logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (2 Items)

Tenacious D

Tenacious D - Een collectieve zangstonde

Geschreven door

Tenacious D - Een collectieve zangstonde

Hoewel Graspop pas op donderdag zijn poorten openzwaaide voor het betere metalgeweld, moesten fans van het zwaardere genre dinsdag niet op hun honger blijven zitten. Niet enkel speelde KISS die dag in Paleis 12, enkele kilometers verder gaf Tenacious D van jetje in een broeierig en uitverkocht Vorst Nationaal.
Toegegeven, de deuntjes van de comedy rockband kunnen we bij momenten bezwaarlijk als metal beschouwen, toch wordt de band in de armen gesloten door de community.

In de zaal dan ook veel zwarte T-shirts en vooral mannen rond hun veertigste, die dus jonge kerels waren toen Tenacious D in 2001 hun gelijknamig debuut ‘Tenacious D’ de wereld instuurde. De band rond Kyle Gass en filmster Jack Black was in 2020 voor het laatst te gast in een uitverkocht Vorst Nationaal en liet ook nu weer een verpletterende indruk na.

Als opwarmertje (in een al hete tent) kregen we Steel Beans voorgeschoteld. Hoewel de naam anders doet vermoeden, was de psychedelische bluesrock van Jeremy DeBardi licht verteerbaar en werd zijn set goed gesmaakt door het reeds aanwezige volk. Wat opvallend is, is dat Steel Beans een eenmansproject is. Dat betekent dat DeBardi zowel de zang en het drum- en gitaarwerk voor zijn rekening nam. Als men in de toekomst dus zegt dat enkel vrouwen kunnen multitasken, volstaan volgende twee woorden als repliek: “Steel Beans”. Vooral Molotov Cocktail Lounge kon ons uitermate bekoren en deed bij momenten denken aan The White Stripes.

Met een kwartiertje vertraging was het dan tijd voor ‘The Greatest Band in the World’, of dat is toch hoe Tenacious D zichzelf omschrijft. Een goed bebaarde Jack Black uitgedost in een vlammende outfit en een eerder casual geklede Kyle Gass begroetten hun fans en bewapenden zich vervolgens met hun akoestische gitaren alvorens de set af te trappen. Dat de heren niet van plan waren om rustig naar een hoogtepunt toe te werken, werd duidelijk toen “Kickapoo” ingezet werd als opener. Dat de song, waarbij oorspronkelijk wijlen Dio en Meatloaf ook even hun zegje doen, een van de populairste nummers van ‘the D’ is, bewees de collectieve zangstonde die spontaan uitbrak. Een zangstonde die quasi niet meer stil viel tot het doek figuurlijk viel. Ongelofelijk om zien en horen hoe het publiek de teksten, en soms zelfs bindteksten, noot voor noot kon meezingen.
Na enkele nummers viel het Jack Black op dat ondertussen de eerste hittegolf van het jaar België aan het verschroeien was. “Shit, it’s hot in Brussels”, schreeuwde de acteur en probeerde tevergeefs zijn pens af te koelen door te wapperen met zijn shirt. Desalniettemin boette Tenacious D tijdens de ganse set niet in aan energie en vuurde de ene na de andere oorwurm richting publiek. Vooral “The Metal”, “Beelzeboss (The Final Showdown)” en slotnummer “Fuck Her Gently” deden het kwik in de thermometer nog wat extra stijgen.
Grappen en grollen konden natuurlijk ook niet ontbreken tijdens een optreden van een comedy rockband. De ganse set was dan ook doorspekt met doldwaze sketches en moppen. Zo was er bijvoorbeeld de nieuwe vuurwerkverantwoordelijke Biffy Pyro die er niet in slaagde om op het juiste moment vuurwerk af te steken en daarom steeds op zijn donder kreeg van Black: “You press that damn button when we demand pyro!” Slechts op het einde, en na enkele bemoedigende woorden van Black en Gass, slaagde onze vriend erin de gaskraantjes volledig, en op het juiste moment, open te draaien.
Ook de sax-a-boom, lees: een plastieken kindersaxofoon, was opnieuw van de partij. Een trotse Black probeerde te bewijzen dat hij nog steeds een feestje kon bouwen met het niemendal, waarop Gass hem overtrof met een uit de kluiten gewassen, stoffen versie ervan en Baker Street van Gerry Rafferty inzette. “The Max-a-boom”, riep Gass trots, waarop Biffy een vuurstraal lanceerde en Black vervolgens pisnijdig over het podium sakkerde.

