Edinburgh Summer Sessions 2026 - een Ode aan de New Wave
Edinburgh Summer Sessions 2026
Royal Highland Showgrounds
Edinburgh
2026-08-23
Filip Van Muylem

Reizen om je lievelingsband te zien, gebeurt nog en in dit geval is het voor The Cure. Vooraf zijn er drie groepen die mogen opwarmen: Just Musterd, Slowdive en Mogwai en dat op een veldje vlakbij de luchthaven van Edingburgh (Schotland).

Het is er mooi weer en lekker aanschuiven nog voor het echt begint en daar is een goede reden voor: wie toegang wil tot de halve cirkel (ze noemen het The Golden Circle) voor het podium moet snel zijn, want er is een badjes systeem: first in: first served. Het is een beetje dubbel: de echte fans komen sowieso vroeg en zijn dan ook zeker dat ze hun plaats niet kwijt zijn, want eens er geen bandjes meer zijn om uit te delen kan niemand anders nog voor het podium gaan staan en ja: daar zijn ze erg strikt in, maar de Schotten hebben respect voor deze regel en houden zich daar dan ook netjes aan zonder te morren.
Dit wil ook zeggen dat je rustig iets kan gaan drinken of iets gaan eten als er een band is die je niet aanstaat, je zal altijd toegang krijgen tot die halve cirkel bij vertoon van je armbandje.
Ander leuk ding: alles loopt af om 22h30, daar waar The Cure op Pinkpop rond die tijd pas op het podium verscheen, wat voor de ouderen of voor de mensen  die nadien nog een bus of een trein moesten nemen best handig is.

Beginnen doen ze met de jonge Ierse band Just Musterd die al van bij de eerste zangnoten van de zangeres hard doet denken aan Cranes en ook op het muzikale vlak zijn er gelijkenissen. Als jonge band merk je wel dat ze nog wat moeten groeien, de zangeres is ietwat schuchter en sommige nummers komen live nog niet helemaal tot hun recht.
Check zeker hun net uitgekomen werk eens (“We Were Just Here”). Gitzwart, betoverend mooi, maar iets te statisch.

Trapje hoger staat het legendarische Slowdive. Deze stond al langer op ons verlanglijstje en hen hier aan het werk zien is echt wel een dankbaar cadeau. Ze brengen hun grootste hits en heersen op vocaal niveau. Aan alles zie je dat dit mensen zijn die al lang bezig zijn en dat ze weten hoe ze de massa moeten betoveren met hun unieke sound. Alles klinkt goed en de sfeer zit goed. Ieder krijgt op vocaal niveau zijn ding: heavenly voices versus mannelijke stijl met wat schuurpapier. De zon schijnt net genoeg om ons op temperatuur te houden en de PA doet schitterend werk. Dit was dik de moeite!

Mogwai: hier kozen velen voor een broodje en een natje zoals dat heet. Vooraf hadden we onze twijfels of dit wel spek voor onze bek zou zijn en helaas kregen we gelijk: lange stukken gitaarsolo’s en als er al vocals waren verstonden we er geen moer van. Toch waren er fans bij wie de armen prijzend de lucht ingingen. Wat deed deze band overigens in dit rijtje? De twee vorige bands sloten perfect aan bij The Cure, maar deze?

The Cure: Dat het geluid super goed zou staan hadden we al gezegd, dat Robert Smith voor hij begon eerst het hele podium afstapte om iedereen te begroeten en het deed hem blijkbaar deugd om een uitverkochte editie te mogen afsluiten.
 Zoals steeds is elke set anders dan de vorige. Zo krijgen we deze keer geen enkel nummer uit het meest recente album en grijpt hij vooral terug naar ‘Disintegration’ en ‘Wish’, maar ook naar een minder vaak gespeeld nummer als “Secrets”. Er zat zelfs een guest muzikant bij: Gabriel Cooper mocht met zijn saxofoon opdraven tijdens “A Night Like This”, wat dit nummer net dat ietsje meer gaf. Als we mogen vergelijken met Pinkpop valt het op dat het tempo merkelijk hoger lag hier en ook dat we een iets blijere set hebben gekregen.
Reeves Gabrels is tevens een meerwaarde en weet zich steeds meer te bewijzen: de rust zelve terwijl hij de muziek op geniale wijze neerzet, zonder de spotlights op te zoeken. Robert Smith was in een goede bui en kon zelfs een grapje de wereld insturen op het moment dat hij even vergeten was wat het volgende nummer zou zijn en wat later een nieuw nummer wou aankondigen tot hij zijn fout inzag en aangaf: vreemd, want ik ben diegene die de setlist vastlegt. Licht entertainment, zo beschreef hij zelf de set van Edingburgh en de fans genoten met volle teugen: ze zongen de gekende nummers uit volle borst mee, klapten waar er van het verwacht werd dat ze zouden klappen, sprongen mee, kirden van plezier toen hun lievelingsnummer aan bod kwam enz. Wat de bisnummers betreft hebben we het gevoel dat er daar geen verandering inzit en die stuwen net de set naar één lang hoogtepunt, waarna de stilte veel te luid weerklinkt, want we zijn sets van drie uur gewoon, maar 22h30 is nu éénmaal 22h30 en in tegenstelling tot bij een solo show buigt hij hier voor de huisregels.

Het was een feest, een blij weerzien en ja we zitten met een vraag: waar blijven die nieuwe nummers? Los van dat: op naar het volgende The Cure optreden en wij kijken uit naar het nieuw album. Het was een topavond!
Voor de fans nog eens de setlist: Plainsong - Pictures Of You – High – Lovesong – Secrets – Burn - Fascination Street - Never Enough – Push - In Between Days - Just Like Heaven – Trust - Three Imaginary Boys - Charlotte Sometimes - A Night Like This - Play For Today - A Forest - From The Edge Of The Deep Green Sea - Prayers For Rain – Disintegration
Encore: Lullaby - The Walk - The Lovecats - Let's Go To Bed - Friday I'm In Love - Close To Me - Why Can't I Be You? - Boys Don't Cry

Even meegeven - Het festival was sold out (30.000 mensen)
Info: https://www.smmrsessions.com/

Organisatie: Edinburgh Summer Sessions