Alcatraz Metal Festival 2013 – 6e editie – zaterdag 10 augustus 2012
Alcatraz Metal Festival 2013
Festivalterrein Katho
Kortrijk

Een nieuwe locatie voor Alcatraz Metal Festival ? Jawel. Na vijf edities in de Brielpoort te Deinze werd het daar wat te krap. Vanaf 2013 is de thuisbasis van dit hard rock en metal festival de gebouwen van de Katho in Kortrijk.

Bij aankomst krijgen we een deel van de uitstekende parking van de expohallen onder de wielen geschoven. Bij regenweer hoef je dus alvast niet te vrezen voor een modderpoel. Bovendien liggen er heel wat snelwegen vlakbij. De man aan de ingang van de parking legde alles heel vriendelijk en haarfijn uit, en als we vele uren later van de parking zullen rijden zullen we voor het gebruik van de parking slechts € 1,50 armer zijn. Dit is alvast een mooie start.

De afstand die je te voet moet afleggen naar de ingang van het festival is heel kort. Voor we het goed en wel beseffen staan we in de rij aan de kassa. Daar viel het al meteen op dat er veel Franstalig publiek zou zijn. De grens met Frankrijk is natuurlijk niet veraf.

Het muziekgebeuren zelf vindt plaats op het voetbalveld van de Katho. Er is een mooie rechhoekige indeling gemaakt met eetkraampjes, festivalshops, podium, VIP, merchandise, toiletten, Rode Kruis, ... Net als op andere festivals is hier ook gedacht aan wat gezondere voeding voor een redelijke prijs.
Een groot pluspunt is zeker dat er gratis oordoppen te krijgen zijn. We waren even op zoek naar een geldautomaat, maar daarvoor moesten we terug tot aan de auto.

Ons parcours
FOZZY
Deze 'als grap' begonnen Amerikaanse groep is de ideale opener om meteen de toon te zetten.
Eenvoudige, vlotte heavy metal om de reeds aanwezige festivalgangers even wakker te schudden. De grote menigte was zeker nog niet aanwezig, en de zon liet zich voorlopig nog niet zien.

SATAN
Deze groep heeft zijn bekendheid vooral te danken aan het meer dan dertig jaar oude album 'Court In The Act'. Daarnaast brachten ze onlangs een nieuwe CD uit: ‘Life Sentence’. Op Alcatraz putten ze bijna permanent uit deze 2 platen. Rond het middaguur was de grote massa nog niet aanwezig op de weide, en dus stonden vooral de fans van de groep op de eerste rijen mee te wiegen. Af en toe -zoals bij “Alone In The Dark”- gingen er ook wat vuisten in de lucht.
Het optreden was een eerlijke verdeling tussen het oude en het nieuwe werk. Van het nieuwe album brachten “Time To Die”, “Twenty Twenty Five” en “Siege Mentality” het meeste animo teweeg.

VICIOUS RUMORS
Voor deze band is het de tweede keer dat ze op Alcatraz Metal Festival spelen. Geoff Thorpe zorgt samen met zijn screams en band voor heel wat animo op en voor het podium.
De zanger slaagt er door zijn enthousiasme tijdens het optreden in om de weide goed wakker te schudden. Dit optreden was het einde van het Europese luik van hun huidige tour, en men wil er blijkbaar een stevig slot aan breien. Met nummers als “World Church” en “Down To The Temple” komt er naar het einde toe steeds meer leven in de brouwerij.

MINDER GOED NIEUWS
De organisatie komt met het nieuws dat verschillende aanwezigen via de sociale media al wisten op het podium bevestigen: Phil Baheux -drummer van Channel Zero- is overleden. Uiteraard zullen ze niet optreden, en er komt de vraag om 1 minuut stilte te houden. Daar sta je dan: met enkele duizenden mensen in stilte, en het was echt wel heel stil ! De aanwezigen hebben even tijd nodig om van de schok te bekomen. Vicious Rumors en Death Angel spelen elk 20 minuten langer dan voorzien, en Exodus neemt de plaats van Channel Zero in.

DEATH ANGEL
Wat de aanwezigen van dit optreden zullen onthouden ? Een heel stevig concert met een zee aan crowdsurfing. Al bij het eerste nummer is er volop ambiance in de keet. De crowdsurfers laten zich van hun beste kant zien. Sommigen komen zo vaak voorbij dat we besluiten om te turven. De winnaar komt aan maar liefst 20 streepjes. Een koppel waagt zich ook aan een duo-crowdsurf.
Gelukkig was de security er duidelijk klaar voor om alle surfenden op te vangen en veilig neer te zetten. Een dikke pluim daarvoor is zeker op zijn plaats.
Met hun heel stevige trashmetal steekt Death Angel meteen van wal op volle snelheid. Mark Osegueda laat er geen gras over groeien, maar ook de andere bandleden hebben op zijn minst een hoop energie teveel. De reacties van het publiek nadien zijn duidelijk: dit was heel goed.

