Unravel - Vijf jaar geleden hadden we nooit geloofd dat we in de Brielpoort mogen spelen

Unravel schoot als vuurwerk omhoog uit de Vlaamse underground. Na succes in tal van band battles volgen steeds meer leuke supports en concerten in steeds grotere zalen, tot straks zelfs de Brielpoort toe. Dat zijn bij mekaar genoeg redenen om deze band hier eens aan het woord te laten.

Jullie hebben Unravel op de kaart gezet via mooie resultaten in band battles. Is die fase nu voorbij of zijn er nog wedstrijden die misschien nog meer deuren kunnen openen?
Arend (gitaar): De battles hebben ons als band zeker een duw in de rug gegeven! Het moeilijke hierin is natuurlijk om te beslissen wanneer je stopt met Rock Rally’s en wedstrijden, omdat je een bepaald niveau bereikt hebt. Wij hebben nu zeker niet het gevoel dat wedstrijden op dit moment al ver beneden ons niveau zijn of zo, maar we proberen wel altijd twee keer na te denken over welke kansen we nog moeten grijpen en welke we beter laten voor wat het is.
Gilles (zang): De kansen die op ons afkomen wegen we nu meer af dan vroeger. We zouden graag overal blijven spelen, maar we hebben geleerd dat dat niet altijd het beste is voor de band.

Na jullie debuutalbum en een sterke single wachten we nu al een hele tijd op nieuwe muziek. Die komt er nu snel aan?
Arend: Momenteel zitten we nog in de schrijffase en af en toe komt er al eens een nummer bij in onze live set. De nieuwsgierigen kunnen dus zeker al een nieuw nummer meepikken op een concert. Het is zeker onze bedoeling om in 2024 de studio in te duiken!
Een volledig album zal er wellicht niet komen, omdat dit tegenwoordig niet meer zoveel return oplevert als vroeger. Met sociale media en zo is het vaak beter om elk jaar gespreid vijf songs te droppen, in plaats van om de twee jaar tien nummers uit te brengen (waarvan de helft dan niet veel aandacht krijgt of amper live wordt gespeeld).
Gilles: Momenteel zitten we nog niet bij een label maar als we de juiste match vinden staan we daar zeker voor open.

Zit er een bepaalde evolutie in het nieuwe materiaal ten opzichte van het vorige?
Arend: Zeker! We hebben allemaal heel diverse smaken en die evolueren ook constant. We proberen er vooral ons eigen ding van te maken, in plaats van steeds in dezelfde hokjes te denken en iets te maken dat al talloze keren eerder is gemaakt.

Welke bands hebben jullie zoal geïnspireerd?
Arend: Voor mij loopt dit sterk uiteen, gaande van bands als Meshuggah, Stake, Deftones… tot film- en gamemuziek, Queens Of The Stone Age en zelfs jazzbands. Uiteraard delen we ook nog veel elementen met genre-genoten als Polaris, Knocked Loose, Spiritbox… Als ik mag kiezen zou een Unravel-cover van Limp Bizkit wel cool en leuk zijn.
Enzo (bas): Ik wil wel eens een cover van Muse of The Prodigy spelen met Unravel.
Jordy (drums): Ik zou het wel cool vinden om een draai te geven aan een Nederlandstalige classic. Misschien kunnen we gewoon ‘Domino’ van Clouseau omgooien!

Waar vinden jullie inspiratie voor de lyrics en wie schrijft ze?
Arend: Het schrijven is vooral een samenwerking tussen Gilles en Gaëlle, vaak met input van onze gitarist die de nummers instrumentaal schrijft. Wat betreft inspiratie, kijken we vooral rond ons heen en wat er gebeurt in de wereld, en wat er misschien beter kan of moet.
Gilles: Ons eerste album draaide vooral rond de mentale gezondheid. Er was toen heel wat gebeurd in mijn omgeving en als ik een nummer schreef, ging ik bijna automatisch die richting uit. Het blijft een belangrijk thema. Voor ons volgende werk gaan we iets ruimer dan dat.
Gaëlle (zang): Inspiratie voor lyrics komen bij mij vaak van bands als Memphis May Fire en Polaris

Zopas speelden Unravel zijn eerste concert in Nederland. Zijn er nog buitenlandse concerten in het vooruitzicht?
Arend: Het concert in Urmond was heel leuk! Het was een vlotte avond met Dad Magic, een andere topband uit het Gentse. We hebben voorlopig nog geen nieuwe concerten in Nederland, maar als het aan ons ligt keren we zo snel mogelijk terug.

