Eosine is al een tijdje een belofte in België en de rest van Europa. De nieuwe single “And Now It Shows” is opnieuw een schot in de roos.
Eosine viel in 2023 op met de single “Plant Healing”, in een productie van Mark Gardener van Ride. In 2024 volgden nog de EP ‘Liminal’ en heel wat spraakmakende optredens, met een opgemerkte Nederlandse tournee met de Australische psychrockers van Psychedelic Porn Crumpets.
Nu is de band rond Elena – in een nieuwe bezetting - terug met een nieuwe single. “And Now It Shows” is een stevige blend van emo, noiserock en wat shoegaze. Ergens tussen Amyl & The Sniffers en Le Butcherettes in.
Eosine is binnenkort zowat overal in Vlaanderen te zien waar een podium staat.
https://www.youtube.com/watch?v=81ixO4aPuuY
Eosine - De bloei van een prachtige roos met giftige doornen...
Op weg naar een succes dat steeds duidelijker wordt, vierde Eosine, de shoegaze-groep uit Luik, in de Botanique (Brussel), de 'release' van hun eerste EP, uitgebracht door Mayway Records, "Liminal". In een bomvolle Rotonde bevestigde de band van de getalenteerde Elena Lacroix en liet zien dat er enorm veel ruimte voor evolutie is...
In de setlist vinden we uiteraard de 4 nummers van “Liminal”: “Digitaline”, “Plant Healing”, “UV” en “Progeria”; echter, en dit is een verrassing, zijn alle andere nummers “unreleased”. En eerlijk gezegd zijn ze verbluffend. De geluidsexpressie evolueert in een stijl die shoegaze, postpunk, dream-pop en mystieke en/of Keltische inspiratie combineert, maar het muzikale spectrum breidt zich duidelijk uit door elementen prog, krautrock, grunge en soms ronduit hardcore.
Voor deze nieuwe ‘avatar’ van Eosine wordt Elena bijgestaan door Dima Fontaine, die eerder in de Luikse groep Naked Passion speelde. Gitarist en zanger is hij en brengt een rijk muzikaal palet mee en hij versterkt ideal het vocale werk van Elena. Daarnaast zijn Benjamin Franssen op drums en Guillaume Van Ngoc op bas een uitstekende ritmesectie.
Wat het meest opvalt zijn de energieboosts van deze band “live”. De etherische shoegaze-kant kent vele wissels en wordt op het podium versterkt. Wat een spannende, broeierige intensiteit in de ritmes.
“Digitaline” is een goed voorbeeld van de veelzijdige aanpak. Het nummer, nog gespeeld aan het einde van de set, afgelopen juni in het Jubelpark, is hier opnieuw het ontdekken waard. Het eindigt met een verbluffende vocale tirade van Elena, als een bezeten vrouw, aan de rand van het podium. De in het wit geklede engel is in een demon veranderd … Het publiek is sterk onder de indruk, verbijsterd, enthousiast bijna gehypnotiseerd. Het zit goed tussen band en publiek.
De eerste nieuwe compositie, “Limewood”, toont de onmiskenbare evolutie van de band. Alle muzikanten dragen witte outfits, maar de muzikale tune wordt steeds donkerder. Elena geeft mee dat ze in haar nieuwe songs zichzelf volledig blootlegt. De emoties op het podium weerspiegelen pijn en leed, waarbij ze in trance raakt en in haar stem horen we echte 'grunts'. En dan, een paar seconden later, laat ze haar Fender achter om sensueel te dansen, terwijl het ritme vertraagt om “UV” te introduceren. Hoe verfijnd boeiend klinkt dit niet allemaal
Tijdens “Cherry Pink”, alweer een nieuwe compositie, vergezelt Pyo (alias Karel Piot, de Brusselse muzikant die de openingsact verzorgde) Elena op het podium om er wild vocaal tegenaan te gaan. Na het bijzonder mooie “Progeria” is het tijd voor het prestigieuze “Incantations”. Het begint met zachte shoegaze 'à la' Slowdive, maar al snel gaat het crescendo en wordt het een bezwerend geheel, mede door Elena, echt een spil voor de band. En inderdaad, de gitaren ontploffen en zij weet als een ‘heks’ haal gal te spuwen. Sterk. Dan klinkt het terug kalmer, verlaat zij het podium, terwijl Dima Fontaine een rustiger melodie zingt. Maar het is van korte duur, want Elena komt furieus uit de coulissen, rent het podium op en schreeuwt erop los, zonder microfoon... Wat een vibratie , wat een intensiteit...