EXODUS
Deze groep uit San Francisco kwam over gevlogen uit Zweden. Onderweg stonden ze in de file en raakten hun bagage en instrumenten zoek. Toch was het mogelijk om hen te laten spelen, doordat ze instrumenten van Anthrax en Death Angel mochten gebruiken. De opgelopen vertraging werd opgevangen door Exodus te laten spelen op het uur dat Channel Zero normaal het podium zou bestijgen.
Vanaf de eerste tonen was dit optreden één groot feest: bierdouches, horns, moshen, circle pits, crowdsurfen, wall of death, ... het was er allemaal. Het tempo tijdens dit optreden gaat gewoon nooit naar beneden. Langer dan voorzien krijgt het publiek via onder andere “Beyond the Pale”, “Piranha”, “Children of a Worthless God”, “Blacklist”, “Fabulous Disaster”, “A Lesson in Violence”, “Bonded by Blood” en “Strike of the Beast” onversneden trashmetal te horen.
De aanwezigen vinden het zichtbaar spijtig dat het optreden afgelopen is. Zanger Rob Dukes vroeg tijdens het optreden herhaaldelijk om een grote circle pit. Hij heeft veel meer dan zijn zin gekregen. Terecht.

DORO
Een rauwe en energieke set is de beste omschrijving die je aan het optreden van Doro Pesch kan geven. Ondertussen speelt ze al meer dan 30 jaar, en dat is er ook aan te zien. Niet aan haar uiterlijk, maar het optreden dat bijzonder vlot vooruit gaat.
Veertien nummers lang is er geen enkel saai moment te bespeuren. De rauwe stem herken je natuurlijk meteen, en de vlotte nummers en het niet aflatende energieke optreden doen de rest.
Aan interactie met het publiek is er ook al geen gebrek: ze kondigt elk nummer aan, en checkt af en toe of alles nog OK is 'daar beneden in de weide'. Dat is op geen enkel moment een probleem: heel wat volk zingt en danst mee.
Onder andere “Burning The Witches”, “Rock till Death” en “Raise Your Fist” nemen de aanwezigen mee in een steeds sterker concert.
Na de optredens van Death Angel en Exodus is crowdsurfen de plaatselijke sport geworden, en ook nu weet men niet van ophouden. Ook Doro brengt een eerbetoon aan Phil B van Channel Zero. Met “Für Immer” is er een heel ingetogen moment in de show.
Meteen daarna gaat de snelheidsmeter weer flink de hoogte in met “We Are The Metalheads”, “Revenge” en “Breaking The Law” (cover Judas Priest). Die laatste wordt door het publiek vlot meegezongen, en het zangfestijn gaat enthousiast verder met twee 'Warlock' nummers:
“All We Are” en als afsluiter “Earthshaker Rock”.
De organisatie biedt aan de vrouwelijke artiesten op het einde van hun optreden bloemen aan, en Doro ontvangt als eerste deze leuke attentie. Iemand van de crew maakt van hetzelfde moment gebruik om in het bijzijn van Doro een huwelijksaanzoek te doen.

ANTHRAX
Opnieuw een band die al meer dan 30 jaar op het podium staat. Als je de naam Anthrax uitspreekt, krijg je bijna standaard te horen: ‘one of the big four’. Voor wie de andere drie nog niet zou kennen: Metallica, Slayer en Megadeth.
Anthrax is een vrij eenvoudig concept: stap op het podium en speel erop los. Hun publiek doet er ook helemaal niet moeilijk over: ga voor het podium staan en maak er een wild feestje van.
De vorige bands warmden het publiek helemaal op, en nu gaan ze pas echt uit de bol. Met “Among the Living”, “Caught In A Mosh” en “Efilnikufesin” is de toon meteen gezet, en vliegen er alweer crowdsurfers door de lucht. Zanger Joey Belladonna heeft de smaak nu helemaal te pakken en gaat op hetzelfde elan door met “I Am the Law” en “Fight 'Em 'Till You Can't”. Ook deze groep draagt een nummer op aan de overleden zanger van Channel Zero: “Deathrider”.
Bij Anthrax houden ze ook wel wat van covers. Enkele ogenblikken later weerklinken “T.N.T.” (AC/DC) en “Got The Time” (Joe Jackson). De eerste rijen publiek zijn ondertussen herschapen tot een wilde bende, en “Madhouse” is dan ook een heel toepasselijk nummer.
Deze Amerikaanse band staat al meer dan 30 jaar op het podium, en als je ze bezig ziet zal het nog niet meteen gedaan zijn. Daar is ook geen enkele reden voor. Het was een heel stevig optreden.