Wat is jullie meest memorabele concert tot dusver?
Arend: Het zijn er intussen al een meerdere, maar onze show met Counterparts zal mij toch wel lang bijblijven. Counterparts is een Canadese band die wij al talloze keren hebben gezien en waar we enorm fan van zijn, dus het was een beetje een droom die uitkwam toen we met hen werden geboekt in de Chinastraat in Gent. Nogmaals bedankt, Return Bookings!
Jordy: de show bij Popallure in Nazareth waar we de support speelden van Channel Zero was ook memorabel. Toen we die vraag kregen waren we super mega excited. De winnaar van beste organisatie en hospitality moet volgens ons dan wel naar Bruudruuster Rock gaan.

Binnenkort openen jullie de Miracle Metal Meeting in de Brielpoort, in jullie hometown Deinze. Vroeger hebben in de Brielpoort heel wat grote metalbands opgetreden. Wat is de laatste band die jullie daar aan het werk zagen?
Gaëlle: Wij hebben Parkway Drive daar gezien, en Motörhead, Anthrax en Janez Dedt.
Gilles: Ik was ook aanwezig bij Parkway Drive. Ik was toen vooral blij dat Northlane in het voorprogramma stond toen. Ook al was het in de periode dat ze net een nieuwe zanger hadden. Dat is een optreden die mij altijd zal bijblijven. Als je het aan mij vraagt, mogen er zeker weer wat meer concerten geboekt worden in de Brielpoort.

Live heerst er bij jullie altijd wat chaos omdat jullie energieke act te klein lijkt voor het podium. Dat zal in de Brielpoort met een heel groot podium beter zijn of hebben jullie die ‘comfortabele chaos’ nodig om als band?
Arend: Dat is een beetje dubbel: aan de ene kant geldt voor Unravel hoe groter en gekker, hoe beter! Aan de andere kant kan je de sfeer van een kleinere clubshow nooit recreëren op een groot podium, zeker niet in dit genre.
Gilles: We bewegen heel graag op het podium en soms besef ik misschien te weinig dat daar niet altijd plaats voor is. Dus ik kijk enorm uit naar wat dat zal geven in de Brielpoort. Ik kan misschien beter nog wat aan mijn conditie werken om over dat grote podium te kunnen crossen.
Gaëlle: Elke show heeft inderdaad zijn charmes, of we nu zonder podium moeten spelen of op een hoog en breed podium. Als de sfeer goed zit, maakt dat niet uit.

Na jullie speelt Objector op de Miracle Metal Meeting. Die band zat samen met jullie in de finale van de Wacken Battle en staat deze zomer op dat legendarische festival. Is het niet winnen van die wedstrijd iets waar jullie soms nog bij stilstaan?
Arend: Alhoewel we er graag ook hadden gestaan, waren we al vereerd om in de finale te spelen met zoveel topbands. We gunnen het Objector van harte dat ze destijds gewonnen hebben. De mindset na de wedstrijd was bij ons eerder ‘oké, dan zoeken we een andere manier om op Wacken te kunnen spelen’.
Gilles: Die droom om op Wacken te kunnen spelen komt af en toe wel eens terug, maar we waren enorm blij met onze prestatie toen en Objector was de terechte winnaar. We zijn zeker dat ze zullen knallen op Wacken.

Waar willen jullie binnen 5 of 10 jaar staan met Unravel?
Arend: Een festivaltour in de zomer is iets waar niemand in de band neen tegen zou zeggen, denk ik. Zelf zijn we elk jaar vaste bezoekers van Jera On Air (een beetje de Nederlandse versie van Groezrock). Daar mogen spelen is zeker één van onze goals. Maar ook Belgische festivals als Graspop en Alcatraz staan nog op ons verlanglijstje.
Gilles: Ook voor mij is Jera On Air 100% de doelstelling, Het Outbreak festival lijkt mij ook wel heel cool. Dat is hetzelfde weekend als Jera, dus dan kunnen we er meteen een festivaltour van maken.
Arend: We doen er alles aan om de band zo ver mogelijk te brengen. Als je mij 5 jaar geleden zei dat we support voor Counterparts zouden spelen en op het podium van de Brielpoort zouden belanden zou ik het moeilijk geloofd hebben. Wat de komende jaren zal brengen, is moeilijk te zeggen. De absolute droom is natuurlijk om dit als voltijdse job te kunnen doen!

Bedankt voor het interview! We duimen voor jullie op de Miracle Metal Meeting!

