Na hun goed onthaald album “Paradoxical Sleep” keren ze nu terug met een remix-EP. Dit werd gemaakt samen met hun vaste producer Len Lemeire (o.a. Implant). Er werden maar liefst zes songs bewerkt. Len Lemeire brak de songs af en bouwde ze met de bouwstenen die hij overhield terug op. Zo krijgen we zes nummers waarin je de stijl en hand van Len Lemeire hoort.
“Digging” heeft een nog rauwe en duistere kant gekregen. Heel geslaagd. “Kids Alone (Late Night)” is een track geworden voor de liefhebbers van de meer klassieke EBM. “Spiritchasers (Neon Glow)” gaat dan weer eerder richting synthpop uit. “Far Away (Dispencing)” kreeg wat diepere synths mee. “Into The Fog (Visible)” heeft wat meer dreamscapes gekregen. Tenslotte sluit deze EP af met een uitgeklede en cold wave versie van “Envoler (Ailé)”.
De remix EP kan je geslaagd noemen omdat het meer is dan enkel een beat zetten onder de track. Wie van The Ultimate Dreamers houdt moet deze EP zeker eens checken want je vindt nieuwe invalshoeken van de reeds gekende songs terug in deze remixen.
Cold Wave/post punk
Paradoxical Implants (remix EP)
De track “Kids Alone” werd voor de singleversie volledig opnieuw opgenomen en in een Neue Deutsche Welle-jasje gestoken. Het resultaat is een opzwepende en catchy song. Voor de videoclip werden animatiebeelden van Betty Boop uit 1935. Mooi hoor!
Naast deze track vinden we ook nog de “Au Animaux”-remix van “Kids Alone”. Het krijgt hier een andere en meer donkere vibe. De twee remixen van “Spiritchaser” staan hier mooi tussen te blinken. Vooral de remix van “Mängelexemplar” dat wat aan Fad Gadget doet denken is heel geslaagd. Ook de Kinex Kinex folk assembly-remix van ‘Wegvliegen’ is goed gedaan.
Cold Wave/ New wave
Kids Alone EP
The Ultimate Dreamers
Videoclip: https://www.youtube.com/watch?v=jj_4pEPksl8
“Envoler” is reeds een geruime gekend van hun live concerts en vanop het album ‘Paradoxial Sleep’ uit 2025. Het werd eigenlijk in de jaren 80 gecomponeerd maar heropgevist voor hun laatste album. Voor deze release, bestaande uit drie tracks, werd de single heropgenomen. Daarnaast is er ook de her-interpretatie/rework van “Envoler” door het Parijse collectief ‘Curtain’. Tot slot hebben ze ook een Nederlandstalige versie van de song gedaan en heet “Wegvliegen”. Om het Nederlandtalig publiek aan te spreken misschien geen slecht idee; alhoewel de band reeds voldoende aandacht en speelkansen in Vlaanderen krijgt.
Alle versies behouden hun dromerige en melancholische vibe. De verschillen zijn eerder nuances en iets anders gemixt. Voor wie van zweverige cold wave houdt zal hier zeker aan zijn trekken komen. De synths klinken alvast heerlijk.
Elke song is voorzien van een videoclip door Misty, hun vaste partner voor het maken van hun visuals. De cover van de cd is geïnspireerd door werk van Antoine Brodins illustratie van een zwerm spreeuwen.
Envoler: https://www.youtube.com/watch?v=kcrOFjUY1Ys
Wegvliegen: https://www.youtube.com/watch?v=n5ghqbFdHZc
Cold Wave
We waren al zeer gecharmeerd door de singles “Digging” en vooral “Spiritchaser”. Sedert kort is hun album uit en is het spannend om te horen of ze deze opwaartse trend kunnen doortrekken over het gehele album.
Er wordt geopend met reeds gekend materiaal: de singles “Digging” en “Spiritchaser” waarvan we van die laatste al zeiden dat dit een heel sterke en goed opgebouwde track is.