De apotheose volgt … Een laatste nieuwe nummer, “No Horses”, krijgt iedereen op de knieën. Het klinkt meer experimenteel, het is aanvankelijk rustig, in de geest van Björk en Cocteau Twins; maar het bouwt op , borrelt naar een hoogtepunt , met de nodige uitbarstingen. Elena zingt fel “I am Lost and Found”, het wordt luider en ze schreeuwt ; het eindigt met een duik in het publiek! Een onvergetelijk moment!
Het concert duurde zo’n goed uur, maar wat een vuurkracht. Er wordt reikhalzend uitgekeken naar het eerste album van de groep. Het zal volgend jaar worden uitgebracht op Mayway Records, waar al het uitstekende Haunted Youth terug te vinden is. Wat een passioneel optreden van deze band, de bloei van een prachtige roos met giftige doornen...
Setlist: Digitaline - Plant Healing – Limewood – UV - Cherry Pink – Progeria - A Scent – Incantations – Above - No Horses
(vertaling Philippe Blackmarquis - Johan Meurisse)
Pics homepage @Christophe Dehousse
Organisatie: Botanique, Brussel
Eosine is een jonge maar al veelbesproken gitaarband uit Franstalig België. Ze zitten bij MayWay Records, het huis van vertrouwen waar voorts onder meer The Crackups, Dirk., Meltheads en Stake onder contract liggen. De nieuwe EP van Eosine heet ‘Liminal’. Misschien is dat een verwijzing naar het huidige gevoel of de positie van deze band. Liminality verwijst naar de verwardheid bij een overgangsritueel, waarbij men niet goed meer weet waar men bij hoort. De EP-titel zou op die manier symbool kunnen staan voor de overgang van lokale helden naar internationale erkenning.
Het viertal uit Luik won in 2022 Court Circuit, de Waalse tegenhanger van Humo's Rock Rally, en verovert sindsdien stormenderhand ons land en de buurlanden. Behalve in België - op Les Nuits Botanique en Dour - maken ze ook in Nederland grote indruk op tastemaker festivals als Left of The Dial en Ik Zie U Graag. Democrazy zet ze op hun podium als ‘Big Next’ en daar moet je dan maar niet aan twijfelen.
Eosine heeft zijn unieke en intrigerende sound voor een groot deel opgedolven in de muziekgeschiedenis van de jaren ’90. Denk aan de rafelige, dreamy shoegaze- en noiserock van the Breeders, Throwing Muses, This Mortal Coil, ….. Een happy versie van The Cranberries, een donkerder versie van Heather Nova. Het is maar vanuit welke hoek je begint met luisteren. De lyrics klinken vaak mystiek en blijven een beetje mysterieus, twee adjectieven die ook passen bij de muziek.
Het eerste van de vier nummers op ‘Liminal’ is “UV” en dat is het meest ingetogen of brave nummer, met wel nog een rauwe schreeuw doorheen de noise in de slotakkoorden. “Plant Breeding” is dan misschien het meest catchy nummer, terwijl “Progeria” een soort progressive noisepop-track is, met leuke melodielijnen en ook al een interessante noiserockfinale.
De vierde track van deze EP, “Digitaline”, is een beetje de vreemde eend in de bijt, toch in de eerste halve minuut. Met twee voeten vooruit vrolijk, upbeat, zonnig, onbezonnen, pittig tempo, beetje slordig, ... wat wat afsteekt tegenover de mystiek en het mysterie van de andere intro’s. De commentaar-stem in de outro is een vreemde keuze en doet mij onwillekeurig denken aan de commentaarstem in “Paradise by the Dashboardlight” van Meatloaf.
Eosine is minstens intrigerend en dan is het jammer dat deze ‘Liminal’ slechts een EP is. Met een full album kunnen we misschien beter inschatten of deze band langer dan een paar nummers interessant is, maar op basis van deze vier nummers kunnen we vooral besluiten dat dit fantastisch klinkt.
https://www.youtube.com/watch?v=BjQZIN0LlWI
Eosine, één van de coolste en meest besproken gitaarbands uit Franstalig België, pakt stormenderhand de Lage Landen in. In Nederland maakten ze indruk op Left of the Dial in Rotterdam, Sniester in Den Haag en Ik Zie U Graag in Breda. In België deden ze hetzelfde op Les Nuits Botanique en Dour en als voorprogramma van DIRK., en The Haunted Youth. De nieuwe single werd “Plant Healing” gedoopt en die heeft een heel jaren ’90-sound. The Breeders meets Heather Nova: rafelige, dreamy, shoegazerock. Leuk, intrigerend, betoverend.
