhaal van Captain Ahab & Moby Dick (Herman Melville) heeft een trance opwekkend effect, dit werd al zeer duidelijk van in het begin; het publiek die als één enkele entiteit bewoog, de zee van hoofden die gelijkmatig bewoog.. Het deed op een manier zelfs denken aan een onstuimige zwarte zee die iets verraderlijks onder het oppervlak verschool.
Niet onervaren met dit genre moet ik toegeven dat het kleine uur dat deze mannen mochten spelen te kort was voor mij. Voor mensen die geen liefhebber van dit genre zijn zal deze show wellicht als een eeuwigheid gevoeld hebben. Voor mij voelde het echter als een kleine 30 minuten. Zeker voor herhaling vatbaar en ik zie erg uit naar hun nieuwe album.
Wederom geïnspireerd op en vernoemd naar een geweldige novel ‘The boats of Glen Carrig’ (William Hope Hodgson). Uitkijken dus! (Dylan)

Tijd om 37 petjes en sportsokken aan te doen want het was tijd om de Warzone nu wel degelijk aan gort te slaan. Jawel het was tijd voor Body Count. De oorlogszone begon al een stuk voor de Warzone want zelfs daar stond het al bomvol. Omdat ik een man ben die door het vuur gaat om deftige reviews af te leveren (en niet gewoon een eikel die mensen aan de kant duwt omdat hij vanvoor wil staan) baande ik mij een weg door de mensenmassa om uiteindelijk aan de zijkant van het podium in een nog grotere mensenmassa terecht te komen die in een soort van permanente pit-status zat. Waar mixen van Metal en Rap doorgaans tot een gigantisch slechtere versie van beide genres leiden slaagt Body Count er in om die twee tot een fantastisch geheel te breien (ok er zit ook heel wat Hardcore en Punk in). In tegenstelling tot kreupel beschuitje (Limp Bizkit indien je het nog niet door zou hebben) die de volgende dag mocht spelen kwam Body Count wel degelijk overtuigend over. Ice-T mag dan wel niet meer de jongste zijn, hij weet perfect hoe hij een publiek naar z’n hand moet zetten en hoe hij show moet geven. Zowat alle klassiekers werden er doorgeramd, waarbij ook het toch wel controversiële nummer “Cop Killer”. Je zou verwachten dat dit wat gevoelig zou liggen in Frankrijk, maar die Fransen kon het geen moer schelen (de aanwezige agenten leken wel iets minder op hun gemak).
Enig minpuntje waren de soms wel iets te lange pauzes tussen nummers door. Nu was het intermezzo met het 14-jarig meisje (waarvan ik nu officieel samen met de rest van het publiek haar nonkel ben) wel leuk, maar wat Ice-T zijn zoon er een paar keer kwam tussen doen is mij een raadsel en het nam toch wel wat de vaart weg uit de show. Het zorgde er ook voor dat er minder tijd was voor meer nummers te spelen. Wel briljant om na de show zijn crew het publiek zien in te stormen om petjes te verkopen. Hopelijk krijg ik nog eens de kans om ze te zien binnenkort want dit smaakt naar meer. (Yentl)

That little old band from Texas: ZZ Top! Terug naar de stevige Rock en natuurlijk de gigantische en majestueuze baarden op de mainstage 1.
Wat deze band, buiten die prachtige baarden van Hill en Gibbons (en de baardloze Beard), mij zo aanspreekt, is het feit dat deze mannen meer dan 40 jaar capabel geweest zijn dezelfde line-up te behouden en hierdoor hun eigen authentieke sound bewaard hebben. Dat zelfs Jimi Hendrix deze mannen hun geweldige muziek en talent respecteerde wil veel zeggen voor mij. Maar eerlijk gezegd moet u deze baardige mannen (Ja ik ben zot van die baarden.) zelf aan het werk zien om te kunnen begrijpen wat voor een vibe deze mannen over een volledige weide verspreiden. Het enige wat ik nog kan aanmerken is dat de speeltijd (20u40-21u40) in mijn ogen iets te vroeg op de avond en wederom te kort was. (Dylan)

Benjamin Franklin zei ooit dat er geen zekerheden in het leven waren naast de dood en belastingen. Ik zou daar graag een derde aan toevoegen, namelijk dat Orange Goblin nooit teleurstelt. Een betere band voor de Valley kan je je eigenlijk niet inbeelden, ze zijn er zowat de belichaming van. Toegegeven, ik heb ze wel al beter gezien, maar dat neemt niet weg dat het een goeie show was. Het was eerder een typische Orange Goblin show. Voor mensen die ze nog nooit live aan het werk zagen is dit waarschijnlijk een behoorlijk nutteloze review, maar meer kan er eigenlijk niet over gezegd worden. Vrolijk een vijftigtal minuten meebewegen op de tonen van Orange Goblin samen met de rest van de tent terwijl je helemaal opgaat in de muziek, wat heeft een mens nog meer nodig? (Yentl)

Zwart, zwarter, zwartst, Mayhem! Deze mannen zijn onontkenbaar de duisternis zelve; Zelfmoord, moord, brandende kerken, … De lijst gaat door en allen zijn dit topics waar ze ervaring mee hebben gehad.
Geen wonder dat deze gebeurtenissen uiteindelijk hebben geleid tot de creatie van iets wat zo duister en zwart is dat (Norwegian) Black Metal een understatement is. Eerlijk gezegd heb ik grotendeels van deze show met gesloten ogen, al headbangend staan genieten terwijl ik visioenen zag van brandende kerken ... Wat een magische ervaring, maar hoe zou het anders kunnen met een band die waar naar zijn naam bestaat uit pure MAYHEM?
Noorwegen behoort ondertussen zodanig tot de top exporteurs van Black Metal dat Norwegian Black Metal op zich een groot genre geworden is. Geen wonder met Mayhem als pionier.. Een geweldig optreden dat voor mij perfect diende als het voorprogramma voor Venom die hierna ook in de TEMPLE speelde als afsluiter. (Dylan)

From the very depths of Hell: VENOM!
Dit was voor mij het optreden waar ik vandaag, wat zeg ik, sinds ik de line-up van Hellfest bekeek naar uit keek. Met heel veel plezier mag ik zeggen dat mijn hoge verwachtingen ruimschoots voldaan werden. Pure adrenaline gereïncarneerd als iets wat zo geweldig is dat het letterlijk duizenden bands heeft geïnspireerd. Een album die een zodanig grote indruk achter liet dat de titel gebruikt werd als naam voor een nieuw genre: Black Metal. Een stevige setlist waar ik niet over kan klagen, buiten het feit dat dit weer een uur was die voor mij voorbij vloog. De show was op zich goed, buiten het feit dat wat pyrotechnics zeer welkom gingen geweest zijn om de sfeer nog wat extra te versterken. Maar dit zie ik graag door de vingers aangezien Cronos zich hier persoonlijk voor verontschuldigde vóór het nummer "Warhead" en nog de inspirerende woorden achterliet: "Let's come back and do a proper one fucking next time!".
Het nummer "Black Metal" als encore kwam natuurlijk niet echt als een verrassing maar als een heerlijke afsluiter van deze avond. (Ik moet toegeven dat ik nog lang heb doorgefeest, maar dit was de band die als afsluiter speelde.) Dit toch nog direct opgevolgd door "Witching Hour" gaf het gevoel van een jumpstart, een extra adrenalinestoot die door me vlamde en me dwingde om nog even helemaal los te gaan. Mijn avond was geslaagd. (Dylan)

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/hellfest-2015/
Organisatie: Hellfest (Clisson (Fr))