Unravel - Ambitie? Uitgangspunt is dat het publiek je nummers kent, clubshows in binnen- en buitenland en op die manier naam maken in het clubcircuit

Unravel  is een veelbelovende metalcore getinte band, die midden in de coronatijden hun eerste plaat uitbracht. Met het album 'Closure' bewees de band echter niet doorsnee metalcore te spelen, maar ze graag buiten de lijntjes van die stijl treedt. Mee kleur geven de vrouwelijke vocals als de mannelijke screams. De band had ook in 2022 succes door de selectie voor HUMO’s Rock Rally en won op Bruudruuster; ze mochten enkele zeer mooie optredens doen. We zagen de band eind vorig jaar als voorprogramma  op de cd voorstelling van Aeveris.

“Als een verschroeiende energiebom, 'into your face', gaat Unravel tekeer’’, schreven we. Het volledige verslag kunnen jullie hier nog eens nalezen. 
Begin 2023 hadden we een fijn gesprek met de band, waar we terugkeken op die periode, maar ook vooruit. We polsten alvast naar de verdere ambities.

Stel jezelf als band even voor. Hoe is alles begonnen? Wie waren de inspiratie voor deze band en heeft de naam een betekenis?
We waren allen nog prille tieners toen we begonnen met voornamelijk covers spelen. Er hangt ook een mooi verhaal aan vast. Enzo (onze bassist) stelde voor om zijn jongere broer Arend (toen twaalf jaar) als gitarist in te lijven. Want die kon AC/DC covers perfect spelen op zijn gitaar. De jonge snaak kwam niet alleen met heel duur materiaal af, maar bleek inderdaad een straf potje gitaar te kunnen spelen. Vanaf toen is de bal pas echt aan het rollen gegaan, en hebben we ook Gaëlle toegevoegd als zangeres, we zijn eigenlijk begonnen als cover band in 2011.

Als ik het goed begrepen heb, zijn jullie als cover band begonnen van traditionele metal (of heb ik het mis); de overstap naar meer ‘extremere metal’ is wel heel groot dan?
We hadden al meerdere optredens gedaan als cover band en we begonnen daar toch wat meer de extremere kant op te kijken richting Bring Me The Horizon en dergelijke meer. Gaandeweg kregen we het gevoel dat we een andere richting wilden uitgaan, we hadden een zeer goede zangeres  die we wilden houden, maar hadden nog een extra vocale punch nodig. En toen is Gilles erbij gekomen want we hadden toch wat meer screams nodig..

Nu we het daar over hebben, ik zag jullie live in Elpee en was – naast de perfecte instrumentatie – vooral onder de indruk van die combinatie tussen het rauwe van Gilles en dat eerder sprookjesachtige van Gaëlle. Dat is dus , als ik het goed begrijp, een bewuste keuze geweest?
Dat is allemaal nogal organisch gegaan, zoals we al aangaven hadden we reeds een zangeres maar hadden dat extra kantje nodig om onze muziek meer extremer te maken. Het daagt daardoor ook uit om muzikaal dingen te schrijven, die we anders wellicht niet zouden doen, omdat we die twee stemmen hebben en dus meer opties open gaan in uiteenlopende richtingen. En dat onderscheidt ons dan ook weer van een standaard metalcore band.

Dus dat is wat jullie uniek maakt binnen de metalcore? Of zijn er nog andere aspecten?
Ja toch wel, en zeker met de nieuwe songs die we aan het schrijven zijn, brengen we een unieke sound. We klinken daardoor niet als een doorsnee metalcore band, dat maakt ons inderdaad wel uniek in dat wereldje.

Dat jullie niet echt doorsnee metalcore klinken, is ook te merken in de laatste single die jullie uitbrachten. ‘’ RUNNING CIRCLES”  is natuurlijk geen pure klaagzang, maar de boodschap dat pijn en verdriet een normale zaak is, en dat deze niet weggemoffeld hoeft te worden omdat er “ergere dingen op de wereld zijn”, heb ik ergens gelezen. Kun je daar wat dieper op ingaan?
Arend: de tekst werd na het hele COVID-gebeuren geschreven. Het was een beetje mijn manier om een middelvinger uit te steken naar die periode, en om met een positieve blik naar de toekomst te kijken. Die periode had wel een zeer grote impact op mij. Je medemens niet kunnen zien, en angst of alles nog terug gaat komen, speelde door mijn hoofd. Er zijn ook artikels geschreven over die impact op de mensen. Soms hoor je dan zeggen dat er ergere dingen zijn in de wereld. Helemaal terecht, maar toch wilde ik langs deze weg aankaarten dat het ondanks dat toch wel een grote impact heeft op mensen. En dat wou ik dus ook bespreekbaar maken via die song.
Jordy: De  grootste essentie van muzikant zijn is gewoon dat je het doet voor anderen, en dat aan de man wil brengen. Corona was op dat vlak een echte dooddoener, wij die gewoon waren om wekelijks een show te spelen, onze vrienden te zien .. dat viel plots allemaal weg. We zijn gewoon sociaal gearrangeerd, dat is gewoon eigen aan muzikant zijn. En dat viel plots allemaal weg, een half jaar werd een jaar, en dan bijna twee jaar.. en dat was zeer confronterend en dat is wat Arend ervaren heeft.

