Causenation - Voor de productie van het volgende album gaan we nog professioneler tewerk gaan, en we houden voor ogen dat de inbreng van elk van ons even groot is

Causenation is een electro project opgericht in  2015. We citeren: ''De band werd opgericht in Antwerpen. Aanleiding was het idee om terug muziek te maken na een jaar of 20 daar niet meer mee bezig te zijn geweest.'' Met ‘Promises of Hope and Fear’ bewees de band uit het goede hout gesneden te zijn, we hadden net vooraf nog een interview met  Ivan Heyligen aka Vain Sacrosanct, over verleden en toekomst van Causenation,  hier
Anno 2022 is de band klaar voor een nieuw hoofdstuk. Op BIM Fest zagen we een solide band, waarbij elke schakel even belangrijk is. Na het optreden hadden we een fijn gesprek met de band over dat optreden, en de volgende bladzijdes die ze willen omslaan

Tijdens ons laatste interview in 2020 hadden we het over corona en de impact toen, ook over EBM muziek in zijn geheel; hoe heb je als muzikant en band deze tijden doorstaan? Hoe staat het er twee jaar later voor?
Jonas: Vanuit mijn standpunt bekeken, ik ben pas vorig jaar erbij gekomen bij Causenation. Mijn eigen project was on hold gezet , dus ik was heel blij dat ik me weer met muziek kon bezig houden en in de tijden dat we niet konden optreden hebben we gewoon goed kunnen  repeteren. Dus voor mij was het een stap voorwaarts, na een toch wat moeilijke periode
Vain: Live hebben we niet veel kunnen doen. Dat was het grote probleem. Persoonlijk heb ik die tijd gebruikt om nieuwe nummers te schrijven.. In die twee jaar heb ik 25 nummers geschreven, waardoor een proces is ontstaan om naar een nieuw album toe te werken. Het plan is om elke demo die is gemaakt, goed te bekijken, met inbreng van iedereen binnen de band, dat vind ik enorm belangrijk.  We konden uiteindelijk ook terug samen repeteren en door die voorbereiding waren we er zeker van dat we , eens de coronamaatregelen zouden versoepelen, er automatisch terug mogelijkheden uit de hoed zouden worden getoverd

Ieders inbreng is even belangrijk, en dat viel me tijdens het optreden ook op dat jullie elkaar blindelings vinden, maar ook enorm veel variatie bieden en je kunt op jullie muziek geen stijl kleven. Is dat bewust?
Jonas: het is grappig dat je dit zegt, want voor ik bij de band kwam had men mij aangeraden om die muziek van Causenation eens te beluisteren , en Dimitri (Wool-e-discs - nvdr) zei me dat het moeilijk was om er een stijl op te kleven. Mijn antwoord was, ja maar het past wel allemaal binnen het plaatje dat wordt aangeboden. Als mensen naar Causenation komen kijken moeten ze zich niet verwachten aan één stijl, maar aan een groot geheel aan stijlen die perfect bij elkaar past. En dat werkt zeker!
Van Der Goes: Ieder van ons heeft zijn eigen muzikale achtergrond, en brengt dat in de band. Ik ga ook naar die clubs waar er muziek wordt gedraaid dat je niet kunt labelen. Clubs waar in de jaren ’80 zowel de post punk als aanverwante stijlen werd gedraaid dus. En dat spreekt me ook aan binnen dat concept, je zou dus inderdaad kunnen stellen dat het een bewuste keuze is om zo tewerk te gaan.

In 2021 brachten jullie ‘Promises of Hope and Fear ‘ uit , een verwijzing naar deze tijden of is dat ver gezocht?
Vain: ‘Promises of hope en fear’ is een samentrekking van woorden die terugkomen in de teksten. ‘The Things you Promise’ gaat over mijn eerste huwelijk dat op de klippen liep.  Er zitten voor de rest veel verwijzingen naar die drie sleutelwoorden: beloftes, hoop en angst. Het is een zeer persoonlijke en biografische plaat geweest, op een paar nummers na dan. Zoals ‘Demons of the night’ gaat over politiek, en de manier waarop de politiek het ons lastig maakt een aanklacht daartegen dus. Ook de beslissingen die de politiek neemt over de hoofden van de gewone mensen en de gevolgen daarvan, het zit er allemaal in verweven. Zeer blij dat ik dit heb kunnen doen. Voor mij is deze plaat dus vooral een  proces waar ik ben door gemoeten eigenlijk. Door alles van mij af te schrijven, en emotioneel in muziek te steken. Is dat ook gelukt.