De mix was in handen van Maxime Wathieu die vorig jaar voor Eosine ook al de EP ‘Coralline’ inblikte. Deze single is de voorbode van de nieuwe EP. ‘Liminal’ komt uit op 27 september en wordt voorgesteld op 24 oktober in Botanique in Brussel
https://www.youtube.com/watch?v=54Qquw-1NBM
Eosine - Wij geven de voorkeur aan het clubcircuit. Omdat we willen spelen met bands waar we van houden, en die vind je ook niet in grote arena's
Eosine is een Belgische dreampop band opgericht door Elena Lacroix. Hun songs variëren van etherisch klinkende tot meer luidruchtigere shoegaze momenten. Geïnspireerd door de warme sfeer van bands als Slowdive en Beach House, kunnen de melodieën van Eosine meer getormenteerd zijn , vol vocale harmonieën. Hun muziek brengt ook wat meer donkere, koude indrukken naar boven, achtervolgd door dampende stemmen.
De band bracht onlangs zijn debuut EP 'Obsidian' uit en kwam die presenteren op Les Nuits Botanique. We schreven erover '' Eosine raakt het publiek, heeft een theatrale inslag en onderhuids ervaren we melancholie in hun geluid. De gitaren gaan aan het eind de hoogte in en de boodschap "More Women On Stage" wordt een statement.”
Naar aanleiding van dit statement, de release van hun EP en het concert in Botanique, hadden we een leuk gesprek met zangeres Elena en bassist Brieuc.
Wie is Eosine? Vertel ons wat meer over jullie zelf, hoe is alles begonnen?
Elena: Vier jaar geleden begon ik muziek te componeren in mijn kamer. Ik heb altijd al live willen spelen, begin 2020 ben ik een band begonnen. Ik ben op zoek gegaan naar muzikanten, op sociale media en zo. Begin 2021 zijn we ook begonnen met live spelen, en nu hebben we de juiste compositie gevonden om door te gaan naar de volgende pagina.
De band is begonnen in het midden van deze corona tijden, was dit geen slechte timing? Elena: Ik zie dit niet echt als een slechte timing. We vonden de mogelijkheden om songs te componeren en afspraken te maken om onze muziek te schrijven ik heb ook enkele demo's opgenomen en zijn dan naar de studio gegaan om samen een EP op te nemen . We hebben ook een aantal video's gemaakt om te projecteren tijdens het spelen. Voor ons was het de perfecte tijd om te beginnen, we konden niet vaak live spelen tegen die tijd, en konden werken aan onze muziek. dus het was meer als voorbereiding van dingen, zonder te hoeven haasten.
Ik heb ook interviews gehad met bands die net begonnen zijn, en gestopt zijn vanwege deze corona, maar het lijkt erop dat jullie inspiratie hebben gevonden en er sterker uit zijn gekomen?
Elena: Ik denk dat de reden waarom we doorgaan, is dat we al een heleboel nummers hadden gecomponeerd voor deze corona. Het was een goed ding om ze te arrangeren om een betere setlist te maken, om live te spelen.
Jullie zitten bij het label 'JauneOrange', hoe belangrijk is dit label voor jullie geweest?
Elena: Dat is een heel grappig verhaal. Het was ons allereerste concert in september 2020. Een lid van een band die vlak na ons zou spelen, was COVID positief. En leden van JauneOrange waren op zoek naar een band om hen te vervangen. Na het concert vroeg de zanger van de vervangende band (die deel uitmaakt van het personeel van het label) of we deel wilden uitmaken van het collectief. Het was grappig omdat we nog nooit eerder hadden gespeeld, het was pas ons eerste concert..
Ik zag jullie op Les Nuits Botanique en vond het een aanstekelijke, gevarieerde combinatie van dreampop en rock. De charismatische frontvrouw heeft een overtuigende stem en is een klasse entertainer . Eosine raakt het publiek, heeft een theatrale inslag en onderhuids ervaren we melancholie in hun sound. alsof je al twintig jaar op het podium staat, klasse! Wat vind je zelf?