Heeft de coronatijden ergens voor inspiratie gezorgd om toch door te gaan? Want vele bands, en vaak zeer beloftevolle, hebben er de brui aan gegeven?
We hebben de plaat ‘Closure’ (2021) uitgebracht in volle corona en dan jeukt het gewoon keihard om daarmee op tour te gaan, en het live te gaan voorstellen. Dat is ook de drijfveer geweest is tijdens die corona periode, dat we echt stonden te popelen om dat album eindelijk te gaan voorstellen aan onze fans. We hebben er ook wat aan gewerkt, waardoor er een verschil zat wat sound betreft voor en na de corona periode, wat ons wel goede reacties opleverde. Op dat vlak was die periode goed, om de nummers verder uit te werken. In elk geval heeft die corona ons nooit tegen gehouden, om er niet compleet te blijven voor gaan.. integendeel! Het gaf ons meer motivatie om verder te doen, en er dus meer uit te halen.

2022 was een succesvol jaar, geselecteerd voor HUMO’s  Rock Rally en gewonnen op Bruudruuster. Veel mooie optredens mogen doen. 2022 was een succes dus. Heeft dit allemaal extra deuren geopend voor jullie?
Het was zeker een succesjaar, en vooral veel verrassende shows. Op festivals of in concertzalen waar je als metalband doorgaans niet echt staat, dat is wel opmerkelijk. Zoals het winnen van Bruudruuster is eveneens opmerkelijk, omdat het allemaal rock bands zijn die dus niet echt in die metal scene tegen komt, die daar speelden. Dat opent inderdaad wel heel andere deuren. Wat HUMO’s rock rally betreft hebben we daar dan weer minder van gemerkt. De reacties vanuit het publiek waren wel goed. Het publiek hebben we wel wat kunnen overtuigen, maar als je niet doorstoot naar de volgende ronde, dan opent dit geen deuren. Voor HUMO’s rock rally is dat wel belangrijk, geselecteerd zijn is niet voldoende. De show zelf was wel ok, in de Cactus in Brugge mogen spelen is ook een ervaring apart. Voor de recensie moet je het niet doen bij HUMO, het gaat helaas meer over de aankleding dan het muzikale, en dat is jammer. Er is over dat muzikale ook niet iets negatief gezegd, dus voor ons was het best ok. Het was dus vooral een leuke ervaring, zonder dat daar iets extra bij is gekomen. Laten we het daar bij houden wat dat betreft.

Het is voor een , dan vooral extreme metal band, nog steeds moeilijk om een mainstream publiek echt te overtuigen denk ik, hoewel bands als Metallica er wel hebben voor gezorgd dat er meer interesse komt vanuit die hoek. Hebben jullie daar als band ook voordelen uit kunnen halen, denk je?
Ik denk niet per se bands als Metallica, wat onze muziek betreft. Eerder een band als Bring me The Horizon. Die waren vroeger steenhard, en zijn meer poppy gegaan waardoor ze een ruimer publiek aanspraken. En die hebben er ook voor gezorgd dat er meer mensen open staan voor die soort muziek, wat in ons voordeel spreekt. Wat ook belangrijk, wat ons betreft, de stem van Gaëlle maakt het voor de mensen ook toegankelijker, ook dat spreekt in ons voordeel om de stap te zetten naar dat iets ruimer publiek.

