Brent Beukelaer is als Brent Buckler de stem en songschrijver van The Radar Station. Met die band won hij Stu Bru’s Nieuwe Lichting in 2020 en bracht hij het prachtige debuutalbum ‘Life Inside A Tornado’ uit. Zo snel na dat album een solo-uitstap in het Nederlands lijkt een ietwat vreemde zet in zijn carrière, maar je voelt dat deze songs al lang zaten te broeien in Brent’s brein.

Brent Beukelaer brengt op ‘Heen Zonder Weer’ kleine verhalen uit een alternatief universum dat net om de hoek ligt of maar één dag geleden lijkt. Als een diaprojector die vanonder het  stof wordt gehaald. Brent Beulelaer geeft aan dat hij voor dit solo-werk werd geïnspireerd door artiesten als Nick Drake, Spinvis, Boudewijn De Groot, The National en in het bijzonder Lieven Coppieters (met zijn legendarische, onlangs heruitgebracht album ‘Jus d’Orange’ uit 1976). Wij gaven bij de singles voorafgaand aan dit album ook al enkele referenties op waar we na het horen van dit album nog steeds achter staan: Zjef Vanuytsel en Augustijn. De geest van een Dimitri Van Toren waart ook rond, op “Klein Maar Gigantisch“. En we vullen aan met Bram Vermeulen, voor het spelen met taal en het verbeeldende vermogen.

Dat spelen met taal is mooi. Fragmenten als ‘samen een verleden opbouwen’ (ipv een toekomst) en een songtitel als “De Verwelkoning“ zijn het peper en zout van dit album. Tegelijk moet je als luisteraar wel goed bij de les blijven. Beukelaer’s stem is van dik velours en bij The Radar Station heb je vaak al genoeg aan wat tekstflarden om de richting te ontwaren. In het Nederlands struikel je wel eens over hetzelfde mompelende zingen en mis je de leukste zinnen. Maar elk vogeltje zingt zoals hij gebekt is. Die herkenbare diepwarme stem is tegelijk zijn handelsmerk en de ploeg achter dit album heeft netjes alle wit ingekleurd dat overblijft als Beukelaer zingt.
De hoekige, stuiterende rock van “Kunst Der Keuze“s doet denken aan TC Matic en Aroma Di Amore. In het mysterieuze “Oerwoud Van Niks“ klinkt de echo van ‘Bij Nacht En Ontij’ van Boudewijn De Groot en Zjef Vanuytsel’s “Zotte Morgen“. De mooiste momenten – bovenop de eerder uitgebracht singles – zijn “Het Blinker Meisje“ en “De Schemering“.

Benieuwd of Vlaanderen dit solowerk van Brent Beukelaer net zo zal omarmen als dat van The Radar Station. Ook als dat niet gebeurt, blijft dit een fijne ontdekking.

“Opperhoofden Der Onnozelheid' is de tweede single van het debuutalbum ‘Heen Zonder Weer’ van Brent Beukelaer (van The Radar Station) dat zal uitkomen op 27 augustus. Met zijn bijna 6 minuten is het eerder een albumtrack dan een single. Deze song ligt dichter bij zijn werk met The Radar Station dan de eerste single “De Uitgelezen Man”. De zachte, herkenbare stem van Beukelaer staat hier mooi centraal. Goeie lyrics, maar wel geen hapklare brok.

De contrabas werd ingespeeld door jazzrevelatie Nathan Wouters. De andere bandleden zijn Sander Cliquet (The Radar Station, percussieve synths, piano en strijkersarrangement) en David Broeders (Yuko, Pauwel/ drums). Brent speelt zelf gitaar, omnichord, synths en deed de productie en mix. 

Deze song laat je zacht wegdromen in het leven van twee mensen die weigeren om nuchtere volwassenen te worden in een saaie en kleurloze wereld. Deze Nederlandstalige indie-muziek doet denken aan artiesten als Nick Drake, Spinvis, Sufjan Stevens en Aafke Romeijn.

https://www.youtube.com/watch?v=NRvBqR06dfE