Brieuc: Voor mezelf, ik ben pas een paar maanden geleden bij de band gekomen. Ik heb maar een vijftal optredens gedaan in mijn leven. Ik denk dat het allemaal heel natuurlijk komt. We gaan naar veel optredens, en vinden inspiratie door andere bands op het podium te zien spelen.
Elena: Ik ga niet beweren dat we goede muzikanten zijn of zo. Maar, zoals hij zei, we vinden zeker inspiratie in het schrijven van songs, het creëren ervan op het podium gewoon door andere bands live te zien spelen en daarvan te leren. en ook, door de pandemie, hadden we de kans om veel te experimenteren. het gaat niet echt over technische dingen, maar meer over gevoelens en inspiratie komende van onze favoriete bands. We zijn veel meer bezig met het live voelen van de muziek, in het bijzijn van andere mensen. We zijn niet gestresst over de techniek omdat dat niet ons punt is of zo, dat maakt dat we ons erg comfortabel voelen op het podium, dat helpt veel.
Jullie hebben een debuut EP uitgebracht (dacht ik) in 2021 'Obsidian'; hoe waren de reacties en heeft die release wat deuren geopend?
Elena: er is iets wat we veel horen in recensies … Is dat we veel luidruchtige energie hebben op het podium, en deze EP is een soort van meer laidback. We slaagden er niet in om dat gevoel op het podium, in onze muziek te vatten op de EP en dit is het hoofddoel voor onze volgende EP . Om te proberen die energie op het podium, ook in de plaat te krijgen.
Ik hou van je muziek en ben een fan, anders zou ik dit interview niet doen, maar als je me moest overtuigen. Wat maakt jullie zo uniek dat ik jullie zou kiezen in de overvloed van 'dream pop related songs'?
Brieuc: We zijn een erg jonge band, de gemiddelde leeftijd ligt rond de 20 jaar. We maken moderne muziek, en hebben onze inspiratie vooral uit de jaren '90 gehaald. We proberen het echt op onze eigen manier te doen.
Ik vond de uitspraak 'meer vrouwen op het podium' trouwens ook wel leuk, heb je daar een verklaring voor? Is de drempel om rock te spelen zo hoog voor vrouwen in het jaar 2022?
Elena: het grootste probleem als je zegt dat je een vrouw bent en gitaar speelt, dan reageren ze 'o ja, je speelt popmuziek' en stoppen ze je in die richting. Dat is een misinterpretatie van wat we op het podium doen. Het zijn zeker meisjes die rock spelen, maar veel mannen denken dat vrouwen op het podium alleen maar popmuziek spelen, dat is nog steeds gebruikelijk in deze tijd. Toch. Dit moet echt afgelopen zijn met dit soort bewegingen. Dit op de achterkant van onze gitaar zetten is de eerste stap om deze misvatting te stoppen. Het is niet dat het verkeerd is om zachte muziek te spelen, maar rockmuziek is niet alleen voor mannen en het lijkt erop dat de gemeenschap dat nog steeds op deze manier ziet.
Brieuc: Ik ben het met je eens, er is nog een lange weg te gaan, voordat vrouwen de kracht vinden om die drempel over te gaan, en zich niet neer te leggen bij wat de markering en dergelijke hen opleggen. Een paar weken geleden speelden we op een festival in Luik. Er waren een tiental bands, en nauwelijks drie vrouwen onder hen (en al twee in Eosine). Dat is jammer, wij willen daar absoluut verandering in zien, vandaar deze verklaring.
Toch zijn er voorbeelden genoeg in de rockscene, ik noem er maar een paar, Siouxsie, Madonna, Kate Bush, Kim Wilde, Patti Smith en die zijn uit 'mijn tijd'; en toch is dit nog een moeilijk begaanbaar pad … Heb jij het gevoel dat dit - naast muziek - nog steeds een moeilijk pad is?
Elena: het verschil is er nog steeds, ja. Maar sommige dingen beginnen te veranderen. Ik zit op de medische faculteit. Er zijn veel meer vrouwelijke dan mannelijke studenten. Dat is positief om te zien dat de tendens nu verandert naar meer gelijkheid. Maar er is nog een lange weg te gaan denk ik. Soms zijn er nog steeds reacties 'je speelt goed gitaar voor een meisje' het wordt beter, maar er is nog een lange weg te gaan.
Brieuc : wat ook belangrijk is, wij hebben deze uitspraak niet uitgevonden. Het is gecreëerd door een Franse artieste Lola Frichet en we wilden haar statement hierin volgen.
