FeestinhetPark 2015 – vrijdag 14 augustus 2015
FeestinhetPark 2015
Donkvijvers
Oudenaarde
2015-08-14
Mariska Willems en Johan Meurisse

FihP had dit jaar iets te vieren , gezien ze aan hun 20^ste editie toe zijn . Op woensdag was er ‘A special day in the Park’, een prachtinitiatief voor de mensen met een beperking, de donderdag was er al een dansfeestje losgebroken , de vrijdag was er eentje voor de rockers met o.m. een dEUS, die net als Arsenal op zaterdag iets te vieren hadden . Tot slot mag Milow (zondag) de feesteditie letterlijk uitzwaaien …
We laten ons maar al te graag onderdompelen in de gezellige sfeer, de openlucht mainstage  en met een (muzikale) cocktail maakten we volgende impressies, zie de lives en pics …
Redactioneel zijn we er dit jaar enkel op vrijdag en hielden we het dus op de rockkleppers aan de Donkvijvers …

dag 2 – vrijdag 14 augustus 2015
Op plaat mag het Gentse Wallace Vanborn wat minder grillig en zompig klinken , live gaan de drie er stevig tegen aan en klinken ze smerig, vuil en ruig . Een slepende ritmiek als rode raad . Hard en gruizig als we “Supply & the damned”, “A bee and a buzz” en “Cougars” in een hels tempo begin de set al meteen horen. Ze zijn toe aan de derde cd ‘The orb we absorb’, met niemand minder dan Chris Goss aan de knoppen . Dit is goede rock’n’roll die door het strot gaat en raakt , vooral het afsluitende “Cowboy panda’s revenge” is er eentje met veel gif en venijn. Sterke set .

Vorig jaar waren ze praktisch op elk festival te zien , onze Franstalige vrienden Girls In Hawaii , die definitief –en terecht- doorbraken in Vlaanderen . Dit jaar zijn de optredens minder in aantal , en ze staan nog  steeds in het teken van hun cd ‘Everest’, eerbetoon aan hun in 2010 overleden drummer Denis Wielemans. Het uitgebreide combo rond het duo Lionel Vancauwenberghe en Antoine Wielemans brengen dromerige indiepop , die live een levendige injectie krijgen , en door de prachtige lightshow , in het geprojecteerde ‘Mount Everest’ , een link maakt naar het Pink Floyd prisma . Grandaddy is en blijft een voorname referentie voor de heren door de psychedelicatunes. GiH is live weerbarstig , snedig, gedreven en boet niet in aan emotie en intensiteit,  o.m. “Sun of the sons”, “Misses” , “Not dead” en “Rorscharch” . Op het eind (“Flavor”?) werd de strakke ritmiek onderstreept en het tempo en de effects opgedreven. Schitterende finale!

Ook het uit Southampton afkomstige trio Band of skulls hebben al drie platen uit en ook hier evolueert hun zompige rock’n’roll blues naar meer gevoeligheid . Het rauwe randje is er wat van af , de sound gepolijster, maar kijk ook live verliezen ze hun roots niet en klinken ze extravert .  We hadden alvast een evenwichtig geheel van frisse , broeierige, los swingende rocksongs , die durfden te exploderen . “Brothers & sisters” , “Asleep at the wheel”, “Himalayan”, “The devil takes care” of “His own patterns” en doorbraaksingle “Death by diamonds & pearls” zijn een handvol nummers die voor deze afwisseling zorgden. Af en toe zong de imposante bassiste , maar haar vocals kwamen wat te licht over.  De band evenaart wel het succes niet meer van hun debuut , toch was de belangstelling meer dan voldoende  , wat de band zichtbaar deugd deed .

Tot slot nog dEUS – zij hebben dit jaar iets te vieren. Al vijfentwintig jaar zijn ze bezig en al twintig jaar hebben we plaatwerk van de band Barman en C° , die diverse bezettingswisselingen heeft gekend , maar nu al een pak jaar consistent functioneert . Na de clubconcerten komen de festivals nu aan de beurt en zo waren ze o.m. op Cactus , Lokerse Feesten en bij onze Franstalige vrienden op Heartbeats, Les ardentes en Ronquieres .  De jubileum is een ‘best of’ met wat wijzigingen in de setlist .
dEUS heeft er op de festivals duidelijk zin . Een gretig , hecht spelende band op scherp , door Barman geleid , maar eerlijk gezegd gedragen door elk groepslid die dat ietsje meer in de sound injecteren. De songs krijgen een spannend broeierig kantje , die heersen in een constante dreiging. 
Blij dat we vanavond een “Via” en “Theme from turnpike” hoorden,  het laatste misschien ook wel de inspiratie voor z’n ander bandje Taxiwars. Ze grossierden door het uitgebreide oeuvre waaronder “The architect”, “Fell off the floor man”, “If you don’t get what you want“, “Constant now” en “4 mains”. “Little arithmetics” en “Hotellounge” balanceerden tussen subtiliteit en felheid . Het sfeervolle “Instant street” kreeg een stevige outtro mee en de intimiteit hadden we op een “nNothing really ends” . Natuurlijk de classics op het eind “Roses”, “Suds & soda”, in de bis, waaiden en zwaaiden ons letterlijk uit.
dEUS - een nieuw hoofdstuk kunnen ze aanvatten met nieuw werk in 2016… Zij sloten nu af in schoonheid, in goddelijke stijl …

Naast de rock’n’roll op de mainstage , was er ander leuks te zien en te horen op de bijkomende stages . Hiphop , dubreggae en aangename pompende , geschifte danstunes trokken evenveel volk waaronder een Safi en Spreej , die de Vlaamse hiphop een warm hart toedragen . De twee MC’s , deejay en keyboards  maakten hun hiphop breder, dieper, sfeervoller. Niet direct my cup of tea , maar het jonge volkje hield er van . Tja, die hiphop van de Jeugd van Tegenwoordig zit in de lift. Ze hebben al een handvol singles uit , die het publiek in feeststemming brachten.

Neem gerust een kijkje naar de pics 14.08 en 15.08
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/feest-in-het-park-2015/
Organisatie: FihP, Oudenaarde