Het is een zeer confronterende plaat, zowel voor jouzelf maar ook voor mij als luisteraar. En dat keert ook terug in jullie live set eigenlijk. Die uiteenlopende emoties tussen woede, pijn en uitgelatenheid tot vreugde.
Jonas: De bedoeling van bepaalde persoonlijke songs, ook echt kunnen over brengen naar het publiek is enorm belangrijk. Dus dat is zeker weer een bewuste weg die we volgen, op het podium de mensen datzelfde gevoel geven dat wij hadden.
Vain: Het mag gezegd dat de inbreng van Van der Goes daar zeker een rol heeft in gespeeld. Hij komt van een veel zachtere achtergrond dan ik, en bracht op instrumentaal vlak meer gevoel binnen het concept Causenation. Ik ben blij dat hij erbij is gekomen, want hij is heel down to earth zoals men zegt, introvert. In tegenstelling tot mij, we zijn zelfs wat tegenpolen op dat vlak en dat trekt aan natuurlijk. Dat is ook op het podium het geval. We plagen elkander voortdurend op het podium. Maar ook met Jonas is het fijn samenwerken, we vullen elkaar perfect aan zoals eerder gezegd en dat zorgt voor die uiteenlopende emoties die naar boven komen.
Van Der Goes: Wat me bij Causenation zo aanspreekt, het gaat over echte emoties, echte geschiedenis en echte verhalen. Dat proberen we ook te brengen binnen de harmonie en arrangementen

Jullie staan op het podium met Portion Control, gisteren was er A Split Second. Er  is vandaag ook Absolute Body Control. Uiteraard zijn jullie al wat gewoon  maar hoe voelt het om met toch zulke grootheden binnen EBM op een podium te staan van BIM Fest en hoe heb je het festival ervaren?
Jonas: Voor mij is het een rollercoaster aan emoties. Het is niet dat ik jaloers ben op die grote namen die het al hebben gemaakt. Het is voor mij een hele ervaring om samen te spelen met zulke grote bands, voor mij is dit een gloednieuw begin als drummer van Causenation. Het voelt onwerkelijk aan eigenlijk, maar nog geen enkele van diezelfde grote muzikanten doet vanuit de hoogte daarom. Prachtig eigenlijk!
Vain: Er zijn mensen die zeggen: "het waren de gouden jaren toen", Maar het is wat postpunk en gerelateerde bands betreft toch terug aan het opkomen, kijk naar een band als Whispering Sons die al een heel parcours hebben afgelegd,  en ook heel belangrijk zijn geweest om die scene terug op kaart te zetten of jonge bands of muzikanten zoals True Zebra of Ultra Sun, heel hoopvol naar de toekomst toe. Trouwens mogen we een pluim op de hoed steken van kleinere labels als Wool-e-discs en Alfa Matrix hebben daar ook een rol in gespeeld, Whispering Sons is ooit bij die eerste gelanceerd geweest. Die labels zijn super belangrijk voor die Belgische scene en hebben dan ook gezorgd voor een herlancering van de Belgische EBM of donkere Elektronische muziek scene. Het belang van kleine labels is dus heel belangrijk, zeker in deze tijden om de scene levendig te houden. En wat ook belangrijk is, je kunt de sfeer pas echt opsnuiven op die kleine festivals. Die zijn even belangrijk voor diezelfde scene. Want grote platenmaatschappijen zien dat niet meer zitten.

