Eurosonic - Noorderslag 2018 - The European Music Conference and Showcase Festival
Eurosonic - Noorderslag 2018 – 17 -19 januari 2018, Groningen
Diverse locaties
Groningen
2018-01-23
Kimberley Haesendonck en Masja De Rijcke

Ook tijdens deze editie bleef het Europese muziekplatform trouw aan de eigen missie om de circulatie van Europese muziek te bevorderen. Tijdens het avondprogramma presenteerden zich 352 Europese acts, waaronder 22 uit het focusland Denemarken.
… Altijd een fijn weerzien. Groningen , in het hoge noorden van Nederland, is enkele dagen lang voor de 32ste keer dit jaar, even de belangrijkste stad in Europa. Hier wou je vertoeven als muziek je dagelijkse leven domineert.
Tal van goede bands dus, alcohol dat rijkelijk vloeit en leuke cafétjes waar je tijdens en na de optredens kan binnenglippen. Wat moet een mens eigenlijk nog meer hebben?

Een duik in drie dagen Eurosonic-Noorderslag …

woensdag 17 januari 2018

Onze eerste stop op dit muzikaal ontdekkingsfestival was in het Grand theatre voor Binkbeats. Electronicagod Frank Wienk, een man waarvoor u meermaals op uw knieën zou gaan, was tijdens zijn show omringd door een arsenaal van percussie-instrumenten en mengpanelen die hij live combineert. Hij creëert een rustig opbouwende sound die klanken uit de natuur naar boven brengen. Zijn set had een vrij rustige aanzet, perfect om in vanaf het uiterste begin in hogere sferen te geraken.

Niets gaat boven jong en rost gitaargeweld uit België. De mannen van Equal Idiots, die vorig jaar de Nieuwe Lichting van Studio Brussel wonnen, kregen dit jaar twee maal een spot op dit showcase festival. Wij hebben deze twee Kempenaren reeds vanaf het begin van hun carrière kunnen volgen en moeten toegeven dat zij een opmerkelijke vooruitgang hebben geboekt. Ze maken het ene hitje na het andere en alles klinkt even energiek en aanstekelijk. Het is no nonsens rock’n’roll die dagen lang in uw hoofd blijft zitten en barst van de positieve energie. “Salmon Pink”, “Put My Head in The Ground” en hun laatste nieuwe “Hippie Man” zijn steeds de pronkstukken van hun krachtige setje, maar ook “Money Man Midas” ,wat nu net iets trager klinkt, paste in datzelfde rijtje.

Zweeds en hot, dat is wel het minste wat je kan zeggen van Pale Honey. De nieuwe revelatie speelde misschien wel een van de strafste shows tijdens de 32ste editie van Eurosonic. Het duo bestaan uit Tuvo en Nelly, 2 vrouwen met ballen aan hun lijf. Live worden ze bijgestaan door Anders op gitaar en bas. Het opvallendste aan dit optreden was dat deze band zonder moeite een eigen versie maakte van “Lay All Your Love On Me”, een van de bekendste nummers van ABBA. Live kwam dit ijzersterk over en onder andere met dit nummer palmde de band het stampvolle Huize Maas in.

De volgende stop is in Huize de Beurs voor het Franse Lysistrata. Zowat het beste wat we deze drie dagen te zien kregen. Zij brengen een mengeling van post-rock met noise en ze hanteren hun scheurende gitaren op een manier waar zelf Thurston Moore Jaloers op zou zijn. Hun songs zijn voorzien van een vrij rustige aanzet en ontploffen Mogwai-gewijs naar het einde toe. Deze mannen brachten slechts twee full albums uit maar aan virtuositeit  in hun muziek schieten zij zeker niet te kort. Benieuwd wat we hier nog allemaal van te zien zullen krijgen.

Zusje van Roméo Elvis en vooral bekend door haar hit “La Loi Du Murphy”. Wij presenteren u Angèle, een piepjonge artiest die het volgens ons zeker en vast zal maken. Al moeten we toegeven dat het optreden op Eurosonic eerder over kwam als een teleurstelling. Een beetje verlegen en helemaal alleen klom ze het podium op om 40 minuten lang het beste van haar zelf te geven. Haar set was nogal saai opgebouwd en zelfs single “La Loi Du Murphy” kwam niet overtuigend over. We zijn er zeker van dat dit met wat sleutelwerk en aanvulling van full band goed komt, maar optreden op Eurosonic was misschien nog een stapje te snel voor deze Bruxelloise.