“Into the Fog” begint met donkere en sfeerrijke synths. Het nummer wordt dansbaarder wanneer de beat start. De afwisseling in de zang tussen Fred en gastzangeres Simona Ferucci (o.a. Winter Severity Index) werkt ook goed. June Dune (Dead Crush) doet mee op “The Knife”. Een nummer dat wat aan The Cure doet denken qua sfeer vanwege de synthsounds en de bas. June zorgt halfweg met haar spoken words voor een ijkpunt op de track.
Wat opvalt in veel songs zijn de mooie soundscapes die onder de nummers gestoken worden en die daarmee de sfeer bepalen. Zoals op “Energene” dat uit een aantal verschillende lagen bestaat. “Kids Alone” doet o.a. wat aan Siouxsie and the Banshees denken vanwege de bas en de gitaar. Er zitten dus heel veel invloeden uit de jaren ‘80 in de muziek verweven maar de soundscapes erbij maken dat het toch ook een hedendaagse touch heeft mee gekregen.
Het album bevat elf tracks en de digipack cd bevat ook nog twee bonustracks. Met name het makkelijk in het gehoor liggende “Replicant” en het fijne instrumentale “Awakening”.
Het moet gezegd worden dat de nummers van dezelfde kwaliteit zijn zoals de singles die we al eerder hadden gehoord. Dat betekent dat ze allemaal mooi en slim opgebouwd. Het klinkt eigenlijk ook vrij melodisch.
Met ‘Paradoxial Sleep’ zet de band op muzikaal vlak opnieuw een stap vooruit.
Postpunk/ Cold Wave
Paradoxical Sleep
The Ultimate Dreamers
We schreven bij de vorige single al dat "Digging" van een hoog niveau was en dat het daardoor zeker uitkijken was naar hun nieuwe album ‘Paradoxical Sleep’. Het nieuwe album staat gepland voor 7 februari 2025 maar intussen krijgen we een tweede zoethoudertje te horen: "Spiritchaser".
Er wordt meteen met de deur in huis gevallen. De song start direct in vol ornaat. Het is een uptempo nummer dat vrij traditioneel opgebouwd lijkt, maar het is een prettig in het gehoor liggende song. Het bevat enkele mooie synthklanken, een warme bas ( in de stijl van New Order) en aangename vocals. Het geheel is goed geproduceerd en gemixt. Ook de video is terug van de hand van Amanita Noir. De interesse naar het nieuwe album blijft, met de reeds geloste nummers, nog steeds gewekt.
Darkwave/ Cold Wave
Spiritchaser -single-
The Ultimate Dreamers - Spiritchaser (Official Video)
https://www.the-ultimate-dreamers.com
Begin 2025 komt van de Brusselse cold wave/dark wave band The Ultimate Dreamers hun nieuwe album ‘Paradoxical Sleep’ uit. “Digging” is het eerste wapenfeit uit deze nieuwe plaat. Qua sfeer en zo klinkt het als een typische track van hen: donker, koud, dystopisch etc…
Maar qua mix en productie kunnen we hier wel van een verandering/vernieuwing spreken. We krijgen een langgerekte opbouw vooraleer het nummer op tempo komt. In het begin krijgen we een ijle, koude synth en percussie onder de vocals waar na verloop van tijd een zware gitaar de sfeer komt breken. Halfweg het nummer komt de bas het ritme al wat oppoken. De song breekt dan naar het einde toe op alle vlakken open. Als tweede nummer op deze single vinden we een herwerkte versie van “Japanese Death”.
Bekijk ook eens de mooie videoclip van “Digging” gemaakt door Amanita Noir.
The Ultimate Dreamers - Digging (Official Video) (youtube.com)
De evolutie die we in “Digging” te horen krijgen, waarbij ze nieuwe horizonten verkennen, is heel geslaagd. De mix en de productie is goed gelukt en het nummer heeft ook een zekere gelaagdheid meegekregen. Met deze track is er nog meer een eigen herkenbaar geluid.
