Het is alweer van 2012 geleden sinds hier nog een artikel over Soviet Grass verschenen is. Dit was toen in de hoedanigheid van een bespreking van hun Demo Ep. Toen sprak ik al over de komst van een echte Ep en jawel eindelijk is hij hier!
De Ep opent sterk met “Hot Chains” een nummer dat we al een aantal keren live konden horen. Het moet gezegd zijn, de Ep versie klinkt behoorlijk strak. Dit is deels het werk van Filip Tanghe, ook wel gekend van zijn werk bij Balthazar. Zijn invloed is ook duidelijk aanwezig in de manier waarop de nummers groeien doorheen de cd.
Zo start “Easter Eggs” bijvoorbeeld behoorlijk rustig maar is de opbouw van het nummer zeer sterk en klinkt het zelf zeer catchy. Uiteindelijk huist de cd maar één oud nummer. “Like a Zebra” is een iets tragere versie dan ik gewend ben vanop de demo maar daarom zeker niet minder. Het klinkt volwassener en over de compositie is meer nagedacht, de climax in het nummer komt hierdoor ook beter tot zijn recht.
Het laatste nummer geeft een meer gemoedelijke blues achtige sfeer weer en mocht voor mijn part echt nog een stuk langer zijn. Je voelt het genot dat de band haalt uit het samen spelen en hierdoor is het dus een perfecte afsluiter voor de Ep.

Onder de Brugse jongeren is Soviet Grass inmiddels al een begrip, en nee niet voor een louche benaming van Russische ‘gras soorten’, maar voor een band met een stevige rock reputatie op het podium. Deze reputatie maakten ze het afgelopen jaar verschillende keren sterk door enkele Brugse wedstrijden te winnen, waaronder ook de Red Rock Rally. Deze wedstrijd bracht al menig artiesten groot die vandaag de Belgische muziek bepalen, bv Mintzkov Luna (nvdr. Nu mintzkov), The Van Jets, Wilow,... en nu dus ook Soviet Grass. Brugge hebben ze ondertussen al zonder problemen ingepalmd, met hun EP kan hun veroveringstocht voor de rest van België beginnen .
Het eerste nummer op de EP, “Weekend Rockstar” geeft een voorsmaakje van wat de band inhoudt: snedige lyrics, melodische gitaarriffs ondersteund van stevig drum en bas werk. “You burn my skin for a while, but still you greet me with a smile”  opent het tweede nummer en het sleurt je meteen mee in de magische wereld van classic rock. Een simpele gitaarriff ondersteunt het nummer waarna het geleidelijk opbouwt tot de solo. De solo reflecteert de jaren ’60-’70 geest die de band in zich draagt. Het voorlaatste nummer “Like a Zebra” tilt de EP nog een stap hoger. Gedurende 3 minuten sleurt de muziek je bij de haren en laat je niet meer los voor je overtuigd bent van hun kunnen. We horen  sterke invloeden van The Doors in de zang en de riff doet meer denken aan Black Rebel Motercycle club.
Soviet Grass heeft met deze EP de toon gezet voor het latere werk. In afwachting van kun je ze intussen beluisteren op:
http://vi.be/SovietGrass
http://www.youtube.com/watch?v=wodVxFSQPkc