Is dat ook niet wat veranderd, dat bijvoorbeeld tien jaar geleden zulke bands of artiesten ook bij die grote maatschappij of  in de media de kans kregen om in de schijnwerpers te staan?
Jonas: Alles is meer gefocust op de grote media gebeurtenissen nu, vroeger stonden er soms wel andere dingen in de krant. Maar dat is voor mij niet zo belangrijk, wel wat er binnen die kleine kringen gebeurd. Het is op zich heel jammer dat het zo evolueert, want muziek waar gevoel in zit krijgt daardoor nog weinig kansen, maar het is gewoon zo en dat was vroeger wel anders ja…
Vain: muzikale stijlen die populair zijn komen in golven en geraken verweven met elkaar. Dat doet dan weer nieuwe stijlen ontstaan. Bij de hedendaagse EBM merk je dat ook maar het blijft belangrijk om een jong publiek te bereiken.
Weet je, zonet sprak ik nog met een vader die zijn zoon van 13 had meegebracht naar dit festival en hij was bezig over hoe knap hij ons optreden wel vond. Mijn antwoord, nadat ik hem bedankte voor het compliment, was dat hij zijn zoontje een laptop met Cubase of Ableton (opnamesoftware om muziek te componeren) moet kopen en dat hij hem moet aanmoedigen om ook soortgelijke elektronische muziek te maken want het is bij jonge gastjes als dat ventje van 13 waar je de EBM zaadjes moet doen ontspruiten. De rest volgt vanzelf wel.

Ik had in dat laatste interview ook enkel algemene vragen over het EBM genre gezet, daar ga ik niet meer echt op ingaan, maar er is iets waarmee ik al veel jaren op de maag zit. Dikwijls hoor je binnen het genre meestal hetzelfde terug komen, in het verlengde van bands als Front242 of Neon Jugdement, het is absoluut onmogelijk origineel te klinken; wat zorgt ervoor dat je als band toch boven dat maaiveld kan uitsteken?
Vain : Het is natuurlijk een zeer afgebakend genre. Ik beweer niet dat wij strikte EBM maken alhoewel er zware invloeden zijn van bands zoals Neon Judgement, Front 242 en Absolute Body Control maar evengoed hoor je stijlen terugkomen in onze muziek die doen denken aan Depeche Mode en Gary Numan.
Zoals Augusto hiervoor al zei brengt hij met zijn muzikale achtergrond een andere stijl binnen het concept van de band en dat is zeer belangrijk geweest bij het ontstaan van "Promises of Hope and Fear"
Er is een bepaalde openheid en respect tussen ons drie die veel ruimte laat voor eigen inbreng dus elks heeft zijn invloed en dat hoor je terug, niet enkel in de huidige maar ook in de nieuwere nummers.
We staan trouwens te popelen om met z'n drieën terug in de studio te kruipen omdat ook daar de synergie ontstaat die zich later transleert op het podium.

Waar zie je jezelf binnen dat verhaal als band en muzikant?
Vain: Zoals we eerder hebben gezegd, we zijn volop aan het werken aan een nieuwe plaat. Er zijn 25 songs klaar Sommige songs zijn nog niet afgewerkt. Het eerste album is met hardware en software. Al mijn zakgeld zat in die eerste plaat. We gaan daar bij het volgende album wat professioneler aan werken. Maar dus steeds voor ogen houden dat we elk van ons daar een inbreng in hebben, dat is de grote verandering bij het nieuwe album en we zijn van plan daar op verder te borduren. Dat is dus het grote verschil, dat we  duidelijk samen gaan werken aan deze plaat. Het idee is er, maar nog geen release datum. We hopen tegen het einde van 2023. We willen niets overhaasten. Een ander plan is om veel meer shows te gaan doen. BIM fest is een groot moment voor ons, het is het tweede grote festival binnen de Belgische scene. Ik hoop ook te kunnen spelen op Sinnersday volgende jaar, enkele shows in Duitsland.