NIGHTWISH
Als laatste kwam iets na 23u00 de Finse band Nightwish het podium op. Het ging om het voorlaatste optreden van hun huidige tour. Hier zaten duidelijk heel wat fans op te wachten, want vooraf klonk er al heel wat handgeklap door de donker wordende lucht. Bij de signeersessie om 20u00 stond er ook al een hele lange rij. Het was duidelijk dat verschillende fans ontgoocheld zouden worden, aangezien er maar 30 minuten lang handtekeningen gegeven werden.
Tegelijk stonden ook heel wat mensen op de weide die Nightwish niet zo goed kenden.
Het was de eerste keer dat de band optrad met Floor Jansen als zangeres (After Forever, ReVamp), en het mag gezegd worden: ze was heel goed bij stem.
Ze hielp de groep vanaf oktober 2012 uit de nood toen Anette Olzon tijdens de ‘Imaginaerum’- tour uitviel. De vraag is natuurlijk of Floor na deze tour van de groep zal blijven deel uitmaken.
Nightwish speelde een setlist die veel verschillen vertoonde met hun concert van april 2012 in Vorst Nationaal. Slechts 6 nummers waren nu ook te horen.
Wie de groep niet goed kent kon uitgebreid kennis maken met de muziek van deze band, want de toeschouwers kregen een palet aan nummers te horen uit 5 van hun 7 hun albums (“Wishmaster”, “Century Child”, “Once”, “Dark Passion Play” en “Imaginaerum”).
Het viel op dat de stem van Floor zich heel goed leent om de nummers van Tarja te zingen. Het spel- en zangplezier spatte bij momenten van het podium.
Tuomas (met verborgen fles wijn in zijn instrument) verscheen als eerste op het podium, en het enthousiaste publiek kon zich meteen verwarmen aan Dark Chest Of Wonders met bijhorende pyro. Meteen daarna gaat het in tweede versnelling verder met het even energieke I Wish I Had An Angel.
Visitekaartje afgegeven: Nightwish staat op het podium. Het feestje gaat verder met “She's My Sin” en “Ghost River”. We keren dan ver terug in de geschiedenis met “Ever Dream”. Een nummer dat ze over het algemeen niet spelen. Daarna weerklinkt “Storytime”, dat deze keer toch minder goed tot zijn recht kwam.
Dat werd echter meteen goed gemaakt door een ijzersterke versie van “I Want My Tears Back”.
Het publiek brult daarna onder aanmoediging van de zangeres alles bij elkaar, en krijgt als beloning het blijvend mooie “Nemo” te horen. Op het einde duikt Floor in de coulissen, terwijl de overige bandleden een uitgesponnen versie van “Last Of The Wilds” spelen.
Heel wat positieve reacties weerklinken als de eerste tonen van “Bless The Child weerklinken. Dit is er eentje voor de echte fans die er al lang bij zijn. Floor kan ook heel goed overweg met dit nummer, en meteen daarna kan ze nog eens alle registers open trekken met “Romanticide” en “Amaranth”. We gaan dan weer de rustige, zwierige toer op met “Ghost Love Score” en “Song Of Myself”. Ook hier komen enkele vocale uithalen uitstekend tot hun recht.
Heel toepasselijk sluit Nightwish de avond af met “Last Ride Of The Day”. Ze hebben blijkbaar weinig zin om pyro mee te nemen naar huis, want we komen ogen tekort om al het rondvliegend vuurwerk te bekijken. Meteen het einde van een ijzersterk optreden, en een uitstekende kennismakingsronde voor wie de groep nog niet goed kende.

Daarmee komt een einde aan een heel mooie festivaldag, met helaas een zeer grote domper op de feestvreugde. Algemeen mag er zeker gezegd worden dat de organisatie heel goed was, en dat het geluidsvolume op een aangenaam niveau stond.
Ondertussen liet men weten dat we in 2014 alvast mogen rekenen op ARCH ENEMY en W.A.S.P.
Graag tot volgend jaar in Kortrijk.

Neem gerust een kijkje naar http://www.musiczine.net/nl/fotos/alcatraz-metal-fest-2013/

Organisatie: Alcatraz Music – Rock Tribune