Het Deense Iceage, dat later op de avond in de Vera te zien was, is een bandje om niet snel te vergeten. Hun geluid is heel gevarieerd en beschikt over een expressieve punkvibe. De nonchalance van zanger Elias Bender deed ons steekvast denken aan Peter Doherty die weer eens te diep in het glas heeft gekeken. Iceage voorzag ons van een vrij groot aantal muzikanten en een schommelend maar aantrekkelijk geluid dat geproduceerd werd door een buitensporige gitarist, bassist, drummer, violist en saxofonist. Ze brachten in 2011 al hun eerste plaatje uit maar trokken pas echt de aandacht in 2014 met ‘Plowing Into The Field Of Love’.

Milo Meskens, één van de jongste opkomende artiesten op deze editie van Eurosonic. Hoogtijd dat deze artiest wat meer erkenning krijgt, want Milo heeft alles wat een goede singer songwriter moet hebben. Een mooie stem, ijzersterke nummers en een live-set die zo goed opgebouwd is dat het moeilijk is om je te vervelen. Op Eurosonic mocht Meskens dit allemaal bewijzen voor het publiek van de Doopgezinde Kerk, één van de mooiste locaties in Groningen. Met zowel oude nummers, singles “New Beginning” en “Twenty One” en enkele nieuwe hits overtuigde hij zonder moeite. Artiest om in het oog te houden: Check!

Nog een laatste stop in Huize Maas voor Zeal and Ardor, voor wij met z’n allen café Knarie onveilig gaan maken. Deze band blies hier een volledig nieuwe wind  de metalwereld in, maar daar zat toch maar een raar reukje aan als je ’t ons vraagt. Ze brengen een combo van blues en metal. Op plaat klinkt deze mengeling nog vrij aanvaardbaar, maar eens deze band live aan het werk te gezien te hebben moeten wij onze mening toch herzien. Blues en metal is bij nader inzien toch niet de beste combinatie. Dit gehele optreden leek een hopeloze zoektocht naar hun eigen identiteit die ze waarschijnlijk onderweg naar Groningen ergens verloren waren.

donderdag 18 januari 2018

Onze eerst voetstapjes op deze donderdagavond  werden gezet in de Vera voor één van onze favoriete aanwezige bands, Peter Kernel! Wij zagen hen al eerder een wervelend showtje neerzetten in Café Café in Hasselt enkele jaren geleden. Daarom waren wij ook zeer gelukkig hen terug te zien op Eurosonic. Peter Kernel is een stevig rockbandje met aanstekelijke gitaarriffs en een vrouwelijke touch geleverd door zangeres en gitariste Barbara Lehnhoff. We kunnen dit ook wel post-pop noemen. Barbara schoot aan energie weer eens niet te kort en rammelde, samen met kompaan Aris, een collectie van hun pronkstukjes af. “High Fever”, “Panico! This is Love” en “I’ll Die Rich At Your Funeral” werden ook hier met de nodige energie aan boord gebracht.

Fans van Portishead, Lana Del Rey en Frank Ocean: Hier is School of X. De drummer van Mø koos voor een eigen project dat invloeden heeft van zowel alternatieve rock als hiphop. In september bracht hij zijn debuut EP ‘Faded’ uit dat hij vol overtuiging kwam brengen voor het publiek van Eurosonic. Zijn optreden werd een mix van zowel dansbare nummers als nummers om bij weg te dromen. Hopelijk zien we School of X deze zomer passeren op een van onze Belgische festivals.

Na de teleurstelling van  Zeal and Ardor afgelopen woensdag is het tijd voor het echt werk. Celeste in de Machinefabriek. Een sludge en doom metalband! Kan niet slecht zijn toch? Deze Franse band weet van aanpakken en zorgt voor hevig, pikdonker gitaargeweld. Hun muziek nijgt sterk naar onze Belgische vrienden van Amenra, Die de Church of Ra het leven hebben in geroepen voor bands zoals deze. Qua kleding pakken deze bands het iets serieuzer aan en spelen ze dit gehele zootje ongereld in maatpak. Proper! In tegenstelling tot het obscuur geluid dat uit hun speeltuig met 6 snaren komt gekropen. Klassieke doommetal sound, maar een streling voor het oor.

