Teleman is gegroeid uit Pete & The Pirates , een onderschat Brits indiebandje die Britpop in een rockend psychedelisch jasje bracht met een zwierig tintje.  De klemtoon komt nu meer op de synths en minder op de gitaren , meer bleeps’n’sounds met een smaakvol , aangenaam , twinkelend, dromerig  indie wave geluid . De eerste drie “Dusseldorf”, “Fall in time” en “Glory hallelujah” zijn de sterkste van de plaat , meeslepend goed , beetje tussen die oude Chills ten tijde van ‘Kaleidoscope world’ en de Belle & Sebastian platen. Daarna zakt het beduidend, waardoor de plaat minder boeiend is .
Teleman klinkt nog niet als een logisch vervolg op Pete & The Pirates …