Toen ik vroeg wat jullie einddoel of ambitie was kreeg ik als antwoord ‘’ Op een groot podium staan voor een groot publiek zou leuk zijn. Gewoon voor de ervaring en het gevoel alleen al. We hopen ooit  op BIM of W-Fest te kunnen spelen.’’ Die eerste mijlpaal is bereikt , jullie stonden op BIM fest. Heeft COVID geen domper gezet op een verdere doorgroei  denk je?  Had je nu verder gestaan zonder COVID denk je?
Vain: Geen idee eigenlijk. Vorig jaar hebben wij een optreden gedaan met Enzo Kreft als headliner, en toen zijn zowel de organisatie van Sinnersday als BIM fest me komen vertellen dat wij op de lijst staan voor hun festival. BIM fest wist ik dat het in orde ging komen. Beide zijn al eens uitgesteld geweest, en bands die toen niet zijn geweest komen allemaal terug. Dus ik denk dat het in 2023 wel zou moeten lukken om op Sinnersday te staan. Ik hoop het ook, en het is ook wat een doel eigenlijk. Ook omdat we tegen dan nieuwe nummers kunnen spelen en zo.
Jonas: Vooral ondertussen kennis opdoen over die nieuwe nummers, en daar aan bouwen en hopen dat dit doel echt kan bereikt worden. Als je met drie bent heb je iets meer impact dan op mijn eentje, dat heb ik zelf ondervonden bij COVID. Voor mij is Causenation op het juiste moment gekomen, dus voor mij is alles wat erbij komt best ok.

Bedankt voor dit fijne gesprek, ik blijf jullie op de voet volgen. En hopelijk tot binnenkort nog eens on stage

Causenation - Van de ene dag op de andere zijn we wakker geworden in een andere wereld en het is vooral op sociaal-maatschappelijk vlak dat de veranderingen ingrijpend geweest zijn

Causenation is een EBM project opgericht in  2015. We citeren:''De band werd opgericht in Antwerpen. Aanleiding was het idee om terug muziek te maken na een jaar of 20 daar niet meer mee bezig te zijn geweest.''
Naar aanleiding van het project 'interviews in tijden van Cornona' hadden we en fijn gesprek met Ivan Heylingen, over verleden en toekomstplannen van Causenation, het EBM gebeuren in ons land. En hoe je als muzikant (en band) maar ook als mens omgaat met een crisis waarin we nu leven.

Voor zei die jullie nog niet kennen. Wie is Causenation? Wat was de aanleiding om dit project op te starten?
Causenation bestaat momenteel uit Van Der Goes en mezelf. Van Der Goes komt uit het Gentse en is sinds vorig jaar volwaardig bandlid. De band werd opgericht in Antwerpen. Aanleiding was het idee om terug muziek te maken na een jaar of 20 daar niet meer mee bezig te zijn geweest.
Vijf jaar geleden kocht ik terug een goedkope synthesizer en ben ik stelselmatig begonnen met de bouw van een eigen home studio waar ik tot op heden de Causenation songs produceer. De allereerste demo's waren zeer rudimentair en minimalistisch maar mettertijd en door de aankoop van meer materieel en instrumenten evolueerde de sound van Causenation tot een meer gelayerde stijl met specifieke karakteristieken die zorgvuldig tot stand zijn gekomen met doordachte aankopen mbt hardwaresynths. Het is mede door de klank van bepaalde synthesizers en de hardware effecten dat we nu tot deze sound gekomen zijn maar continu wordt er nagedacht om die sound verder te laten evolueren door nieuwe zaken aan te kopen of uit te proberen. Dat is voor mezelf een zeer uitgekiend en weloverwogen proces daar de budgetten voor dit project niet echt heel groot zijn. Dus telkens er een instrument bijkomt is dat na lang wikken en wegen, veel reviews lezen en bekijken op de sociale media. Ik ben ook niet vies om goede raad te vragen aan, én toe te passen van de oude rotten in het vak.
Mensen zoals Gin Devo (Vomito Negro) en Bill Barsby (Damage Control) zijn van grote invloed geweest in de aankoop van bepaalde instrumenten en de techniciteit die komt kijken bij het opnemen van muziek. Ik ben die mensen eeuwig dankbaar. Zij zijn eigenlijk mede verantwoordelijk voor de evolutie die Causenation heeft doorgaan.

