Festival Dranouter 2016 – vrijdag 5 augustus 2016
Festival Dranouter 2016
Festivalterrein
Dranouter
2016-08-05
Mireille Tansens en Johan Meurisse
 
Het driedaags Festival Dranouter borduurt voort op de veranderingen van vorig jaar … Festival Dranouter verhuist naar … Dranouter dus . Een kleiner terrein en tenten, kraampjes die iets dichter bij elkaar staan , wat de gezelligheid bevordert . De vernieuwde formule in combinatie met verrassende randanimatie , leuke kinderprogrammatie en veelkleurige foodstands maakt het festival (kleur)rijker.
Dit jaar heeft de organisatie wat gesleuteld aan de ruimte tussen de verschillende tenten en kraampjes. Het zorgt ervoor dat het geheel aangenaam , leuk , ontspannend blijft. Het ademt de sfeer van een grote kermis uit, dichter bij de dorpskern en rond ’t Folk, het hart van de organisatie, waar iedereen nu terecht kan, en kan leren kennen. Met de Kerk en de Voute stage (de Nekka stage van vorig jaar met een grotere capaciteit nu) aan de overkant erbij, brengt men goede muziek uit alle windstreken. De aanpassingen tekenen voor een geslaagde intimiteit. Goed uitgedokterd en goedgekeurd!

Festival Dranouter , het is één van die pittoreske festivals , die we maar al te graag koesteren . Het festival staat voor een groen, gezinsvriendelijk en gemoedelijk driedaags muziekfeest; een gezellige ambiance en een erg warme, amicale , rustige sfeer dus. De terreinaankleding mag soberder zijn , het spreekt jong en oud aan , jonge gezinnen met kinderen en de rasechte muziekliefhebber.
Het festival kreeg door de jaren een breder perspectief , brengt ‘roots’ en ‘folk’ samen , met de aandacht voor de traditie. Een fijne selectie van internationale en Belgische acts , afgewerkt met te ontdekken bands over de verschillende stages. Op die manier blijft Festival Dranouter een interessante insteek . 
Het festival staat in het teken van de ecologie , nieuwe milieu uitdagingen , een goede traditie die ze in ere houden.

Over het hele weekend van de 42^ste editie werden ruim 45000 bezoekers geteld . De nieuwe formule, met de heroriëntering en z’n verhuis vorig jaar slaat aan. Kortom, een zonnige toekomst voor Festival Dranouter!

Muziek?
dag 1 – vrijdag 5 augustus 2016

Op de eerste dag kwamen al twee gerespecteerde artiesten , Afro Celt Sound System en Arno …

De Afro Celts is een graag geziene weerkerende band voor de organisatie. Ze bestaan dit jaar 20 jaar . Het Britse gezelschap - met alle nationaliteiten - is een avontuurlijke versmelting van Keltische traditionele muziek, West-Afrikaanse ritmes en pop met de huidige elektronische danssnufjes, die ergens in die elektronica een link hebben met Senser uit de 90s (check die band maar eens btw!). De raps en soulfulle vrouwelijke backing vocals duwen de vroegere Keltische zangpartijen op het achterplan . Het publiek werd nauw betrokken in de kleurrijke set . Worldpop ten top in een hypnotiserend , bedwelmend dansbaar concertje .

Arno doet dit jaar maar een paar festivals aan en hij koos dit jaar voor de kleurrijkste. Eerder was hij op Couleur Café , nu was hij er voor een adembenemend, strak concert in Dranouter . Arno klinkt als een TC Matic in zijn hoogdagen , door de hoekige hitsige ritmes en de funky loops, gedragen door z’n rauwe , doorleefde zang. Hij voegt er nog een juiste dosis melange aan invloeden toe. In de set komen zijn andere vroegere projecten (Arno & Subrovniks, Charles & White Trash European Blues Connection) aan bod . Zijn classics (“Vive ma liberté”, “Oh la la la”, “Putain Putain” , “Les filles du bord de mer”) zaten deze keer mooi verdeeld in de set , Arno’s credo , de Frans , Engelse teksten en in ‘Ostends’ dialect , met de obligate ‘godverdommes, kust min kloten’ tussenin, vloog om de oren.
De godfather van de Belgische rock mag misschien uitschijnen dat hij een ‘lonesome old motherfucker’ is op die laatste ‘Human incognito’ , hij bijt sterk van zich af in maatschappijkritiek (o.m. de Brexit of “Brussels” met het addertje “Dancing in the streets of Molenbeek”) verpakt in een stevige rockset. “Bathroom singer” uit zijn debuut mocht de uiterst geslaagde set besluiten . Met plezier hebben we deze 67 jarige freak ontmoet! Top!

