Laundry Day 2015 – zaterdag 5 september 2015 – Feest eindigt plots …
Laundry Day 2015
Middenvijver
Antwerpen
2015-09-05
Heidi Vanneste en Davy Devuyst

Op zaterdag  5 september werd het Belgische EDM festivalseizoen traditioneel afgesloten door Laundry Day. De weergoden hadden hier echter geen rekening mee gehouden, het was winderig en druilerig. Het deed deugd om jezelf te kunnen opwarmen aan de beats die op de 8 verschillende podia door de speakers werden gejaagd.
De parking bevond zich op een aantal kilometer van het festivalterrein. Dikke pluim voor de organisatie en de chauffeurs van De Lijn. Alle 5 minuten vertrok er een bus van de parking naar het terrein. Na het afsluiten van het festival kon je terug een bus nemen naar de parking. Deze bussen werden zelfs begeleid door de politie, zodat aanschuiven in de file niet moest. Deze dienst was tevens gratis, wat goed onthaald werd bij de festivalgangers.

Op de mainstage zorgde Dirtcaps voor een eerste hoogtepunt van het festival. Tijdens hun set begon het te regenen, maar de MC meldde meteen dat de regen hen niet zou tegenhouden, waarop het sein werd gegeven om het aantal BPM op te drijven. Ondertussen stond het publiek te dansen en te springen, gekleed in poncho’s die verkrijgbaar waren aan de bars. De mashup van ‘Galantis – Runaway’ was het hoogtepunt van hun set, die vol zat met rauwe beats.

De Heart United stage was het tweede grootste podium op het terrein. Daar werden de fans van hardstyle op hun wenken bediend. G-Fresh zorgde voor de ene moshpit na de andere. Zijn manier van draaien zorgt ervoor dat hij hardstyle tot een aantrekkelijk genre probeert te maken. Hij hanteert een vast recept, waarbij hij gekende nummer laat spelen, met daarna steevast hardstyle beats. “The Final Countdown” van Europe, “Lethal Industry” van Tiësto, “You’ll never walk alone” van Gerry & The Pacemakers zijn maar een aantal voorbeelden van bekende nummers waarmee hij het publiek wist te bekoren.

Telecomoperator Base had een podium gesponsord op Laundry Day. Mobile Beats by Base werd deze gedoopt. Audiophonic werd uitgenodigd om op dit podium het beste van zichzelf te geven. Zijn set start hij met wat progressive house, waarop het publiek wat mak reageert. Zo zit 3Devotion3 van Quintino in het begin van de set. Na een tijdje gaat hij de commerciëlere toer op en dat is direct te merken aan het publiek. Bij het spelen van een eigen remix van “Heads will roll” – Yeah Yeah Yeahs start hij zijn commercieel rondje. Bij het bonken van de remix van Sheperd met Save Geronimo, gaat het publiek helemaal uit zijn dak. Ook Tiësto wordt veel eer aangedaan in zijn set, zo zijn “Secrets” en “Split” de revue gepasseerd.

Bacardi had ook een prominente plaats gekregen op het festival. Zo was er de Cuba Libre tent. Deze was mooi ingekleed met de was die hing te drogen aan waslijnen. Belgische rots in de branding Peter Luts passeerde op deze stage. Begin jaren 2000 had hij zelf een aantal grote hitjes en was hij 1 van de mannen achter Lasgo en Astroline. Momenteel is hij meer bezig met DJ werk. Zo heeft hij een vaste residentie in discotheek Versuz in Hasselt. Hij weet als geen ander het publiek op te zwepen door de ene hit na de andere te spelen. Hij krijgt ondersteuning van de lasers, maar de beats die hij laat weergallen , maken de sfeer compleet.  “Bunny Dance” van Oliver Heldens en “Deep down low” van Valentino Khan zorgen dat de ‘eyh oohs’ door het publiek in de tent worden gescandeerd.

Op de mainstage mocht Bakermat zijn deephouse set afwerken. Bij het grote publiek is hij gekend van “Uitzicht”, “Vandaag” en natuurlijk “Bullit”. Deze werden dan ook verwerkt in zijn set en dit werd goed gesmaakt door het publiek. Hij verzorgde technisch sterke mixen en de CO jets en de lasers probeerden het feest compleet te maken. Laatstgenoemden kwamen niet helemaal tot hun recht, daar het nog te vroeg op de avond was daarvoor. De 4 danseressen en het in de lucht schieten van slingers, probeerden het publiek helemaal in de stemming te krijgen, maar toch was het redelijk mak. Daar zullen de lounge vibes wel voor iets in meegespeeld hebben.

Na deze rustigere set, stonden de Nederlanders Sunnery James & Ryan Marciano op het programma. Dit was een grote stijlverandering, want de heren zijn vooral gekend voor hun dirty house muziek. En hun set zat er propvol mee. Hun eigen nummer “Sound of the underground”, zorgde voor de eerste ontploffing in het publiek. De reactie van het publiek was wat onwennig op de rest van hun set, dirty house is dan ook een genre apart en een set van anderhalf uur van dit genre was dan ook misschien iets te veel van het goede. Hun gloednieuw nummer “Come Follow” sloot hun set af en deze werd in stijl afgesloten met het bijhorende vuur, confetti en CO jets.