Als alle tracks op het nieuwe album van dit niveau zullen zijn dan gaan we er nog veel plezier aan beleven.
Cold Wave
Digging -single-
The Ultimate dreamers
Het moet gezegd worden dat sinds hun terugkeer enkele jaren geleden ze sindsdien erg actief bezig zijn. Dat op vlak van releases en optredens. Deze EP bestaat uit telkens twee remixes van drie nummers uit hun vorig album ‘Echoing Reverie’: “Big Violent”, “Piano Ghost” en “Midnight”.
We starten met “Big Violent” met een single edit van het nummer. Het nummer is hetzelfde als op het album maar de mix maakt het nummer egaler en toegankelijker. De andere mix is er een van Patrick Codenys in de Front 242 cutter mix. Daarmee krijg het nummer een lichte EBM factor mee.
Van “Midnight” krijgen we een ‘Stripped Down’ en een ‘Shad Shadows Version’ te horen.
De eerste versie bestaat haast enkel uit zang en piano. Het maakt ook duidelijk dat dit wel een heel goed nummer is dat ook in zijn eenvoud overeind blijft. De andere mix is gemaakt door de Italiaanse dark electro band Shad Shadows. De aanpak is goed gelukt en de mix van de zang is ook heel geslaagd. Van “Piano Ghost” is er de ‘Rough Mix’ waarvan de album versie eigenlijk wel beter is. De ‘Hørd Mix’ daarentegen voegt wel meerwaarde toe ten aanzien van het originele nummer. Het nummer gaat een heel andere weg op door o.m. de etherische/spacy synths, de aangepaste percussie etc...
Deze EP brengt geen nieuwe songs maar boeiende mixen die laten zien wat en welke richting je met een song kan uitgaan. Met sommige elementen die misschien kunnen meegenomen worden naar een volgende release toe.
Het minste dat we kunnen zeggen is dat The Ultimate Dreamers back-on-track zijn. Sedert de uitgave van hun oud werk door Wool-e-works in 2021 zijn ze niet meer stilgevallen en kom je ze overal te lande tegen. Na de goed onthaalde EP ‘Polarized’ is er nu een studio album op Spleen+ , een sub divisie van Alfa Matrix.
We vinden er als opener trouwens “Polarized” op terug. Een track dat opzwepend en vrij modern klinkt en dus ideaal als openingsnummer. “A Day in the Life” begint als een midtempo nummer dat langzaam opbouwt om dan open te breken. De effecten op de zang doen me wat aan John Wolf (Mildreda) denken. Het feit dat Len Lemeire (o.a. Implant, Anne Clark…) heeft er misschien ook iets mee te zien. “Piano Ghost” drijft op een piano riedel en vormt de basis waarop de rest is opgebouwd. De zang is hier iets ingetogener en warmer.
Een AC/DC-cover van “Hell Bell’s” op een cold wave plaat zetten is wel een risico die je neemt als band. Maar het werkt wel. En zo merk je nog maar eens de sterkte van dit nummer.
“Midnight” is een goed in het gehoor liggend liedje dat wat refereert aan The Cure. Maar met Robert Smith zijn invloed op dit genre is het moeilijk om niet nu en dan daaraan te moeten denken. “Big Violent” is een donkere track met ballen. Ik denk dat dit live een knaller kan worden.
“Loved You?!” kennen we van de ‘Polarized’-EP.
Om af te sluiten is er een Implant-mix van “Loved You?!” Een geslaagde mix dat wat in de richting van I Am X, Depeche Mode etc zit.
Het is een heel degelijk album geworden dat goed geproduceerd en gemixt is. Ze gaan verder waar ze met ‘Polarized’ waren beland.
Coldwave
Echoing Reverie
The Ultimate Dreamers
In 2021 kwam een elpee uit ( ‘Live Happily Waiting For Death’) met oude opnames uit de eind jaren 80. Doordat het om oude her opgepoetste opnames ging was de kwaliteit nogal wisselvallig. De kwaliteit van de songs was wel aanwezig.