De band werd opgericht in 2015. In jullie muziek grijpen jullie terug naar EBM en aanverwante. Leeft de scene nog? (een wat rare vraag ik weet het, maar op de laatste EBM optredens viel me op dat daar een vooral iets ouder publiek van veertigers tot vijftigers zoals ik op af komt)
Jouw analyse is wel correct. Alhoewel je hier en daar toch wat jonger volk ziet , is het publiek dat naar EBM optredens gaat vooral ouder. Dat zijn meestal mensen die hun jeugd hebben doorgebracht in de jaren '70 en '80. Doordat minder jongeren geïnteresseerd zijn in het electro-underground genre dreigt het een stille dood  te sterven. Eigenlijk is dat aan van alles te wijten. Je had sinds de jaren '90 de opkomst van de hardcore scene die vooral draaide rond dj's in plaats van live artiesten en grote labels zijn daar massaal opgesprongen waarbij de winst belangrijker was dan kwaliteit. Er is toen een "snel geld" mentaliteit ontstaan die andere genres zoals wave, EBM en electro vertrappeld hebben.
De kleinere labels die nog oldscool werk uitbrachten , geraakten daarbij op de achtergrond en ook die mensen durfden het niet langer aan om de nodige investeringen te doen die het EBM genre op de kaart bleven zetten. Het is al heel moeilijk voor kleine labels om brake-even te draaien , laat staan dat ze ettelijke duizenden euro's pompen in een project dat amper het daglicht ziet.
Aan de andere kant heb je het verdwijnen van de kleine lokale radiozenders, de piraatzenders zeg maar. In Antwerpen heb je er nog 1 terwijl er in de jaren '80 tientallen waren. Dat waren dé gloriejaren voor wie actief was in de scene. Toegegeven, in de jaren '80 had je de opkomst van de New Beat en de sound van de Ancienne Belgique maar het waren de piraatzenders die ervoor zorgden dat de nummers van Front 242, Neon Judgement, Absolute Body Control en Klinik de huiskamers binnendrongen.
De legendarische radioshow "Liaisons Dangereuses" van de Antwerpse zender SIS betekende ontzettend veel voor de EBM scene. Ook al was dit programma enkel in een straal van 10 km rond Antwerpen te beluisteren heeft het er wel mee voor gezorgd dat EBM op de wereldmap gezet werd. Elke donderdagavond kwamen mensen van over heel België speciaal met de auto naar Antwerpen om te kunnen luisteren naar dit programma met hun autoradio. Het socio-maatschappelijk aspect dat met "Liaisons Dangereuses" gaande was, dat was nooit eerder gezien en dat zal nooit meer bereikt worden. Jammer.
Er is wel nog wat activiteit rond EBM en dan vooral rond het live gebeuren. Her en der zie je meer en meer kleine evenementen opduiken naast de al grotere festivals zoals BIMFEST en W-Fest. Wie nieuwe bands wil ontdekken die de EBM eer hoog willen houden moet die kleine evenementjes afschuimen. De sfeer is er altijd top en de muziek geweldig. Het is daar waar het hart van de Belgische EBM nog klopt en waar je de nieuwe trendsetters kan spotten.
Waar vroeger EBM en het elektronische muziekgenre meer beleefd werd thuis op de radio, moet je nu echt uit je kot komen alhoewel dat op de dag van vandaag iets moeilijker geworden is.

De teksten van Causenation zijn soms politiek geëngageerd. Wordt bewust voor die opzet gekozen en waarom?
Nee, niet echt. Ik schrijf gewoon over zaken die me op dat moment bezig houden. “Demons Of The Night” (Causenation's laatste single) is een zwaar politiek geladen nummer dat geschreven werd tijdens de regering Michel I en het schaduwpremierschap van Bart De Wever. Dat nummer ben ik beginnen componeren en die tekst is er ook in één ruk uitgekomen waarbij alles, zowel tekstueel als muzikaal perfect op zijn plaats viel. Het beschrijft de huidige maatschappij en hoe de mens voor de gek gehouden wordt.
Voor de rest zijn de nummers vrij autobiografisch en gaan ze over bepaalde periodes die ik heb meegemaakt.
“The Things You Promise” is daar een goed voorbeeld van.

