Bospop 2015 – zaterdag 11 juli 2015 – dag 1
Bospop 2015
Festivalterrein Weert Noord
Weert
2015-07-11
Dominiek Cnudde

Bospop 2015 was dit jaar al toe aan zijn 35ste editie. Een festival dat zeer kleinschalig startte in 1980 en ondertussen is uitgeroeid tot een middelgroot tweedaags festival net over de grens bij onze Limburgse Nederlandse vrienden. Het festival vond plaats op een terrein in Weert Noord, naast de A2 snelweg. Een terrein dat werd ingericht met prima faciliteiten met zowel parking als een camping op loopafstand.
Op de festivalweide twee podia met naast de 'Mainstage' een 'Secondstage' in een tent. Daarnaast waren er uitgebreide mogelijkheden om de innerlijke mens te versterken en was er dit jaar zelfs een bruin café aanwezig.
Kortom , de setting van het festival was top en ook op muzikaal vlak mochten we enkele onvergetelijke momenten beleven. Maar liefst 28 bands kon je zien en horen tijdens deze tweedaagse. Alle bands (behalve de openers en de headliners) mochten een set spelen van een uurtje.
Bospop benoemde zichzelf als het gezelligste Classic Rockfestival van Nederland. Toegegeven....het was er zeer gezellig maar zeker op zaterdag was de programmatie veel breder dan enkel Classic Rock en was er muzikaals voor elk wat wils. Bovendien zorgde het stralende weer op zaterdag voor een extra toeloop aan de dagkassa en werd het onder een loodzware zon zowaar gezellig druk.

De eerste bands op zaterdag hebben we helaas gemist vanwege het vroege uur. Zo kregen de Nijmeegse rockers Navarone de eer om de mainstage te openen en mochten de vier Kroatische rockchicks van Luminize driekwartier later de tent openen. Naar wat ik me heb laten vertellen brachten beide bands een overtuigende korte set.

Daarna begroette de Nederlandse band Racoon van op het hoofdpodium de reeds druk bezette festivalweide. Racoon is een begrip in eigen land en het was dan ook een beetje verwonderlijk dat ze zo vroeg geprogrammeerd stonden. De band maakt intense melodieuze popsongs en zanger Bart van der Weide weet hoe hij zijn publiek moet bespelen. "Love You More", "Feel Like Flying" en "Liverpool Rain" konden we nog net meepikken.

In de tent speelde de Canadese Layla Zoe een set vol stevige ruwe bluesrock. De zangeres wordt meer dan eens vergeleken met Janis Joplin maar weet toch een eigen geluid neer te zetten. Bovendien had ze ook een schitterende gitarist (Jan Laacks) bij, die als een echte gitaargod enkele mooie bluessolo's uit zijn gitaar toverde. De jamsessie die ontstond tijdens de James Brown cover "It’s A Man’s Man’s Man’s World" was fenomenaal.

Van de ongepolijste rock stapten we richting hoofdpodium om ons in stelling te plaatsen voor de gladde gepolijste poprock van Anastacia. Zelf had ik Anastacia nog nooit live gezien en ik verwachtte er dan ook helemaal niets van! De Amerikaanse blondine overwon borstkanker en zorgde met het album 'Resurrection' in 2014 voor haar wederopstanding. Toch waren het vooral haar oudere hits zoals: "Paid My Dues", "Left Outside Alone" en "I'm Outta Love" die het publiek aan het dansen en zingen brachten. Iets minder overtuigender was de Foo Fighters cover "Best Of You" uit haar coveralbum 'It's A Man's World'; geflankeerd door een sterke begeleidingsband (met o.a. twee sterke backgroundzangeressen) sloeg de muziek van Anastacia, wat een mix was van pop, soul en rock, stevig aan. Een zeer genietbaar uurtje daar in de hitte.

Afkoelen in de tent na dit optreden zat er voor ons niet in want de tent zat reeds nokvol voor Band Of Friends. Een vriendenclubje die de muziek van blueslegende Rory Gallagher levend wil houden. Zowel de bassist als de drummer speelden nog met de Ierse multi-instrumentalist. Rory stierf in 1995 maar dit clubje draagt zijn erfenis hoog in het vaandel. Er kwam een enorme positieve vibe vanuit de tent gewaaid.

Melissa Etheridge stelde zoals verwacht niet teleur. De 54 jarige bracht naast songs uit haar recentste album: 'This is M.E.' natuurlijk ook enkele megahits zoals: "Bring Me Some Water" en "Like The Way I Do".