Alvar & Millas zijn het schoolvoorbeeld van het beleid die de organisatie van Laundry Day probeert te hanteren. Ze geven jong Belgisch talent een kans om zich aan het grote publiek te tonen. Zij staan hier al een paar jaar op rij en nu mochten ze op de mainstage zichzelf in het zweet werken, wat ze zeker en vast deden. Ze zorgden voor een sterke set, waarbij vooral (progressive) house de hofleverancier was. Ze haalden vooral de grote DJ’s van deze aardbol naar boven zoals Calvin Harris (“Outside”, “Summer”, “How deep is your love”), Afrojack (“What we live for”, “Ten feet tall”) en Tiësto (“Red Lights”). Het begin van hun set was gekleurd met nummers van het Revealed Recordings label. Dit is het label van Hardwell, de beste DJ van de wereld volgens DJ Mag. Onder andere “Deorro” met Rambo kleurde het begin van de set. Het feit dat ze in het begin allemaal nummers gebruikten van dit label, kan erop wijzen dat ze zelf op dit label nummers zullen uitbrengen.

‘Future house’ artiest Tchami bracht heel wat beats en bleeps teweeg tijdens zijn set. Hij bracht een eigenzinnige set, waarbij zijn grootste hits als “Promesses” en  zijn remix van Janet Jacksons “Go Deep” natuurlijk niet ontbraken. Dit waren dan ook de weinige momenten waarop het publiek reageerde tijdens zijn set. De lichtshow, waarbij ondertussen stroboscopen hun intrede maakten, proberen het tij te doen keren, wat amper lukt.

Pendulum DJ Set & Verse waren de voorlaatste mannen die de mainstage mochten betreden. Deze drum’n’bass formatie is bestaft door 3 mannen (Rob Swire, Gareth McGrillen en Paul Harding). Verse nam de rol van MC voor zich. Swire en McGrillen hebben samen de groep Knife Party opgericht en hun set hier op Laundry Day was dan ook doorspekt met nummers van Knife Party (“Internet friends”, “Give it up”, “404”). De bij momenten psychedelische muziek werd goed bijgestaan door de lichtshow. Ook hun samenwerking met The Prodigy werd eer aangedaan toen ze “Voodoo People” speelden. Het publiek kwam massaal aan de mainstage postvatten. De volgende act speelt hier misschien een grote rol in mee.

Dé hoofdact van Laundry Day 2015 was natuurlijk Dimitri Vegas & Like Mike. Het was nog maar de tweede maal dit jaar dit ze een optreden verzorgden in hun thuisland, nadat ze deze zomer hun ‘Kings’ status op Tomorrowland mochten verzilveren. Hoeven de heren nog voorgesteld te worden? Duidelijk is het alvast dat ze druk aan het solliciteren zijn om de beste DJ act ter wereld te worden bij de poll van DJ Mag. Hun keuze om meer mainstream muziek te producen (“Higher Place”) kan deze stelling alleen maar verder onderbouwen.
In oktober weten we of dit degelijk zo zal zijn, maar het weze duidelijk dat er meer en meer vanuit gegaan wordt dat deze poll een internet/social media populariteitstest aan het worden is, dan dat het nog gaat om degelijk de beste DJ aan te duiden.
Hun set hier begon wat in mineur, er was een technische storing, waardoor “The Hum” tot tweemaal toe werd gespeeld. Bij de eerste poging viel deze snel uit en probeerde Mike dit recht te trekken door het publiek verbaal op te zwepen. Het publiek lijkt er zich weinig van aan te trekken, ze schreeuwen de longen uit hun lijf, honderden GSM schermen hangen boven het publiek.
Bij de tweede poging om “The Hum” te laten afspelen, lukt het beter en kan de set helemaal van start gaan. Een eigen remix van “Deep Down Low” volgt en het feest kan helemaal losbarsten.
Hun show bevat alle ingrediënten zoals ze dit nu al een paar jaar uitvoeren. Wodka uitdelen aan het publiek, een moshpit creëren bij hun eigen nummer “Tremor”, het links-rechts gaan met de armen, ‘eyh oohs’ vragen aan het publiek, Mike als MC, Instagram foto nemen met publiek… Het zijn één voor één vaste ingrediënten geworden van hun shows.
Muzikaal konden ze bij momenten wél verbazen, door bijvoorbeeld een aantal klassiekers van onder het stof te halen (bv. Delirium – “Silence”, RHCP – “Snow”, Gigi D’agostino – “L’amour toujours”).
Ook was er nieuw werk te horen van onder andere Dzeko & Torres met “Lose your mind”. Hun eigen hits konden natuurlijk niet ontbreken (“Ocarina”, “Mammoth”, “Gipsy”, …).
De heren probeerden hun set op te bouwen tot één grote climax op het einde van hun set, waarbij ze een sit down vroegen aan het publiek. Hun nieuwe hit met Ne-Yo “Higher Place” luidde het slot in. Net op het moment dat de beats terug op het publiek zouden afgeschoten worden, besliste de organisatie om de speakers van het publiek uit te zetten. Het was inmiddels middernacht en de organisatie wou de toekomst van het festival niet in het gedrang brengen, door langer muziek te spelen dan mocht volgens de vergunningen, communiceerden ze later.
Dimitri Vegas & Like Mike deelden op hun beurt een tik uit naar de organisatie op hun Facebook pagina door te stellen dat ze de belofte hadden gekregen dat ze hun set helemaal mochten afwerken. Rare bedoening maar, een DJ kan zijn set toch zelf aanpassen naargelang het afgesproken uur?
In ieder geval bleven de broers er verweesd bijstaan op de DJ booth, hun feest eindigde in mineur, waar de muziek nog wat bleef doorspelen via de monitoren …

Organisatie: Laundry Day