Hayseed Dixie heeft een rits aan akoestische , elektrische gitaren, banjo , mandoline, bas en viool. Het kwartet wenst zich niet al te ernstig te nemen en is gericht op ambiance en humor . Grappig geslaagd spelen ze , in hun getokkel , bekende (hard) rock nummers in een hillbilly versie . Ze ontdekten de Vlaamse St-Bernardus en weg waren we voor een goed uurtje fun , bier en muziek. Motorhead , AC/DC , Billy Joel , Queen , Survivor , Bob Marley , Bruce, het zijn gegeerde artiesten en bands in hun coveraanbod . De Broken Circle Bluegrass Band hadden we hier in een nauwgezet rockgrass concept.

De folktraditie werd bij de openingsacts opgestoft door Habadekuk uit Denemarken , die nog meer dan Hayseed Dixie (ze waren dan ook met wel negen mensen op het podium!) een arsenaal aan instrumenten mee hadden  als accordeon, viool , gitaar, piano, blazers en drums. Een aangenaam klankenpalet en een uiterst genietbare set kregen we.
Ook Wör in de Clubstage was er zo eentje die de folktraditie behield met hun instrumenten en geluid .
We genoten de eerste uren van het festival van deze fijne geluidjes. 

Das Pop mag dan nu op non actief staan , Bent Van Looy is een multi-instrumentalist en getalenteerd artiest die met ‘Pyjama days’ aan z’n twee soloplaat toe is . Sfeervolle pop met een ruwer randje. Z’n begeesterend pianospel en innemende, heldere vocals zijn bepalend . Een elegante stijl. Hij staat hier als kwintet op de stage en heeft al een pak overtuigende singles uit als “High and dry”, “Shadow of a man” ,”Shoulders” en “My escape”, die niet werden vergeten. Het publiek weet hij te entertainen en op het eind dwarrelen ‘de oohoohs’ over de tent …

Over Nive Nielsen en haar Deer Children kunnen we maar weinig zeggen , de artieste arriveerde te laat … en dat was het net tijd voor de Afro Celts …

Berlaen wist ‘s avonds de Voute op z’n kop te zetten. Mijn streekgenoot zingt en enthousiasmeert in het Zults dialect en heeft net z’n derde plaat uit , ‘Van mij erf’ . Op radio 1 breekt hij door met die pientere single “Z’he mij zoeu g’had” . Hij voegt graag deuntjes van andere bands toe als Sly Fox of RHCP  in zijn nummers . Hij rockt , groovet  en danst met een erg clevere set , o.m. “Brengt ui zuster mee” , “‘K ben nie schui van ui” en “Ge zijt were zat”. Ook Oost-Vlaanderen heeft z’n artiesten met Wim Claeys en deze Berlaen !

Tot slot namen we nog een stukje mee van Emiliana Torrini die in zee ging met het Belgische The Colorist , van enkele gerespecteerde muzikanten als Aaron Jespers (Zita Swoon) en Kobe Proesmans (Gabriel Rios). Vorig jaar nog in de AB, Brussel , nu op Dranouter toont De IJslandse dat ze geen eendagsvlieg was van die doorbraaksingle “Jungle drums”. Enthousiast horen we haar songs in een nieuw kleurrijk kleedje,  een breed uitwaaierende, uitgebalanceerde klankkleur en sound van subtiele geluidjes en aanstekelijke grooves in een bezwerende trance. Ze werden in een fleurige outfit geplaatst . Een unieke samenwerking die uitermate mooi was !

Meer dan vermeldenswaard waren de pittige insteeks van Radio Fresnel , aan de ingang!

Een geslaagd, gemoedelijk folkrockend parcours hadden we afgelegd op deze eerste dag …

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/dranouter-2016/

Organisatie: Festival Dranouter, Dranouter