Eriksson – Delcroix – Ze hebben beiden al een rijkelijk gevuld muzikaal verleden (remember o.m. Zita Swoon – Admiral Freebee – Lais). Na de verdienste bij The Broken Circle Breakdown zijn deze partners en muzikale duo  te situeren binnen de noemer van de rootscountryfolk. Anderhalf jaar terug kregen we al een interessante plaat, ‘For ever’ en ook deze is er opnieuw eentje die raakt met zijn warme gloed. Een breed klankenpalet wordt aangereikt , wat een sfeervolle , spannende plaat oplevert, met een rits pure, eerlijke dromerige songs in het genre als “Baby blue”, “Big black is coming” en “56 7th street” . Ze wisselen het af met enkele instrumentals (“Mistigirls” – “A low ripple till Idaho” – “Snake bite”) of steken er eens een groove in met huppelende ritmes (“Lay low”).
Uiterst genietbare americana die de afstand Kalmthout – Nashville moeiteloos overbrugt, en die zelfs Emmylou Harris , Lucinda Williams als Daniel Lanois , Howe Gelb niet onberoerd kan laten … 

Eriksson – Delcroix – Partners en een Muzikaal duo , die nu hun eerste echte soloplaat uithebben , te situeren binnen de noemer van de rootscountryfolk . Niet direct vreemd eigenlijk , gezien Bjorn Eriksson een muzikale veelvraat is , een begenadigd gitarist die al een mishmash haalde uit z’n gitaar bij o.m. Zita Swoon en Admiral Freebee . Hij heeft ook nog z’n eigen band Maxon Blewitt , die al cirkelt in  dit genre. En onze hyperkineet bracht al met Nathalie Delcroix , die we natuurlijk kennen als één van de dames van Laïs , in 2007 een countryplaat uit onder The Partchesz .
In het verlengde van zijn verdienste bij en van The Broken Circle Breakdown , waarvan de film en de soundtrack vol bluegrass lovend werd onthaald , kristalliseerde hij met z’n partner verder het materiaal in een reeks pure, eerlijke, broeierige , innemende sfeervolle songs .
Een southern geluid , dat elan krijgt door het gitaargetokkel ,  de slides , de banjo en hun stemmen, die elkaar afwisselen of ondersteunen . Een beetje Howe Gelb meets Emmylou Harris.
Een boeiend album dat ingetogen pracht kenmerkt als “Home is where the angels roam” , “The sound of you” of “At the car graveyard”; verder hebben we uitgewerkte, vollere nummers  als “The last thing on my mind”, “The valley”, “Black jack david” en “Nashville Tennessee”,  die zich onderscheiden door  een huppelende ritmiek ; of er ademt een soundtrack gevoel door de twee instrumentals “Snakes” en “Riding on a snake with a bottle of tequila in my hand”, dat zelfs ruim zeven minuten duurt .
We houden van de samenwerking van deze partners in crime , die het countrystof nog wat meer doen opwaaien .