Tolga Özbey kon tijdens de vriuscrisis niet op tournee met zijn Reptilians From Andromeda en dus werkte hij voort aan zijn zijproject Diabolico Delirium. Daarvan kregen we vorig jaar reeds een EP te horen. De hoes van het nieuwe album is opnieuw een collage van figuren uit oude (Amerikaanse) horror-strips en de twaalf tracks op ‘Satanico Pandemonium’ moet je opvatten als de soundtrack bij een B-movie in datzelfde horror-genre.
Speelde Tolga op die EP uit 2020 nog alle instrumenten volledig zelf in (tot en met de theremin), dan gaat hij hier ‘next level’ met voor bijna elke track gastmuzikanten. En daar zijn liefst drie Belgen bij: de saxofonisten Johan Ruyters van o.m. Speedball Jr en Wouter De Smet van Mise-en-Scene en dan nog Nolf Kaka (die heel mooie dingen doet met een oude Moog).
Voorts zijn er nog bijdrages van Yayoi Tsushima van TsuShiMaMiRe (Japanse band die beetje lijkt op Shonen Knife), Thea Faulds van de Canadese Night Chill Band, Kenneth Highland van The Gizmos, de Russische band Al Tornado en Bülent Kabas van de Turkse punkband Rashit (waar Tolga Özbey ook deel van uitmaakte). Een heel bont gezelschap en dat zorgt voor flink wat variatie.
Als soundtrack zijn de twaalf instrumentale composities zeker geslaagd. Aan de opnamekwaliteit had misschien nog wat langer geschaafd kunnen worden, maar de lo-fi-aanpak geeft deze muziek een zeker retro-gevoel dat heel goed past bij het concept.
Het is niet uit vaderlandsliefde, maar de tracks met Belgen behoren tot de betere van dit digitale album: “Dragstrip Monsters” met Ruyters en De Smet en “Neighbour Terror”, “Drive In Horror” en “Martian Pasta” met Nolf Kaka. Andere tracks die er een beetje bovenuit steken zijn “Kiss To KIll” en “La Invasion De Los Muertos”.
Een fijne soundtrack. Benieuwd wat hierna komt. Nog meer exotische gastmuzikanten? Zangers en zangeressen? Covers in een retro-horror-jasje? De soundtrack bij een oude/nieuwe film? Wie zal het zeggen?

https://kafadankontak.bandcamp.com/album/diabloico-delirium-satanico-pandemonium

Tolga Özbey kan je kennen als gitarist van de Turkse band Reptilians From Andromeda of van de legendarische punkband Rashit. Özbey heeft van de lockdown in Istanbul gebruik gemaakt om een nieuw project te starten. Eentje met het voordeel dat hij alles zelf inspeelt (gitaar, bas, drum en theremin) en dus ook waarbij hij zijn liefde voor rockabilly, surf, fuzz en retro-garage volledig kan uitleven en meteen zijn liefde voor oude horror- en ufo-movies daar kan aan koppelen.
Dat leverde een digitale EP op bij zijn eigen Kafadan Kontak Records en voor de liefhebbers van retrorock is het smullen geblazen.
Openingstrack “El Diabolico”, daar moet je wel eerst even doorheen bijten. Dat is een knip- en plakwerkje met wel een paar leuke riffs en hooks, maar ook vooral een overdaad van samples en filmfragmenten (B-horrormovies) en het is een gaan en komen van ritmes zonder organische overgangen of duidelijke songopbouw. Een samenraapsel zo lelijk als het artwork bij deze EP.
Vanaf “There’s Something Inside Me” is het wel raak: minder geluidsfragmenten, langer aangehouden ritmes en een heel zomerse, coole vibe. Hetzelfde geldt voor “I Drink Your Blood And I Eat Your Skin” en - één van de coolste songtitels ooit - “Heartbeats Of The Undead”. De outro “The Devil Of Asakava” is met 26 seconden eigenlijk te kort om te vermelden.
Dit is een alleraardigste EP die veel te snel voorbij is. Hier zit echt een toekomst in. Graag een volledig album hiervan Tolga, en dan op vinyl uiteraard.