Elena: dit was inderdaad zeer belangrijk voor ons, we willen deze verklaring zoveel mogelijk blijven volgen.
Ik zou het ook willen hebben over de toekomstplannen, hoe zien die eruit?
Brieuc: We spelen een paar optredens in de nabije toekomst. We spelen op Fête de la Musique à Marchin https://www.facebook.com/events/1019224665614617/ (18 juni) op 1 juli in Saint-Vith. En ook op het Micro Festival (Luik) https://microfestival.be/ (6 augustus)
Elena: naast het spelen van optredens, werken we aan onze tweede EP. Heel binnenkort komt er een nieuwe video uit. Dat is het wel zo'n beetje voor de nabije toekomst.
Ik hoor dat jullie veel optreden in Wallonië? Maar niet in Vlaanderen? Is het moeilijk voor een Waalse band om voet aan de grond te krijgen in Vlaanderen, figuurlijk dan, want ik hoor veel Vlaamse bands die niet doorbreken in Wallonië en omgekeerd. Voelen jullie dat probleem ook?
Elena: we zouden graag in Vlaanderen spelen, maar we hebben niet echt grote contacten we hopen bookers te vinden die ons in Vlaanderen willen laten spelen, door in Wallonië op te treden vinden we enkel Waalse organisatoren en het is een beetje moeilijk om hier weg te geraken door de juiste persoon te vinden.
Brieuc: als we live kunnen spelen, komen er misschien wat meer mogelijkheden we zien wel wat er gebeurt.
Geef jezelf de tijd om te groeien. Naast het maken van plannen, wat zijn jullie ambities, is er een doel dat jullie voor ogen hebben?
Brieuc: een volledig album maken op een dag, is een hoofddoel. En natuurlijk blijven toeren en zoveel mogelijk optredens doen als we kunnen.
Elena: Dat klopt. We hebben nog veel nummers op te nemen, maar het enige wat we moeten doen is onze muziek op het podium spelen, en dat volledige album opnemen is een doel en ambitie die we hebben. De nummers zijn al gecomponeerd en we kunnen niet wachten om ze te arrangeren en op te nemen als een full band album.
Wat verkiezen jullie, een groot podium op Rock Werchter, Sportpaleizen uitverkopen of een naam worden in het clubcircuit? en waarom?
Elena: Ik denk dat we liever naam maken in het clubcircuit. We houden niet echt van popmuziek, we houden van noise, Larsens en dat soort dingen. we willen zeker spelen met bands die we goed vinden, en die vind je ook niet in grote arena's.
Brieuc: we doen graag optredens waar mensen verbonden zijn met wat we op het podium doen, zoals op Nuits Botanique, daarom denk ik dat het clubcircuit de beste plaats is om naartoe te gaan.
Elena: We focussen op coherent blijven met onszelf we willen gewoon onszelf zijn in alles wat we doen , spreken van proberen te spelen in grotere gebieden en spelen met bands die hetzelfde voelen. We willen niet in een richting geduwd worden die we niet leuk vinden, om beroemder te worden. Een wereldster worden is geen doel of ambitie.
Maar er zijn bands die die keuze wel maken. Als jij de kans zou krijgen, zou je het dan niet doen?
Elena: Ik denk het niet.
Brieuc: Beroemdheid is niet ons hoofddoel. Het doel is, zoals we al eerder zeiden, spelen met bands die we leuk vinden en zij doen dat niet.
Elena: Onze eerste single Antares was 7 minuten lang, en ons label wilde dat we een ander nummer uitbrachten, korter, maar dat was niet hoe ik de dingen zag. Dus besloot ik om Antares toch uit te brengen, en dit is de weg die ik zou willen volgen
Wie zijn die bands waar je mee wilt spelen? Wie zijn je inspiratiebronnen?
Elena: het leuke aan Eosine is dat we allemaal naar verschillende soorten muziek luisteren. Beach House is er natuurlijk een van, de meer dreampop , bands als Diiv mijn doel is om te spelen in support van Girls in Hawaii een band die me heel erg geïnspireerd heeft. Deze bands die we aanbidden zijn allemaal middelmaat of zelfs groter, rock bands, we zijn niet in voor grote popsterren.
Pics homepag @Leily Malherbe
Ik hoop dat je een manier vind om je doelen te archiveren, en dat we je binnenkort ook in Vlaanderen op het podium kunnen zien. Veel geluk met alles wat je live doet
Nederlands 
Français 
