Glimps showcasefestival 2012 – muzikale ontdekkingstocht door Gent – dag 2
Glimps showcasefestival 2012
All Areas
Gent

GLIMPS festival bood op 14 en 15 december een podium aan meer dan tachtig bands uit alle hoeken van Europa. Een muzikaal parcours door Gent met groepen die klaar zijn voor een internationale doorbraak onder het motto ‘Tomorrow’s Music Now’.
Iedere groep geeft gedurende veertig minuten het beste van zichzelf op één van de 13 podia in de Gentse binnenstad. Een duik van de ene sfeer in de andere, van de kleine clubs tot de grotere concertzalen. Een ontdekkingstocht doorheen de Europese muziekscene, van rock over pop tot jazz.
GLIMPS kadert in het Gent - Unesco Creative City of Music verhaal.

Meer info op http://www.glimpsgent.be

We kunnen na deze tweede editie zeggen dat deze showcase succesvol wordt ontvangen en een vaste waarde wordt in de concertagenda.

Impressies dag 2 – zaterdag 15 december 2012

Het sympathieke Mount Stealth uit Luxemburg startte de Glimps showcase in de Charlatan. De vele analoge instrumenten van de 4 muzikanten creëerden een sfeervolle, doordachte set; samen met de experimentele aspecten leidde dit tot een verrassend sterk resultaat. Een soort bezwerende filmmuziek gekenmerkt door een strakke ritmesectie , soliede baslijnen en onverwachtse elektronische wendingen . Zonder veel breaks werkten ze zich door hun melodieuze postrock en waren ze een belangvolle, leuke ontdekking , die we zeer zeker nog wensen te zien.

Douglas Firs is de band van Gertjan Van Hellemont, tevens gitarist bij The Bony King Of Nowhere. In tegenstelling tot die laatste durft Douglas Firs al eens stevig te rocken. Het hoeven niet altijd intieme, gevoelige liedjes te zijn. Ze mochten openen in Zaal Miry, gelegen in het conservatorium van de Hogeschool Gent. Openen deden ze met “Shimmer & Glow” dat gezegend is met een prachtige melodie. De samenzang van de band, à la Fleet Foxes, was impressionant en kreeg de zaal muisstil. Een tweetal keer koos Hellemont om solo een nummer te brengen. Met zijn gouden stemgeluid wist hij op zijn eentje de songs te dragen. Afsluiten deden ze met een nieuw nummer. “Carolina” was een potige rocker waarin de hele band participeerde.

Bernays Propaganda was in de Kinky Star te zien. Hun bio sprak ons enorm aan en de verwachtingen waren hoog. Frontvrouw Kristina Gorovska leidde de Macedonische bende. Van meet af blonk het gezelschap uit in die strakke groovy sound met funky invloeden. Haar anarchistische teksten  bracht ze met de nodige passie en vormde de rode draad in het optreden. Het enthousiaste viertal smeet zich volledig maar soms miste hun poppy postpunk zijn effect ; de dansbare sound was een beetje te braaf en de vergelijkingen met The Ting Tings en Gossip waren op z'n minst vergezocht te noemen. Pas in het slot als hardere nummers op z’n Fugazi’s te horen waren, werd duidelijk dat ze zich wel degelijk een plaatsje op Glimps toe eigenden.

Het Nederlandse Rats on Rafts speelde het kleine maar gezellige café Barville plat met zijn energieke postpunk. Een mix van The Sex Pistols, The Cure en Joy Division. De baslijn vormde de rode draad in de songs, die van de ene naar de ander kant stuiterden. De ritmeveranderingen vlogen ons om de oren, maar toch slaagde de band erin om de nummers als een geheel te doen overkomen. Een toppertje.

De Deense band met de heerlijke naam Slaraffenland mocht Zaal Miry inpalmen  en deed dat met verve. Ze brachten popliedjes met een jazzy omhulsel. Al is jazz misschien een makkelijke omschrijving. Ze hebben een geheel eigen en onconventionele sound die moeilijk te omschrijven is. De nummers klinken vrank en vrij. Zweverig maar toch aards. De songstructuren zijn onvoorspelbaar, en de groep treedt buiten de geijkte paden van de gemiddelde popsong. Bovendien was er geen sprake van een echte frontman, elke song werd gezongen door een ander groepslid. De band speelde alleen maar nieuwe nummers van hun net afgewerkte album dat begin 2013 in de rekken zou moeten liggen.

In de Kinky Star trad intussen het Vilvoordse trio The K. op. De winnaars van het Concours Circuit in '11 - de Waalse tegenhanger van Humo’s Rock Rally- lieten er geen gras over groeien met hun ‘DIY’ spirit en trokken direct fel van leer. De noisepunk klonk fris en snedig en de nadruk lag vanzelfsprekend op hun eerder verschenen debuut ‘My Flesh Reveals Millions Of Souls’. Invloeden van The Melvins en The Jezus Lizard waren te horen, en in hun halfuur hielden ze ons met hun rauwe rock stevig in de tang.

In de gezellige setting van de Fabriek sloot Joanna Isselé aka Imaginary Family af. Ze begon als singer/songwritster en nu is ze al voor de vierde maal als 'band' te zien met Vinz ( Ideal Husband) en Kristof Deneijs (Yuko) , haar partners in crime. De release van de debuutEP 'Hidden' -enkele weken geleden- ging niet onopgemerkt voorbij, gezien de lovende recensies.
De sprookjesachtige, broze liedjes en de schattige, charmante Joanna deden onze gedachten afdwalen naar een knisperend haardvuur op een donkere winterse avond. De akoestische gitaren lieten de minimalistische pop/folksongs schitteren in hun breekbare eenvoud en met haar fragiele stem hield ze de hele zaal geboeid. De oprechte luisterliedjes beklijven en ondanks enkele kleine foutjes, was dit optreden  één van de absolute hoogtepunten van Glimps. De single “The bird watcher” , een klein succes op Radio 1, deed ons nog eens wegdromen en bevestigde de status ‘groots talent’. Als band wel degelijk een meerwaarde!

Organisatie: Glimpsgent