In iets minder dan anderhalf uur kreeg Vorst een gevarieerde en ludieke set, waarbij het stevigere werk afgewisseld werd met de zachtere klassiekers en de nieuwe hits “Videogames” en “Wicked Game” (cover Chris Isaak).
Geheel vernieuwend was Tenacious D echter niet, maar dit deerde niet. De gekende feestformule en de meezingers zorgden opnieuw voor de nodige ambiance en vertier. En laat ons eerlijk zijn, dat is toch waarom we zo houden van deze band. Keep on rockin’, D!

Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4982-tenacious-d-13-06-2023.html?Itemid=0

Organisatie: Live Nation

Tenacious D

Tenacious D - Satireconcert zonder pretentie

Geschreven door

Wie Jack Black en zijn bro Kyle Gass kent , weet al bij voorbaat dat het een special concert gaat worden en de heren onder Tenacious D stelden duidelijk niet teleur.

De show gaat van start met een afwisseling tussen slecht getekende strip-film en absurde nummers bij wijze van referentie naar hun youtube reeks ‘Post Apocalypto’. Voor de generatie die opgegroeid is met absurde humor van youtube, ‘vines en tiktoks is het een heerlijke steek naar opgeblazen filmmusicals. Met tekeningen die uit de hand van een zevenjarige zouden kunnen komen, maakten de heren een verhaal rond een queeste gevuld met ruimtetuigen, seks en Donald Trump.
Ondanks de tekenstijl was het een leuk concept waarbij Jack en Kyle achter een semi-doorschijnend doek stonden waar dan op geprojecteerd kon worden. Ondanks dat het een leuke vorm was van projection mapping en humor , duurde het net iets te lang voor het publiek.

Die hadden na een halfuur duidelijk nood aan stevige metal op akoestische gitaren, een plastic saxofon en blokfluit. Het werd een feestje zonder enige vorm van pretentie waarbij er twee mannen op het podium stonden die gewoon plezier hadden en toevallig veel geld in een show kunnen steken o.m. zoals bij de tussentijdse blokfluitsolo’s. Dat de rockster-allures niet aan hen besteed waren , werd duidelijk wanneer zej de roadies en techniekers individueel bij naam bedankten, iets wat andere sterren niet eens zouden kunnen.
Tegelijk bleef de kwaliteit van het concert wel wisselend hoog. “Master Exploder bijvoorbeeld was een nummer waar de fans duidelijk op hadden gewacht waarna de hele zaal voor het eerst meebrult. Ook andere meezingers als “Kickapoo” werken duidelijk nog na , na al die jaren, waarop een paar moshpits ontstaan.
Jack Black en Kyle Gass hebben het unieke talent om obscene liedjes, waarvoor anderen als ‘#metoo’ zouden aangeklaagd worden, te laten klinken als mierzoete liefdesliedjes met pit. Ook voor satires met een cover van ‘Frozen’ kan je enkel hier horen. Gelukkig is er ook ruimte voor hun ondertussen legendarisch liedje “Best Song In The World en kunnen ze ook niveau halen door tweestemmig metal te zingen.

Conclusie: Tenacious D -  twee mannen met geld die nooit echt zijn opgegroeid , een hekel hebben aan pretetie en doen wat ze willen. Twee shows in één boxen met hoogtes en laagtes kunnen ze.
Voor een topconcert op het hoogste niveau moet je hier niet zijn, om te lachen, mee te brullen en u te amuseren des te meer.

Organisatie: Live Nation