PIAS [NITES] 2014 – Pias Nite Two – Beloftevolle en ervaren bands
Pias Nites 2014
Tour & Taxis
Brussel
2014-03-15
Filip Saffer, Pieter Vandoorne en Jelle Berden

Play It Again Sam, beter bekend als [PIAS], de welbekende internationale platenboer vierde afgelopen weekend zijn jaarlijkse hoogmis in de gebouwen van Tour & Taxis te Brussel. Als vertegenwoordiger van de goede smaak hoeft [PIAS] weinig introductie. Het label is als een tweede thuis voor inventieve, originele en avontuurlijke muziek. De [PIAS] Nites zijn dus dé uitgelezen manier om hun gevestigde waarden en nieuw talent op de best mogelijk manier in de verf te zetten. Vrijdag stond in het teken van de elektronische muziek, zaterdag werd er plaats gemaakt voor beloftevolle en ervaren bands uit de eigen rangen.

Het voelde als een briesje om binnen te waaien in de prachtige ruimtes van Tour & Taxis. Een lekkere akoestiek loopt er wel al gauw verloren. Iets waar Melanie De Biasio volop van kon meespreken. Na haar vorig jaar verschenen, sterk gehypte, plaat zag ik haar afgelopen zomer al eens twijfelen en weifelen op het Esperanzah podium. Ook daar kon ze het publiek niet meesleuren in haar jazzy, dreamy universum. In de kille leegte van Tour & Taxis bleek de jonge Waalse daar nog meer last van te hebben. De kracht en emotie van op haar album ‘No Deal’ waren werkelijk nergens terug te vinden.

Milky Chance, wereldbekend dankzij hun hitje 'Stolen Dance', was de wat vreemde eend in de bijt op zaterdag. Verder dan hun hitdeuntje zijn de jonge Duitsers blijkbaar nog niet geraakt. Elke song klonk als een goedkoop doorslagje van hun radiohit. Ook de jongens zelf leken niet echt overtuigd, een mening die ook het publiek duidelijk deelde.

Ook Girls in Hawaii, onze indie van eigen bodem, had jammer genoeg weinig wind in de zeilen. De hula hoops vielen geregeld op de vloer en de rieten rokjes leken wel van bamboe gemaakt. Onder de vleugels van de neo-psychedelische muziek miste het de nodige explosiviteit. Het “Misses” die gelaagdheid. “Not Dead”? Het raakt niet waar het raken kan. Ze lijken wel verdwaald te zijn in “The Fog”. Het eindigde met allemaal te weinig “Flavor”. Geen rep en geen roer.

En dat is nu net wat we wel terugvonden bij John Grant! Karakter, présence, songs die menig vrouw even de beentjes doen knijpen, synths die diep willen trillen. Kortom, een poëtische zeevaarder met een verhaal! Ga dat zien! “Black Belt” gaf kribbels en “GMF” voelde imposant. Uitstekende plaat trouwens die vorig jaar verschenen 'Pale Green Ghosts'!

En het leek wel of dEUS was komen meeluisteren want we hebben rustig de tijd gekregen om mee af te ronden in wat een heuse performance was. God had er zin in en ging dwars door hun indrukwekkende repertoire heen. Wat nog relatief rustig begon ontplofte finaal bij “Instant Street”. Wat volgden waren onder andere het immer mooie “Nothing Really Ends”, de onderdrukte woede van “Roses” en het ontkurken van de “Suds & Soda”. What else! De band is gewoonweg een stukje ouder geworden, meer gerijpt, net zoals “The Architect”,  en net als wijzelf!
Het publiek ging niet uitbundig springen en gek doen. Het leek wel VZW Perte Totale, de vermoeiende beats van Day 1 had duidelijk hun sporen nagelaten. Niet helemaal geslaagd dus ons rapport. PIAS [NITES] mag terug naar de puzzeltafel, het recept staat duidelijk nog niet op punt!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/pias-nites-2014/
Organisatie: Pias