Suikerrock 2012: DAG 01: ZZ Top, Triggerfinger, The Union, Mojostar
Suikerrock 2012

Om 17h45 stipt was het aan MOJOSTAR om Suikerrock 2012 onder een schroeiende zon af te trappen. Pas enkele weken terug opgerakeld om rising blueshero PHILIP SAYCE te vervangen, lieten zij deze buitenkans niet onbenut om hun pas uitgebrachte debuutplaat te promoten. Ondanks de nog geringe opkomst, stak de band rond gitarist Simon Witvrouw meteen het vuur aan de lont en gaf het beste van zichzelf met een sterke selectie uit die debuutplaat. En dat 'beste' bestaat uit een mix van stevige rock, doorspekt met een flinke hap rootsy blueslicks van Witvrouw en collega gitarist Thijs 'El Boucho'. Een flink rockende set schotelden de 4 heren ons voor met als rustpunt de 'effe gas terugnemen omwille van het warme weer' knappe ballad 'Thinkin' about you'. Een band om in de gaten te houden !

THE UNION is dan weliswaar evenzeer een jonge band, bezieler en oprichter Luke Morley heeft er reeds een staat van dienst van ruim 20 jaar opzitten bij de Britse rockband THUNDER. Kompaan Peter Shoulder op zijn beurt is een oudgediende van WINTERVILLE, een Britse rechtdoor-rechtaan rockband actief van 2003 tot 2007, met toen ook ... jawel TRIGGERFINGER's Mario Goossens in de gelederen ! In Tienen serveerde The Union een selectie uit hun titelloze debuut en de recente 'Siren's song' CD.
Waar het studiomateriaal varieert van stevige classic blues-rock tot 'af en toe ietwat slijmerige' ballads, overheerste vooral die eerste categorie in hun set vandaag ! Na de op zich al sterke openingstrits “Watch the River Flow”, “Black Gold” en het sterke bluesy “Blame it on Tupelo” ging het viertal pas echt loos met up tempo rocker “Step Up to the Plate” en het loodzware “Obsession”. Morley trakteerde Tienen op de ene na de andere vlijmscherpe solo en op het schitterende (GEEN cover, maar toch sterk aan BLACK CROWES schatplichtige) “The Remedy” schitterde frontman Shoulder zelf op slide-gitaar. Eventjes wat gas terugnemen met “Cut the line” om dan in 'hevige' schoonheid te eindigen met o.a. het knappe “Easy Street” en afsluiter “Siren’s Song”, titelsong van hun nieuwe plaat. Een dijk van een nummer overigens, alhoewel de intro bij mij steeds THERAPY? 's “Six Mile Water” in gedachten brengt : Dat zelfde broeierige swamprock sfeertje, maar hier al snel evoluerend tot een beest van een rocksong ! Aangenaam verrast door deze eerste live ontmoeting met 'de vakbond', hopen we de heren snel nog eens terug te zien !

Een setje TRIGGERFINGER noteren we ook altijd. Alhoewel iets minder alom tegenwoordig dan verleden zomer (toen waren ze hier ook !), kan het ook geen probleem zijn om onze nationale trots deze zomer ergens in 'Belgie Festivalland' mee te pikken. “I'm Coming for You” en “On my Knees” knalden ze er als eerste songs door en zo was het ook : Tienen moest en zou weerom door de knieën gaan voor Block en co. Alle reeds vertrouwde elementen waren er terug : De verzorgde maatpakken en bijpassend schoeisel (nice color Ruben !), Mario's drum solo, de typische TF humor en Rubens 'Marshall stack' act, maar het zijn bovenal nog steeds DE songs die het hem doen : De gedreven passie van “Cherry”, een lekker voortdenderend “Let it ride”, een weerom bijtend “My baby's got a gun”, een swingend “All this dancin' around”, en meer van dat. Bissen moest natuurlijk ook : “Scream” en na de zopas doorstane uitputtingsslag het onvermijdelijke en O zo aanstekelijke “I follow rivers” als rustige finale, compleet met Mario op koffiekopje en andere percussie ! De 3 heren Triggerfingers bewezen eens te meer één van de vele -misschien wel de beste- Belgische live bands (ooit) te zijn. En nu maar wachten op echt nieuw werk.

En dan de hoogste tijd voor een vettige portie 'First class stomping boogie rock' van de 'Little ol' band from Texas' ZZ TOP ! (zie foto) . Met de 4-track digital download 'Texicali' onder de arm (hoe doe je dat eigenlijk met een download ?) als voorbode voor de LANG verwachte nieuwe 'produced by Rick Rubin' full-length CD, keken we enorm uit naar wat de 3 heren ons deze avond zouden voorschotelen :
De klassieke -weliswaar onverwoestbaar en ALTIJD oerdegelijke- 70's inspired setlist, of eindelijk een ferme hap nieuw werk... Het voorsmaakje van de 'Texicali' EP blijkt alvast veelbelovend : Waar single “I Gotsta Get Paid” en “Consumption” de lijn van ondertussen al bijna eeuwenoude voorgangers 'Mescalero' (2003) en 'Rhythmeen' (1996) voortzetten, lijkt het lekker boogiende “Chartreuse” zo van succesplaat 'Eliminator' weggeplukt te zijn en grijpt ballad “Over You” qua stijl vooral terug op een song als “Sure Got Cold After the Rain Fell” van hun 2e LP 'Rio Grande Mud' uit 1972! Jawel, de 'Little ol' band from Texas' bestaat sinds 1969 en speelt reeds een slordige 43 (!) jaar in dezelfde originele line-up Gibbons / Hill / Beard !!
En wat bleek ... Op het nieuwe “I Gotsta Get Paid” na, geen nieuw werk. Wel een resem vertrouwde classics als “Waitin' for the bus”, “Jesus just left Chicago”, “I'm bad, I'm nationwide”, “Heard it on the X” of de drie overbekende eighties hits (U weet wel welke, de laatste zelfs inclusief the 'Wooley guitars'), maar daarnaast enkele onverwachte 'nieuwe' oudjes in de setlist :
Slepende opener “Thunderbird”, zij het niet zo fel als destijds op de 'Fandango' LP (1974), de lekker vettige bluesrocker “My Head's in Mississippi” (oorspronkelijk uit 1990) en de snijdende trage “Vincent Price Blues” (uit de daarnet vermelde 'Rhythmeen' CD uit '97). Ook het door Billy Gibbons als 'a weird song' aangekondigde “Heaven, Hell or Houston” werd vanonder het stof gehaald. Origineel uit de 'El Loco' LP uit '81 en 'indeed a weird song', zoals de heren op hun 70's platen, lang voor de baarden hun intrede deden, wel geregeld eentje tussen hun stampende bluesrock neerpootten. Ander hoogtepunt was het felle “Beer Drinkers & Hell Raisers”, ooit nog door TOP fan Lemmy en de zijnen gecoverd.
Als afsluiter werden we als vanouds overdonderd met DE ultieme boogie rock triptiek : “Tube Snake Boogie”, “La Grange” (incl. een flard “Bar BQ”) en “Tush”.
Een flitsende finale van alweer geslaagde doortocht, met een deels 'vernieuwde' maar evenzeer vertrouwde show met alle juiste ingredienten  : De 'syncronized' pasjes, de pluchen gitaren en de typische ZZ gimmicks ('kam eens uw baard'). En zo hebben wij het graag! Mogen ze nog lang doorrocken, onze Texaanse boogie brothers!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/suikerrock-2012/

Organisatie: Suikerrock, Tienen