Meadowlake is een band/trio uit Groningen. Dat zou je niet meteen zeggen wanneer je het album voor het eerst beluistert. Het klinkt heel internationaal en een beetje Amerikaans. Misschien komt het door de weidse karakter van hun muziek en het feit dat ze in Amerika is opgenomen. Het werd namelijk opgenomen in Topanga, California in de studio van Buck Meek (Big Thief) en Germaine Dunes. Met dit album zijn ze aan hun derde langspeler toe.

De plaat klinkt niet over geproduceerd zoals je wel eens bij bands uit hun genre hoort. Het is vrij basic opgenomen en gaat terug tot de essentie: songs en sfeer. Zelf zeggen ze van een song als “Rivers” dat ze niet naar de perfectie hebben gestreefd en de imperfecties er in gelaten hebben wat dan weer zijn charmes heeft. Ik vind het geslaagd.
De meeste nummers zijn luisterliedjes en bezitten een soort van feel good vibe alhoewel de teksten dat niet altijd zijn. Voor “Rivers” bouwde Buck Meek speciaal een gitaar om. Dat geeft de aparte kleur aan de gitaarpartijen en loopjes. Een heel fijne song met ook heel gepast drumwerk.
Opener “America” gaat richting rock en shoegaze. Een heel goed opgebouwde song dat het live wel goed zal doen. “Believe” dat erna komt drijft op een gitaartokkeltje en een ijle synth op de achtergrond. Deze song is heel wat introverter dan “America” maar bloeit voorzichtigjes open. De meeste songs bevinden zich ergens tussen beide songs in. Ook het vermelden waard is “Rope” dat tekstueel en songmatig goed in elkaar steekt.

‘Where The Mountain Meets the Sea’ is een prachtig album geworden. Het trekt de aandacht door de sfeer en de goed gemaakte songs. Het is geen schreeuwerige plaat maar een rijpe plaat en hopelijk verdient ze dan ook de nodige aandacht.

Shoegaze/indierock/pop/dreampop
Where The Mountain Meets the Sea
Meadowlake

Het vijfkoppig Groningse Meadowlake brengt op 11 mei hun debuut uit. Muzikaal zijn ze wat verwant aan acts zoals The National, M83 en andere indierock bands. Een stevige bas, een donkere stem, een weidse sfeervolle sound in de songs typeren hen.  Intussen zijn er al verscheidene singles uit het album uitgekomen. “Hot Punch” was de eerste en klinkt wat als een wave song. De gitaren en synths roepen dit beeld op. Met erboven de warme zang. Een mooie bridge maakt de song af. “Heavy” is misschien nog een stukje beter. Het is een nummer over afscheid nemen. Afscheid nemen in al zijn aspecten: sterfgeval, emigratie, stukgelopen relatie… Vrij melodieus nummer. “No Tomorrow” is een stuk ritmischer en uptempo. Terug zit alles goed in elkaar. De zang doet voornamelijk dienst als sfeerschepper en als muzikaal onderdeel. De melodieën komen vooral van de gitaren en/of synths.
Alles werd opgenomen in de Dufry studio in Amsterdam en de Mailmen in Utrecht onder productie van Minco Eggersman (o.a. At the Close of Everyday, The Spirit That Guides Us, The Beautiful Mess…).
We vinden hier op dit debuut 10 subtiele , sfeervolle songs die best goed in elkaar steken. Heel fijn debuut dat indie liefhebbers zal bekoren. Hier hebben we bandje met potentie en dat het ontdekken waard is.