In een interessant interview op Luminous Dash in 2019 werd de vraag gesteld door mijn collega: ''Wat waren de belangrijkste albums in jouw leven'' vind ik een interessant punt eruit springen: 'Liverpool van Frankie Goes To Hollywood is volgens mij de meest ondergewaardeerde plaat."
Ik ben het daar vurig mee eens, ik ben zelf ook enorme fan van Pet Shop Boys en mensen kijken daar raar van op. Vertel gerust iets meer over die invloeden, en het waarom van schipperen tussen harde EBM en de toch meer lichtvoetige Frankie Goes to Hollywood?
Goh...
Zoals zovelen van mijn leeftijd is muziek van sterke invloed geweest in de jaren '80 maar ik was steeds op zoek naar iets dat meer rebelistisch was en dat inging tegen het standvastige establishment. Frankie Goes To Hollywood was voor mij toen een goede catalysator. Je moet weten dat FGTH platen uitbracht in dezelfde periode als de bagger die toen in de charts verscheen waaronder de troep van Stock, Aitken en Waterman. Naast al die herrie had je gelukkig nog andere bands , maar meestal waren dit artiesten die een zeker palmares wisten op te bouwen omdat ze al jaren bezig waren met muziek. Dan spreek ik over Bowie, Queen, Roxy Music...
En daartussen kwamen plots die 4 kerels uit Liverpool die de ene monsterhit na de andere wisten te scoren die allemaal uit hun eerste dubbelaar kwamen ‘Welcome To The Pleasuredome’. Heel die plaat zit ongelooflijk goed in elkaar. Muzikaal en technisch gezien is dat een mijlpaal geweest mede dankzij Trevor Horn uiteraard maar na de laatste single uit die lp was het plots heel stil rond FGTH. Totdat plots “Rage Hard” uitkwam. Een instant hit. Ik herinner mij dat ik zo snel als ik maar kon naar de platenwinkel rende om die 2de langspeler te gaan kopen van mijn zakgeld en toen ik die plaat thuis oplegde was ik aardig verrast vanwege de sound die drastisch veranderd was. Als ‘Welcome’ te boek stond als een commercieel succes zo anders was ‘Liverpool’ met zijn veel directere en experimentele sound. De reden van die gewijzigde sound was omdat het album opgenomen en ingespeeld werd door de band zelf terwijl ‘Welcome’ veel ingespeeld is geweest door sessie muzikanten en door Horn. En je merkte dat. Er is maar 1 hit uit die plaat gekomen maar de hele lp staat bol van parels zoals “Lunar Bay”, “For heaven’s sake” en “Kill The Pain”. Nochthans was ‘Liverpool’ niet echt een succes te noemen qua verkoopcijfers.
Je moet ook weten dat dit alles in een periode plaatsvond waarbij ik totaal geen benul had van wat toen te boek stond als New Wave. Dat kwam iets later doordat ik een cassetje van iemand had gekregen met daarop alle maxi-singles van New Order (van de dubbel-Lp ‘Substance 1987’- nvdr). Dat is voor mij een eye opener geweest en vanaf toen ben ik begonnen met het verzamelen van meer wave gericht werk waarbij Depeche Mode de voorkeur had maar ook Gary Numan. Het was dus vooral de synthsound die me bij die artiesten aansprak. Mijn allereerste ervaring met EBM was toen een toenmalig liefje die in dezelfde klas zat als ik, mij haar Walkman leende en daar zat een cassetje in met de inmiddels legendarische plaat ‘Official Version’ van Front 242. Vanaf die dag veranderde alles en geraakte ik verslingerd aan dat oldscool genre. Maar ik kan daarnaast nog even goed genieten van een “Let’s Dance” van Bowie of van “Alors On Dance” van Stromae.

