Masters@Rock Festival 2013 – gevarieerd tweedaags festival
Masters@Rock Festival 2013
Festivalterrein
Torhout

Zaterdag 31 september 2013 wast opnieuw prijs … Masters@Rock vervolgde zijn weg na de openingsdag met bands als The Kids, Front 242 en afsluiter Therapy. En de zaterdag was het smullen geblazen voor de metalfans, want het beloofde een knaldag te worden met een leuk weertje erbovenop.

In de voormiddag trapte Always Fallen deze festivaldag af, gevolgd door Wallace Vanborn. Beide bands heb ik helaas niet aan het werk gezien, maar te horen naar de reacties waren de meesten unaniem akkoord dat beide bands een perfecte opener waren om de slaperige hoofden te ontwaken.

Spoil Engine was bezig met de soundcheck toen ik reeds voet had gezet op het Torhoutse grasveld ietsje na twaalf uur. De melodische death metal van deze mannen werd door een grote groep volgelingen in dank aangenomen en de vette breaks die te ontdekken waren, gekoppeld aan de vurige bommen die uit het podium ontsproten, zette het feestgedruis in gang.
Zanger Niek Tournois was in zijn nopjes en danste van links naar rechts op het podium, zijn troepen aan te vuren. Er werd afgetrapt met “The Absurdist” om zonder aarzeling door te gaan op “In the Line of Fire”. Instrumentaal klonk deze band dik in orde, wat toch zeker mag verwacht worden na hun optredens op festivals als Pukkelpop en Dynamo in Nederland. Af en toe vond ik wel dat de zang van Dhr. Tournois niet duidelijk hoorbaar was toen hij energiek mee headbangde met zijn collega’s, maar dat was maar een klein minpuntje. Afsluiten deden ze met een hommage aan Phil Baheux (drummer Channel Zero) met het nummer “Fitting the Pieces” en “A World on the Outside”. De dag was alleszins voor mij goed begonnen! Extra noot voor de jonge drummer: fenomenaal!

Na het hardere materiaal van S.E. stonden de Britse hardrockers van Godsized paraat om hun show te beginnen. Helaas was hun materiaal niet gekend bij ondergetekende, maar ik moet zeggen dat er leuke riffs te ontdekken waren in dit optreden. Opnieuw waren er genoeg toeschouwers voor het podium te bespeuren en hadden de meesten een smaakvolle show om te genieten.

De eerste, aheum, verrassing van de dag was gepland rond ietsje voor 17u…de Duitse power metal van Powerwolf maakte hun intrede. Geschminkt zoals sommige black metal bands, begon hun frivole muziek uit de boxen te knallen. De frontman Attila Dorn had een soort van priestergewaad aangetrokken om de show nog meer bekijks te geven en één van de gitaristen vond het blijkbaar niet nodig om zijn gitaar aan te pluggen. Oké, waarschijnlijk zal dit te maken hebben met een technisch defect, maar jongen, de mensen die wat kennen van muziek hadden vlug in het snotje dat er ‘geplaybackt’ werd, ook al sta je daar een nummer of 4 het beste van jezelf te geven :p. Soit, visueel was alles in orde, maar muzikaal vond ik dit toch te weinig om er plezier aan te beleven. Sommigen zullen mij tegenspreken op dat vlak, maar helaas, bij mij ging het er net niet in.
Het leukste moment was ongetwijfeld toen het publiek gevraagd werd om te reageren op “If we Say HOE, you say…” waarop wij “RE”…Grandioos, en lang geleden dat ik nog zo gelachen had hehe. Alleszins merkte ik dat menig toeschouwers uit hun dak gingen met nummers als “We Drink Your Blood”, “In the Name of God” en “Raise your Fist, Evangelist”. Ondertussen slenterde ik rustig richting bar om deze muziek weg te spoelen…

Diablo Boulevard had twee jaar geleden ook al een plaatsje veroverd op de affiche van Masters@Rock en dit jaar mochten ze hun kunstje opnieuw doen. Waar ik meestal een directe link leg tussen Alex Agnew, Danzig en mijn vriend Bram (die dus een goeie look-alike is van hem), viel het mij deze keer op dat Alex minder geneigd was om zijn stem richting Danzig te duwen. Niet slecht bekeken, want zijn stem klonk oprecht goed, en het klonk zuiver! Uiteraard werd er geput uit hun 2 full-length albums ‘The Greater God’ en ‘Builders of Empires’ zoals bv. “Virus (The Pride)”, “Scarred and Undefeated”, “Between the Hammer and the Holy Cross”, hit “Black Heart Bleed” en afsluiter “Outcast”. Leuke set en aangename show, zoals het hoort dus! Prima.

