Het Britse Echotape mag in eigen landje  aan de weg timmeren , hier bij ons is het nog even zoeken . Hun vorig jaar verschenen ‘Wicked way’ durft strak , compact , energiek te zijn , maar toont ook de lekkere , aanstekelijke  melodietjes van de band .
De EP  is de voorbode van de nieuwe plaat in 2018. Vier songs die de catchy gitaarpop en stemsterkte ondersteunen . Producer was James Lewis , die we kennen van The Wombats en Arctic Monkeys. Mooi wat het combo terug presteert tussen de 60s rock’n’roll en Britpop in . Bizar genoeg blijft hier een doorbraak uit , ondanks de vier fijne songs.

Het Britse Echotape mag in eigen landje  aan de weg timmeren , hier bij ons is het nog even zoeken . De band zit ergens tussen 60s rock’n’roll en Britpop in . In de stevige nummers “All my days” , “Whiskey bar” en “Friend like me” (openers van de nieuwe plaat ) klinkt het viertal richting Razorlight en oude Libertines .
Niet voor niks stond Carl Barat nog op de barricades om het kwartet een hart onder de riem te steken . Daarna wordt gas terug genomen , de sfeervolle tracks mogen dan goed uitgewerkt zijn , ze raken minder . In de poppy tracks “I got you” en “We’ve been dreaming” drijft de Britpop boven . De laatste tracks zijn opnieuw strakker , feller , intenser en dat is Echotape op z’n sterkst. Echotape houdt best dit kantje aan om hier een doorbraak te forceren!