Je bent eigenlijk al van in de jaren '90 met muziek bezig. Er is ondertussen veel veranderd. Wat is, naast vergaande digitalisering, volgens jou de grootste verandering?
Dat alles betaalbaar werd en meer toegankelijker voor een breder publiek. Nu kan iedereen die een laptop heeft een DAW kopen (Software om muziek te maken en op te nemen) van 99€ en een klein eenvoudig midi-keyboardje en in principe kan je dan al aan de slag. Van thuis uit muziek maken is dus heel laagdrempelig geworden. Je hoeft geen noot te kunnen lezen en geen akkoord te kennen. Alleen je inspiratie is wat je nodig hebt.
Materieel zoals synthesizers, sequencers en drumcomputers maar ook audio-interfaces en mengpanelen zijn goedkoper geworden. Vroeger moest je al snel 120.000 oude Belgische franken uitgeven aan een Yamaha DX7 en dan had je nog geen medium om opnames te maken. Dat moest je ook nog eens apart aanschaffen. Dus vroeger was muziek maken niet voor iedereen weggelegd vanwege de kost die ermee gepaard ging.
Vandaag wel. Nadeel is dat iedereen nu wel muziek maakt, bij wijze van spreken dan, en dat iedereen probeert om zijn muziek aan de man te brengen. Er is dus een overaanbod gekomen waardoor de luisteraar soms het bos tussen de bomen niet meer ziet. De kwaliteit van het aanbod dreigt er ook mee achteruit te gaan en het is heel moeilijk als band om je te onderscheiden van de rest. Dat is ook de reden waarom we met Causenation bewust kiezen voor een meer hardware-achtige aanpak waarbij software zoals virtuele instrumenten en effecten een minder belangrijke rol spelen. Een puur analoog opnameproces streven we niet na alhoewel ik er sterk over denk om een bandopnemer aan te schaffen maar we mikken meer op een hybride setup die continu mee kan evolueren met wat wij voor ogen hebben qua sound.

Om het toch ook over Causenation te hebben. Waren er bepaalde plannen die door die corona crisis in het water zijn gevallen? Zo ja, welke?
Neen, niet echt. Gelukkig voor ons. De Corona crisis is zeer nefast geweest voor al wie met cultuur bezig is en ik ken mensen die hun volledige voorjaar en zomer agenda in het water zagen vallen vanwege de corona maatregelen. Maar aangezien wij geen enkele boeking hebben in deze periode en omdat we volop bezig zijn met opnemen en bewerken van nieuwe nummers , valt de schade bij ons zeer goed mee. We hopen wel in oktober live te kunnen spelen in Wommelgem op een klein festival met oa. Enzo Kreft , dus hopen we dat tegen die tijd kleinere bijeenkomsten terug toegelaten zijn.

De laatste release (denk ik) was de single “Demons Of The Night” Of is er iets me ontgaan? In elke geval, hoe waren de reacties hierop?
Overwegend positief. “Demons” werd zelfs 1 maal op FM geaird in Amerika en regelmatig gespeeld op een Duitse online-zender. Verder werd deze single ook opgenomen in diverse mixclouds waaronder die van Scott Durand uit Engeland.
Vooral de remixen zijn populair dankzij de geweldige versies door First Aid 4 Souls. Het is ons meest gestreamde nummer op Bandcamp en het kreeg ook zeer mooie reviews. We zijn dus zeker op de goede weg.

Zijn er geen mogelijkheden wat sociale media betreft om jullie muziek aan de man te brengen? Maken jullie daar ook gebruik van, en gaan jullie dat eventueel meer doen in de toekomst?
Er is een voorakkoord gesloten met een label en zij zouden dit alles in goede banen leiden voor ons. We kunnen daar verder nog niet over uitweiden maar we zitten wel in het finale proces om meer werk uit te brengen dit jaar als Corona geen roet in het eten gooit tenminste.
Binnen afzienbare tijd gaan we daar verder over communiceren met onze fans maar ik kan nu al zeggen dat die bijzonder blij gaan zijn.