Hardcore pioniers Sick of it All…wie kent deze mannen niet!!??? Ik waagde me vooraan de pit, beukte en moshte mee met de meute, kreeg ongetwijfeld 2 emmers stof/zand rechtstreeks in mijn longen geïnjecteerd, kreeg sporadisch een hiel tegen mijn hoofd tijdens de veelvuldige crowdsurfers en hield er enkele blauwe plekken en scharten aan over haha. Met andere woorden, een vet en plezierig optreden van deze Amerikanen!! Vele bekende nummers werden afgevuurd en iedereen ging wild op nummers als “World full of Hate”, “Just Look Around”, “It’s Clobberin Time” en de wereldgekende hit “Step Down”. FAN-TAS-TISCH optreden, maar kan ik er niet over zeggen! Bij deze band is de slogan niets minder dan ‘have fun and live for this moment’!

Eventjes op adem komen zat er niet bij want de Duitse thrashers van Kreator stonden al paraat. Zoals gewoontetrouw speelden ze de pannen van het dak en zat de nodige schwung en verbetenheid in hun muziek. Iedereen, uitgezonderd enkelingen, stonden met een brede glimlach de actie van Ventor, Mille Petrozza, Christian ‘Speesy’ Giesler en Sami Yli-Sirniö te aanschouwen en uiteraard vooraan het podium te beleven. Echte fans weten wanneer er keihard gebeukt wordt, en opnieuw was dit zonder twijfels op de krakers “Phantom Antichrist” van hun laatste full album, meebruller “Warcurse”, het oudgediende en snelle “People of the Lie”, het duistere “Phobia” en “Enemy of God”.
Het zweet spatte van het podium en de toeschouwers, de stofwolk bereikte ongekende hoogtes, armen en benen vlogen van links naar rechts en van boven naar onder en uiteraard bezorgde Kreator nog enkele absolute climaxen! Denk maar aan het agressieve “Pleasure to Kill”, ouwe trouwe “Coma of Souls” gevolgd door “Endless Pain” en meezinger “Violent Revolution”.
Wie dacht dat deze Duitsers reeds het beste van zichzelf hadden gegeven was grondig mis, want afsluiten deden ze in stijl met hun lijflied ‘it’s time to raise the’: “Flag of Hate” gevolgd door de vingervlugge riffs en aanstekelijke chorus in de kraker “Tormentor”. Zoals altijd, strak, rechtdoor en agressief, of in 1 woord: KREATOR!!!

De boog kan niet altijd even gespannen staan, dus had de organisatie voor de die-hard metalfans eventjes rust ingelast want ze hadden Guano Apes op de affiche geplaatst. Met hits als “Lords of the”, “Open Your Eyes” en de cover “Big in Japan” had ik voor de rest in feite geen flauw idee wat deze band nog allemaal in het verleden had uitgebracht. Qua sound wist ik wel welke kant het uitging, maar live was dit een primeur voor mij. Persoonlijk was dit niet echt mijn dada, maar aan het volk te zien waren er velen benieuwd naar dit optreden. Geslaagd zou ik het niet noemen, maar globaal gezien was dit een middelmatige show in mijn opinie…

Gevormd in 1979, dus reeds meer dan 30 jaar actief, 13 albums uitgebracht met ‘Fallen Angels’ als recentste daterend uit het jaar 2011, voor sommigen de grondleggers van Black metal, afkomstig uit Engeland, en met een exclusief optreden in België…een mens zou voor minder vol spanning uitkijken naar de komst van Venom! Twijfels twijfels twijfels, want eerlijk gezegd, Venom is niet zo vaak meer te aanschouwen op het podium, hun laatste albums waren niet echt grandioos, en de leeftijd zit hen ook achterna…dus rees de vraag: hebben ze het nog in zich??
Het antwoord: een volmondige JA! Cronos, met blote bast zijn legioen in stelling brengend, bewees dat zijn muziek staat als een huis. Krachtige riffs, een stem als vergif, drums die alles op hun weg splijten, …noem maar op. Het zelfvertrouwen dat deze Engelsen uitstraalden kende geen weerga, en met een doos vol klassiekers op hun setlist kon de avond niet meer stuk! Denk maar aan opener “Black Metal”, “Leave me in Hell”, “Hail Satanas”, “Possessed”, “Schizo”, “Live Like an Angel”, “Buried Alive”, “The Evil One”, “Straight to Hell”,…kortom teveel om op te noemen. Met de nodige duistere achtergrondtonen en de lichtshow had je het gevoel dat je samen met occulte personen een ‘black sabbath’ aan het houden was, terwijl momenten van nostalgie je lichaam vervulden. Als afsluiter stonden “In League with Satan” en “Witching Hour” geprogrammeerd, maar de hit dit de meeste vuisten in de lucht kreeg was ongetwijfeld “Welcome to Hell”, de klassieker van Venom die iedereen kent en kan meebrullen. Cronos en co waren dit jaar de perfecte afsluiters, en hopelijk mogen deze heren nog een tijdje hun kunsten tonen aan de mensheid!

Zo, Masters@Rock editie 2013 zat er weeral op, en ik ben benieuwd wie ze volgend jaar uit hun hoed zullen toveren… Het was alleszins weer plezant!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4066
Organisatie: Masters@Rock, Torhout