Voor de review van dit album zie de link Live Happily while waiting for Death (musiczine.net)
Op deze single krijgen we nieuw werk. Het euvel van de audiokwaliteit is van de baan en alles komt beter tot zijn recht. Maar ook de songs zijn erop vooruit gegaan. “Polarized” opent een beetje met beats en bassen gelieerd aan Front 242. Daarna gaat het nummer open en krijgen we zwaar overstuurde synths en huilende gitaren. Linken met The Soft Moon komen ook op.
In elk geval krijgen we hier een opzwepende track dat vrij modern klinkt. De zang blendt mooi met de rest. Het nummer zit knap in elkaar en live moet dit toch knallen.
Ik ben aangenaam verrast en fan van dit nummer. “I Loved You?!” heeft een beetje dezelfde structuur en opbouw maar klinkt iets minder donker. Er zitten meer electropop/coldwave elementen in de muziek. De synths zijn melodieuzer en op de voorgrond gemixt.
De laatste track is een Implant-mix (Glen Lemeire) van “I Loved You?!”. Deze mix giet de song in een typische club mix om de dansvloer mee onveilig te maken.
Ik zou “Polarized” wel eens willen horen in een dansmix of industrial mix. Ik denk dat het zeker zou werken op de dansvloer.
Electro/Coldwave
Polarized/I Loved You?! -single-
The Ultimate Dreamers
Met deze single hebben The Ultimate Dreamers op meerdere vlakken een stap vooruit gezet. “Polarized” is een klein pareltje.
https://www.musiczine.net/nl/chroniques/item/83781-live-happily-while-waiting-for-death.html
Het nieuwe album van The Ultimate Dreamers bevat songs die tussen 1986 en 1990 gecomponeerd werden. Ze ontstonden in 1986 in Lessines. In 1990 namen ze songs op en zetten deze op een C-60 (cassette) als naslagwerk van hun bestaan. Gedurende de covid ruimde Fred Cotton zijn huis op en vond een aantal van die opnames terug. De bal ging aan het rollen toen Wool-E deze hoorde. Hij zag er wel brood in en zo krijgen we een elpee met 11 nummers. Op de cd versie krijg je er nog 10 bonustracks bij.
Muzikaal vat de titel de muziek helemaal samen: mistroostig en koud met een monotoon klinkende zang. Dat hoeft niet saai of mooi te zijn. De songs op de C-60 werden gerestaureerd en opgepoetst maar de kwaliteit verschilt wel soms een beetje. Niettemin blijft alles aangenaam beluisterbaar.
We horen jaren 80 synths, een postpunk bas en gitaar.
Opener “I Love You” is uptempo met catchy synths net als “Female Zone” trouwens. Op “Japanese Death” krijgen we een Japans aandoend synthlijntje. De beste nummers volgens mij zijn o.a. “Funeral Waltz” (sfeervolle basis doorheen het nummer), het stevige “Is This Hate?!” en “Long Time Ago” dat met zijn gitaar en bas ergens tussen Red Zebra en New Order hangt. Ook “Laughing Furniture” is muzikaal boeiend maar een beetje jammer van de bij momenten dissonante vocals. Afsluiter “S’ Envoler” is lang en mooi opgebouwd.
Ik vermoed dat de volgorde van de nummers ook de tijdslijn van opnames volgen. De eerste helft bevat synths gerichte tracks terwijl op de tweede helft de gitaar erbij komt. Dit album bevat een aantal leuke nummers die typisch zoals de wave uit de jaren 80 klinken. Liefhebbers hiervan gaan hier zeker aan hun trekken mee komen.
Ik heb ook meermaals gedacht: moest dit heropgenomen worden en de zang wat bijgevijld zijn dan zou dit nog aantrekkelijker geweest en zou de sterkte van de songs nog beter tot hun recht komen. Anderzijds was dit waarmee de meeste bands het moesten doen in die jaren 80. Een fijne release.
Postpunk/Cold wave
Live Happily while waiting for Death
The Ultimate Dreamers
Nederlands 
Français 