Driekwart in haar set namen we echter het zekere voor het onzekere en vertrokken richting tent voor het optreden van Fish. Een optreden waar we absoluut getuige van wilden zijn! Het was vooraf aangekondigd dat Fish naar aanleiding van het 30-jarig jubileum van de Marillion klassieker 'Misplaced Childhood', het conceptalbum integraal live zou uitvoeren. Toch vroeg ik me af tijdens de stevige opener "Pipeline" of het echt ging gebeuren. 'Een beetje gek als je een festival speelt en je tweede nummer meteen het laatste nummer van de set is', zei Fish. De tent ontplofte toen "Pseudo Silk Kimono" werd ingezet. Met de hits: "Kayleigh" en "Lavender" waren vele Marillion fans van het eerste uur al niet meer in te tomen maar ook de rest van de superplaat bleef live uitstekend overeind. Zeker als je weet dat de band met heel wat technische problemen te kampen had en Fish tegenwoordig alles een toontje lager zingt. Het kon ook niemand deren dat hij tegenwoordig moet spieken om zijn teksten te zingen.
De man heeft nog steeds een ongeëvenaard charisma, wat hij bewees door met één gebaar de ganse tent stil te krijgen. Als toemaatje werd aan het einde nog een opzwepende versie van "Market Square Heroes" op de uitzinnige meute losgelaten.
Niets dan respect voor ome Fish die voor mij persoonlijk het hoogtepunt van Bospop 2015 was.

Na de uitputtingsslag in de tent moest de innerlijke mens dringend versterkt worden waardoor we het optreden van Gary Clark Jr. vrijwel geheel aan ons lieten voorbijgaan. Deze nieuwe Texaanse Jimi Hendrix was volgens sommigen wat misplaatst op het hoofdpodium. Een intiemere set in de tent had zijn soulblues waarschijnlijk nog beter tot zijn recht laten komen.

Over de sets van Novastar (Secondstage) en Ed Kowalczyk (Mainstage) kan ik kort zijn. Beide bands zag ik de dag ervoor reeds aan het werk op Rock Zottegem en beide optredens waren ook vrijwel identiek. (zie live reviews Rock Zottegem!) Alhoewel Joost Zweegers met zijn Novastar een stuk beter voor de dag kwam dan de avond er voor. Het was ook het eerste optreden met zijn 'nieuwe gitarist', een Nederlandse sessie muzikant die eerder op de dag al op het podium stond met Anastacia. Ed Kowalczyk bracht net zoals op Rock Zottegem een erg gedreven set. Vrijwel identiek als de avond er voor met uitzondering van afsluiter "Overcome''. Ook in Nederland is men de muziek van Live nog duidelijk niet vergeten!

Caro Emerald sloot de eerste avond af in de tent. Haar jazzy circuspop is niet meteen spek voor mijn bek maar de Nederlandse liet wel de ganse tent dansen en de zomerse klanken vulden zelfs een deel van de mainstage weide, waar wij braafjes ongewapend stonden te wachten op de 3 Texanen van ZZ Top. En die Texanen waren reeds voor de derde keer te gast op Bospop. Billy Gibbons, Dusty Hill en Frank Beard beter bekend als het trio van ZZ Top hoefden geen introductie meer. Deze grootheden van de bluesrock begonnen met "Got Me Under Pressure" wat twijfelend aan hun set. De sound zat aanvankelijk ook niet helemaal snor maar de mannen met baarden gooiden met een vroeg "Gimme All Your Lovin'" al vlug het roer om.
Visueel zorgden grappige videobeelden er voor dat er op het podium toch iets te beleven viel want van interactie met het publiek was er helemaal geen sprake. Meer dan eens geraakte de ritmesectie uit balans en was er een valse gitaarnoot te horen. De Jimi Hendrix cover "Foxy Lady" werd dan wel weer heel knap uitgevoerd. Toch kan ik me niet ontdoen van het feit dat de heren een erg dunne lijn bewandelen tussen geniale eenvoud en het niet veel meer zijn dan een aardig gimmick.
Voor Bospop waren het alvast grootheden die nu al meer dan vier decennia in de originele bezetting onverwoestbaar doorgaan. Met de finale en hits zoals: "Legs", "Sharp Dressed Man" en klassiekers zoals "La Grange" en "Tush" ging Bospop de eerste nacht in.

Al bij al was dag één best 'vertrouwd gezellig' en interessant met het optreden van Fish als onbetwistbaar hoogtepunt!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/bospop-2015/
Organisatie: Bospop