I Love Techno 2013 - Breathe to the Beat
ILT 2013 - Parking op, koffer open, muziek aan. Wie de start van de negentiende editie van I Love Techno 2013 gemist heeft, zat waarschijnlijk nog met een drankje in zijn hand op één van de vele minifeestjes op de parking. I Love Techno heeft een reputatie tot over de grenzen van ons Belgenland, en dat zag en hoorde je meteen bij aankomst. Als je internationale feestvierders vraagt waarom ze speciaal tot hier komen, bekijken ze je aan alsof je een vraag hebt gesteld waarvan je de enige bent die het antwoord niet weet: „voor de goede affiche, natuurlijk!

Helmut Lotti op I Love Techno? We hebben het lang niet geloofd tot we de bewijzen zwart op wit zagen. De Compact Disk Dummies mochten het indoorfestival aftrappen en stuntten met een Belgische topper. Misschien heeft Helmut wat inspiratie opgedaan voor een nieuwe Lotti goes - reeks, het publiek kon zijn komst wel smaken.

Wij waagden onze eerste danspasjes op de set van Bakermat. De Nederlandse dj was begin dit jaar bekend geworden bij het grote publiek met zijn brave hit „Vandaag”. We vreesden aanvankelijk een beetje voor teveel braafheid, maar hij kon ons toch verrassen met veel variatie. Hij sloot zijn set af met zijn bekendste plaat en iedereen haalde enthousiast zijn denkbeeldige saxofoon boven.

Daarna bleven we even in de zaal, want wie het Britse duo Disclosure aan het werk wou zien, was maar beter vroeg aanwezig. Veel volk kwam opdagen en de toegangspoort van de Green Room werd al snel toegeschoven. 2013 kon voor deze Britten niet meer stuk. Hun debuutalbum ‘Settle’ werd goed onthaald, mede dankzij het catchy „White Noise” en het prachtige „Latch”. Bij het horen van deze nummers werd het publiek uitzinnig, maar van begin tot einde brachten de broers een set  van jewelste en de sfeer was fantastisch. Ongetwijfeld één van de toppers van de avond.

Van de Green Room gingen we naar de Red Room, waar we hoopten te smullen van een beetje girl power van Nina Kraviz. We misten echter wat power, ze kon ons niet boeien. Als je vòòr Mister Deejay Laurent Garnier komt te staan, zijn de verwachtingen natuurlijk een stuk hoger. Laurent Garnier is een vaste waarde op het festival en hij leunt qua stijl nog altijd het dichtst bij de kern van het festival, namelijk techno. Deze meneer dwingt respect af, vanaf de eerste beat die hij door de boxen laat knallen. Toch konden wij het niet opbrengen om de set volledig uit te doen.

Martin Garrix stond namelijk ook op ons verlanglijstje, dus het was tijd om ons naar de Blue Room te begeven. Dillon Francis was er nog de dirigent van een serieus feestje, het publiek was zichtbaar aan het genieten. Garrix nam over met een compleet andere stijl, maar met evenveel zin om er stevig in te vliegen. Voor de tweede keer deze avond voelden we dat het écht goed was. Als je op je zeventiende op hetzelfde tijdstip mag draaien als toppers zoals Laurent Garnier en The Bloody Beetroots, ben je volgens ons toch al héél goed bezig. Het lichtspektakel versterkte de sfeer in de zaal en op Animals werd er g-e-f-e-e-s-t!

Nieuwsgierigheid leidde ons tot bij Baauer. Heel wat minder volk in de zaal voor de Amerikaan, maar zijn fans benutten hun extra dansruimte volop. Hiphop gemixt met dancebeats, het is de ideale formule om je dansenergie kwijt te raken. Harlem Shake-gewijs mag je gerust wild gaan, alles kan en alles mag. Nadien twijfelden we even tussen Booka Shade en Digitalism. Jammer genoeg vonden we bij geen enkele van de twee écht onze gading. Hét moment dus om ons oog ook eens wat te entertainen.

Als je groovy danspasjes je in de steek lieten, kon je nog altijd proberen om te scoren met je outfit. Wie naar I Love Techno gaat, trekt niet zomaar een outfit aan. Bovendien moet je om op te vallen tussen 30.000 bezoekers toch wat meer moeite doen dan alleen een flashy zonnebril op je neus. Pruiken, maskers, fluo t-shirts, fluo leggings (voor mannen!), vikinghelmen, paardekoppen en berenmutsen (warm!). Als je het helemaal af wilde maken, koos je gewoon voor één volledige outfit. Prinses, Batman, wandelend skelet, indiaan, hert, koe, konijn, of zelfs een Romeins keizer. Werkelijk iedereen kon je daar tegenkomen. Wie niet was voorbereid op zoveel carnavalspektakel, kon nog altijd beroep doen op de make up- & hairstand op het festival zelf. Leuke ontspanning tussen twee optredens door.

Nog steeds geen tijd om naar huis te gaan, want er stond nog Goose (Live) te wachten. Goose sleepte diezelfde avond nog de Red Bull Elektropedia Award binnen voor Beste Live Act. Die prijs was zeker geheel terecht. Ook Yellow Claw trad volledig live op, en sloot de Orange Room af. Yellow Claw had dit jaar een hit met die andere bekende Hollanders van The Opposites „Thunder”. Deze hit brachten ze in ware slowstijl, inclusief aanstekers, maar de ontploffing in de zaal bleef uit. We houden er wel van als een MC zijn publiek opjut, maar daardoor kwam er nooit echt tempo in de set. De vermoeidheid speelde ons natuurlijk parten. Niet alleen wij waren vermoeid, ook de andere feestvierders waren zichtbaar uitgeput. Sommigen lagen uitgeteld op de grond, waar een Chill Out Room allemaal niet goed voor is…

Stemmen gaan op dat I Love Techno te ver weggaat van zijn kernconcept, namelijk techno. Dat ze met hun brede aanbod dancemuziek te commercieel worden en de echte technofanaten daardoor wegblijven. Wat ons betreft mag het indoorfestival deze koers blijven volgen en vele aanwezigen zullen dat bevestigen.
Volgend jaar de twintigste verjaardag op 8 november 2014, plan het alvast in je agenda!

Organisatie: I Love Techno - Live Nation