Voor de urbanfans onder de Eurosonic was IAMDDB zonder twijfel een absoluut hoogtepunt. In december verkocht deze straffe madame zonder moeite twee keer een AB Club uit en ook op Eurosonic stond het platformtheater stampvol. Haar optreden kwam heel overtuigend over en haar set zat van begin tot eind helemaal goed. Hoogtepunten van haar set waren ongetwijfeld “Shade” en “More”, twee nummers van haar laatste EP ‘Hoodrich Vol.3’. Wij zijn benieuwd naar meer. IAMDDB is deze zomer ongetwijfeld te zien op de festivals, en dat is volledig terecht.

Een van de grotere namen op de affiche van Eurosonic was George Fitzgerald. Deze Brit heeft eigenlijk geen introductie meer nodig, aangezien hij al enkele jaren meedraait in het DJ circuit. Sinds kort focust Fitzgerald zich ook op live sets en dat was ook het gene wat hij op Eurosonic kwam voorstellen. Zijn live-set was van begin tot eind meeslepend en overtuigde eigenlijk veel harder dan wat we van hem gewoon zijn. Hierop focussen was volgens ons de beste keuze die George Fitzgerald kon maken. Zeer benieuwd naar meer!

Als je dacht dat elektronische muziek niet rock’n’roll kon zijn, heb je nog niet kunnen kennismaken met Rone. Een franse elektronische DJ die ons tijdens zijn  show op Eurosonic  volledig  wist mee te slepen in een oneindige, visuele trip. De show vond plaats in The Dot, een concertzaal die de vorm aanneemt van een hoofddeksel en op de bovenverdieping voorzien is van een cinemazaal waarvan de projectie zich bovenaan in een grote koepel bevindt. Rone mengt de sound van het dansbare, Nederlandse Weval met het duistere aspect van Trentemøller. En alsof dat nog niet genoeg is,  worden er tijdens de show extreem spacy, en hallucinante visuals vertoond. We hebben al veel spetterende elektronische shows gezien in ons muzikaal bestaan maar dit valt voorlopig niet te overtreffen. If you want to get high on spacy visuals, The Dot in Groningen is the Place To be!

Tijd voor wat Hiphop! Het ‘alweer’ Franse KillASon bracht naar onze mening twee enorm aanstekelijke en dansbare tracks uit, genaamd: “The Rize” en “WRONG”, waar we maar niet genoeg van kunnen krijgen! Ze nemen een voorbeeld aan andere hiphop helden, met een stevig paar ballen aan hun lijf, als Run The Jewels. KillASon is één van de betere hiphop collectieven die rijkelijk voorzien is van een gevarieerde sound aangelengd met de nodige Swag. Het was dansen geblazen en geen mens in de zaal die het maar één seconde volhield om stil te staan. Killa Killa Killa Killa Sonnn!

De feestbeesten onder ons konden donderdagnacht terecht in een van de vreemdste zalen in Groningen: Mutua Fides. De zaal deed ons denken aan een rave-cave, waar sowieso in het verleden allerhande rare dingen gebeurd zijn. Ook Meisterjaan paste in dat rijtje van rare dingen en kreeg de trofee voor vreemdste act van Eurosonic. Laten we zijn muziek beschrijven als psychedelische techno met hier en daar wat goa invloeden, die er voor zorgden dat je op deze donderdagnacht niet kon blijven stil staan. Zet dit in een overvolle Dour tent en iedereen is ongetwijfeld mee.

vrijdag 19 januari 2018

Mooie liedjes duren nooit lang , en dit plezante showcase festival is al aan zijn laatste dag begonnen. Die zetten we meteen goed in is Huis DE Beurs voor CANNIBALE. Garage-rock met psychedelica die je meteen terugstuurt naar de jaren 70 en zijn peace and love vibe. Uit hun muzikale werktuigen komt een vrij warm, zacht geluid en  ze hebben er de misten moeite mee hun gaande weg harder en harder te laten dansen. Enkel het bloemenkransje in ons haar ontbrak nog! Check het debuut van deze Franse band ‘No Mercy For Love’, vooral het nummer “Mama” krijgen wij niet meer weggedacht uit ons hoofd.