Jullie maken vaak gebruik van het platform bandcamp https://causenationmusic.bandcamp.com/ ;wat zijn de grote voordelen van dit platform tegenover andere als bijvoorbeeld spotify?
Geen idee. Bandcamp was voor ons het meest voor de hand liggende en gemakkelijkste medium om ons werk te releasen. Het is vrij professioneel en goedkoop. Je moet ergens je werk naar buiten kunnen brengen maar nogmaals: we zijn niet de enige die gebruik maken van de eenvoudige wijze van muziek uploaden en verkopen. Duizenden andere mensen doen dit en het is een kwestie van eruit te springen. Bovendien zijn we actief in een niche segment van de elektronische muziek en is het daarom zeer moeilijk om een groot publiek te bereiken.

Hoe ga je als band (maar ook als mens) om met deze uitzonderlijke corona crisis?
Als band is het eigenlijk vrij eenvoudig: je kruipt gewoon in je studio en je neemt nieuw materiaal op. De Corona-crisis is een uitstekende motivator om geïnspireerd te geraken.
Repeteren is uiteraard onmogelijk nu. Dat is wel iets welk we missen. Als dit terug mogelijk is , zal het zeker en vast een blij weerzien zijn tussen mij en Van Der Goes.
Als mens is het iets anders. Aangezien ik in een essentiële sector werk heb ik financieel niet te klagen maar je merkt toch wel dat de situatie anders is. Van de ene dag op de andere zijn we wakker geworden in een andere wereld en het is vooral op sociaal-maatschappelijk vlak dat de veranderingen ingrijpend geweest zijn. Deze crisis toont ook aan dat men de economie voor de mens laat gaan, voor het sociale. We kunnen sneller goeiedag zeggen tegen onze collega's op het werk dan tegen onze ouders en met vrienden afspreken op café is onmogelijk tenzij je afspreekt in de Hema of Colruyt.
Voor mij is de manier waarop de regering omgaat met deze crisis heel duidelijk maar nogmaals, ik prijs mij gelukkig dat ik of niemand uit mijn familie ziek geworden is en dat ik kan blijven werken.

Wat zijn de verdere plannen na deze crisis? Zijn er ook plannen voor nieuwe releases?
Zoals eerder gezegd treden wij op in oktober van dit jaar en is er een voorakkoord met een label.

Zijn er naast Causenation nog andere projecten waar je mee bezig bent, of eventuele plannen daaromtrent?
Ikzelf heb voor Istvan Gazdag een nieuw album van First Aid 4 Souls ingezongen dat later dit jaar zal verschijnen. De eerste single "Stainless Steel Eyes" is reeds verschenen op YouTube en de tweede single is op komst.
Verder ben ik enkel nog maar met Causenation bezig.
Ik heb nog wel een heleboel demo's opgenomen die iets minder in lijn liggen met de stijl van de band maar ik weet nog niet wat ik daarmee ga doen. Ik focus mij nu vooral op de finalisering van de huidige nummers die we hebben opgenomen en op de verdere uitbreiding van de studio.

Is er ook iets als een einddoel dat je u als band of muzikant stelt?
Op een groot podium staan voor een groot publiek zou leuk zijn. Gewoon voor de ervaring en het gevoel alleen al. We hopen ooit  op BIM of W-Fest te kunnen spelen. Dat zou al een mijlpaal zijn. Het is een stappenproces. Ik probeer met Van Der Goes alles een beetje strategisch aan te pakken waarop alles stelselmatig maar op het juiste moment ontplooid wordt. Maar het is hard werken. Als mensen zich amuseren op café of restaurant of naar een festival gaan zitten wij in de studio te knokken aan het volgende nummer. Zonder dedicatie geraak je er niet. Je moet je veel ontzeggen. Al mijn vrije tijd kruipt in dit project maar ik ben er wel van overtuigd dat deze manier van werken zijn vruchten zal afwerpen.

Op welke wijze kunnen de lezers merchandiser en dergelijk aankopen, nu dit niet meer kan via live concerten? zet hieronder gerust enkele links
Volg ons op onze facebook pagina en luister of koop onze muziek aan via ons Bandcamp account. Verdere Merch hebben we nog niet. Geduld...