De zusjes Martha en Loesje Maieu zijn de spil van Blackie & The Oohoos. Het nieuwe album, derde in de reeks,  ‘Lacuna’ gaat verder dan ‘Song for two sisters’.
Een broeierige sound ervaren we nu in hun droompsychedelica door de keys en de sfeervolle, fluistervocals. Het grimmige decor , dat al vroeger doorsijpelde, is intenser dieper , en daar zal de drummer (Alfredo Bravo) en de gitarist (Milan Warmoeskerken) van Flying Horseman wel voor iets tussen zitten . Beetje meer Beach House van nu …
Al op de eerste nummers “In silence” en “Jewel” voel je de invloed van The Knife/Fever Ray. “Golden rain” intrigeert door de gitaareffects en de stuwende drumpartijen . Ademruimte krijg je dan met “The girl”, “Drive”, die eenvoudiger zijn in het huidig concept; maar dan komen we uit op “Hero” , door z’n donkere tunes en “Lost plane” die een uiterst hectische ritmiek heeft. Een knipoog nog naar Aphex Twin door de instrumentaal ambiente klankexperimenten van “Aphexy” .
Blackie & The Oohoos zorgden al voor een arty mistige, mysterieuze sfeerschepping en de onderkoelde dreiging heerst hier ook in het materiaal; maar dan meer hypnotiserend en krachtiger . Niet voor niks deden ze beroep op het multi-talent van Dijf Sanders. Puik werk!

De zusjes Martha en Loesje Maieu zijn hier de bepalende spil van Blackie & The Oohoos. … Droompsychedelische songs in een grimmig decor . Het materiaal trekt zich op door zoetzuur gitaargetokkel , indringende keys , hoge vrouwenvocals en de aanvulling van een bredere, maar spaarzame begeleiding , dat sfeervol , desolaat , mistig en mysterieus klinkt. Een filmisch bezwerende, duivels fraaie sound , die opbokst tegen bands als Cocorosie, Mazzy star, Beach house en dames als Zola Jesus, Beth Gibbons en Nico (niet voor niks staat haar “Chelsea girl” op de plaat!) .
‘Song for two sisters’ is een uitermate boeiende plaat en intrigeert door de zoet spooky en licht ontvlambare tunes. Opgelet dus als je de dames durft aan  te raken of vast te nemen .