Dat viel me in ELPEE dus ook op, dat jullie toegankelijker klinken dan de , laat ons zeggen , doorsnee metalcore bands… waardoor jullie , wat mij betreft, zowel op een Pukkelpop kunnen staan als Alcatraz of Graspop om maar te zeggen. Is het jullie ambitie om daar dan ook iets mee te doen in die richting? Grotere festivals en zo aanspreken? Is dat een ambitie?
Welke band wil er nu niet op grotere festivals staan? Dat is uiteraard een ambitie die wij, en iedereen toch een beetje, heeft. Het is iets waar we in elk geval willen naartoe werken, ruimer gaan wat betreft concerten en festivals. We hebben o.a. met een band mogen samen spelen in 2022 waar we fan van zijn, en die op die soort festivals staan. Dat is toch al een stapje dichter, ook al zijn we er zeker en vast nog niet. We hebben in 2021 onze plaat ‘closure ‘ uitgebracht, kregen een constructief verslag in Rock Tribune en zijn langzaam kunnen groeien daardoor. Wat intreden binnen dat wereldje van een breder genre, zou Alcatraz de perfecte springplank zijn. Daar werken we nu alvast naartoe, om daar te mogen staan. En zo verder op te bouwen. We proberen  dus verder contacten te leggen, en voorlopig heeft dat wat grote festivals betreft nog niets uitgehaald, maar het is dus zeker een ambitie zonder meer.

Wat zijn de plannen voor 2023?
We zijn volop aan het schrijven aan nieuwe nummers, en hopen dit jaar met een nieuwe plaat voor de proppen te komen. Maar echt beloftes maken gaan we niet doen.

We hadden het al over ambities … Met welke droom band zouden jullie graag het podium willen delen en waarom?
Bands als Architects en Stick to Your Guns hebben de meer melodische metalcore/hardcore op de kaart gezet, dus natuurlijk is het de ultieme droom om met zo'n supergrote band te spelen. We hebben vorig jaar met Counterparts (en Justice for the Damned) gespeeld in de Chinastraat, dit is een band waar we allemaal al jaren fan van zijn en naar opkijken, we konden niet geloven toen we die kans kregen voorgeschoteld. Het geeft zeker motivatie om hoog te blijven mikken.
Natuurlijk kijken we ook graag naar de Belgische scene, want die is insane de laatste jaren: een show met Psychonaut of Stake is iets waar we denk ik geen nee tegen zouden zeggen, ook al liggen deze genres wat verder van elkaar. Maar ik vind het altijd tof dat er verschillende soorten bands op een avond spelen.

Grote festivals (Graspop ) of concertzalen als Sportpaleis uitverkopen of  toch liever een naam worden in het clubcircuit, wat geniet je voorkeur en waarom?
Er vanuit gaande dat het publiek je nummers kent, en dat het een feestje zal zijn daardoor, toch clubshows en dus naam maken in dat clubcircuit. Een grote tour doen , wat dat betreft. En ook in het Buitenland is zeker een ambitie. Zeker voor dit soort muziek kan er niets tippen aan de sfeer en energie van een intieme clubshow. Dat wil uiteraard niet zeggen dat we op festivals inzetten, dat is namelijk een grote kans om jezelf voor te stellen aan een groter publiek, en een festival als Alcatraz is iets waar we hard naartoe proberen te werken.

Jullie willen een groter publiek aanspreken , maar zit je met die metalcore dan niet een beetje beperkt in de mogelijkheden? Want met dat genre spreek je toch eerder een beperkt en extremer publiek aan?
De drempel is hoog, maar de muziek die we nu aan het schrijven zijn kun je niet echt metalcore meer noemen, hoewel de elementen er altijd wel zullen inzitten, ook wat vocale invulling betreft. De nieuwe nummers zijn iets meer naturel, en wijken dus wat af van wat al hebben gedaan. We hebben veel geleerd van bands die doorbreken, net door een klein beetje een andere weg te durven inslaan. We proberen ook minder en minder in genres te denken, dat is ook belangrijk. het combineren met genres , is een piste die we zeker gaan volgen. Maar voor ogen houdende dat we onze roots trouw blijven uiteraard. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we een popplaat aan het schrijven zijn, hard zal het zeker zijn. Naarmate je probeert te groeien als muzikant merk je gewoon dat een nummer net power kan verliezen als je 5 minuten lang 110% doorknalt. Een nummer laten ademen is soms gewoon nodig, ik vind dat we dat bij ‘Running Circles’ heel goed aangepakt hebben.

Dank voor het gesprek, tot binnenkort ergens …

Enkele links
FACEBOOK: https://www.facebook.com/unravelband
INSTAGRAM: https://www.instagram.com/unravelbandbe/
MERCH: https://www.unravel.be/
LUISTER NAAR RUNNING CIRCLES: https://distrokid.com/hyperfollow/unravel/running-circles