Agar Agar bewees op Eurosonic dat Franse pop niet altijd plat moet zijn. In 2016 brachten ze hun debuutalbum uit, en sindsdien begon te bal te rollen. Eigenlijk verbaasd het ons dat deze band nog niet eerder op Eurosonic stond, aangezien het niveau van dit duo wel opvallend hoger lag dan sommige andere bands. Hun set was nonchalant en tegelijkertijd elegant, wat een perfecte combinatie vormde voor een goed concert.

Dansen doen we nog even met Belgisch Rock Rally Winnaar Warhola. Hun single “Jewels” is van de radio niet meer weg te denken, en ze hebben hun plaats op Eurosonic dan ook meer dan verdiend. Oliver Symons, boegbeeld en brein achter Warhola, weet in België en omstreken duidelijk zijn weg te vinden, en is één van meest charismatische jonge Belgische artiesten van het moment. Zijn uitdagende stem in combinatie met de nodige arrogantie kan een vrouwenhart zo doen smelten. Hun EP ‘Aura’ ligt bij ons quasi bovenaan de stapel, en vooral live is dit jonge groepje testosteron een genoegen om naar te kijken. Oliver is omringd door vier muzikanten die deze trip-achtige elektronica fabriceren en tussen alle dream-pop collega’s door  toch nog een uniek geluid kunnen neerzetten.

In Huize Maas stond het jong geweld van YUNGBLUD op springen. Ze klinken als de jonge hyperactive jonge versie van de Arctic Monkeys en zijn nu al niet weg te denken op radio, televisie en social media. “I Love you, Will You Marry Me” is een echte meezinger, alsook hun ploegmaatjes “King Charles” en “Tin Pan Boy” zijn even punky en energiek om naar te luisteren. Met “Polygraph Eyes” en “Anarchist” gaat hij dan een iets rustigere toer op. Zanger Dominic Harrison van Doncaster is amper 20 en beschikt nu al over een attitude om u tegen te zeggen. De Britse punk-vibe druipt een half uur lang van het podium en het aanschuiven alvorens binnen te komen was het dan ook meer dan waard. Deze jongens zullen ongetwijfeld een drukke zomer voor de boeg hebben!

Na dit jong geweld is het tijd voor ander jong geweld. Faces on Tv neemt op Eurosonic de plaats in van Millionaire. Niet de makkelijkste opdracht, die ze toch nog goed volbracht hebben. Zij releasten onlangs hun prachtige nieuwe single “The Image of Boy Wonder” en hebben zo een geluid geproduceerd dat een stuk volwassener en gevarieerder klinkt dan vooraf. Zanger Jasper Maekelberg verliet het geweldige Warhaus om de focus op Faces te leggen. Zijn we fan? Ja! We zijn nu al overtuigd en hopen dat deze band nog tot grootse dingen in staat is. Wij vinden hun nummers alvast heel aanstekelijk en extreem interessant.

Als we op deze act een titel mogen plakken wordt het ‘willen, maar niet kunnen’. Lydmor bracht Elektronische pop uit Denemarken en eigenlijk had deze vrouw daar beter gebleven. Haar optreden was slecht, fake en stond totaal niet op punt. Lydmor wilde statements maken, maar sloeg hier duidelijk niet in. Onze aandacht viel eerder op haar ongeschoren okselhaar, dan op haar muziek. Het optreden was ook zeer chaotisch en dat mocht misschien wel de bedoeling zijn, naar onze mening was dat alleszins niet nodig.

Punk en grime in een nummer combineren kan interessant zijn, maar dat was het bij Astroid Boys alleszins niet. Hun muziek klonk vooral aanvallend en zeer rommelig en was totaal niet wat we verwacht hadden van hun set. In de UK is heeft deze act al wel wat impact gehad, maar we betwijfelen het of dit hier ook zal gebeuren. Laat ons eerlijk zijn dat het voor ons nog geen impact moet hebben, hiervoor is er nog te veel werk aan hun liveset.

Organisatie: Eurosonic – Noorderslag