Moaln Rokt 2014 - Sympathiek mini festivalletje
Moaln Rokt 2014
Machelen Statie
Machelen-Zulte

In Machelen had de sympathieke herberg De Avonden op Pinksteren ‘Moaln Rokt’ geprogrammeerd, een gezellig mini festivalletje dat op aardig wat opkomst mocht rekenen. Ook de weergoden waren Moaln Rokt gunstig gezind. Daar waar er op verschillende plaatsen hagelbollen met de omvang van een kloeke tennisbal de boel aan flarden scheurden, kwam het overtollige vocht in Machelen vooral uit de tapkranen in plaats van uit de lucht.
Ook al hadden de organisatoren helaas naast The Rolling Stones gegrepen omdat deze toevallig op een onbeduidend festivalletje in Nederland moesten spelen, kwam men toch met een leuke affiche op de proppen, met vier bands die een flinke aanhang meebrachten en die er een geslaagde avond van maakten.

Scott & Alien deden het met compromisloze bluesrock en hadden op het einde een ferme versie van de geweldige AC/DC blues “Ride On” in pacht. De zanger bracht de song niet zozeer met een Bon Scott stem, maar eerder met een Angry Anderson persiflage, de volgeschilderde brulboei van Rose Tattoo die destijds ook heel even in de running was als opvolger van Bon Scott.

Het zal die gasten van Wix waarschijnlijk worst wezen dat hun vorm van metal dezer dagen niet zo hip meer klinkt. Zij kozen immers  resoluut voor old school hardrock die ver weg staat van al die satanische toestanden die het metalgenre tot op vandaag al meermaals in het belachelijke gedreven hebben. Van dark metal of black metal -of hoe ze die dingen ook noemen- was er geen sprake, dit powertrio kwam immers over de brug met goeie ouwe hardrock uit de school van Black Sabbath, Judas Priest, Iron Maiden, AC/DC en Motorhead. Wij meenden zelfs een flard Rory Gallagher te bespeuren, en wij houden enorm van Rory Gallagher. Wix kwam er bijzonder goed mee weg, dit klonk fel ,gedreven, luid en robuust. Hier stond een hechte band op het podium met drie ouwe rockers die elkaar perfect aanvoelden en daar zelf het nodige plezier aan beleefden.

Arsenic had een beetje meer moeite met de richting die men uit wilde. Een paar bandleden hadden zo te horen het voltallige oeuvre van Sum 41, Blink 181 en A Day To Remember thuis in de kast staan en de zangeres had dan weer een hoog Avril Lavigne gehalte (qua uitstraling dan, wij vermoeden niet qua bankrekening). Op het podium vonkte het soms, maar even vaak botste het en de vocals zaten niet altijd even lekker in de mix. Er zat wel potentieel in dit groepje, maar mede door de zenuwen kwam dat er niet altijd uit. Te braaf en te statisch, besloten wij. Een beetje meer loos gaan op het podium zou geen kwaad kunnen, een inspuiting met wat onverdund rock’n’roll serum net voor het optreden zou in hun geval wonderen doen.

Als headliner had men Horses On Fire geboekt, een band met al aardig wat (internationale) live ervaring, en dat was er aan te horen. Hun set was potig, stevig en ging steeds de goede richting uit, namelijk rechtdoor. Op hun jongste plaat ‘Any Kind Of Storm’ heeft producer Stephan Misseghers nog iets te veel Dreft Ultra gebruikt om de sound op te poetsen, maar op een live podium stonden de paarden pas echt in brand. Hier mocht het terug allemaal wat hitsiger, harder en kloeker. Hun gespierde versie van ons favoriete Beatles nummer “Helter Skelter” was uiterst energiek, wij hebben die song nog door geen enkele band krachtiger weten aanpakken.
Dit was van begin tot eind een knaller van een optreden. Nu moet het de betrachting worden van Horses On Fire om hun ijzersterke live sound ook in de studio te evenaren, laat dit de uitdaging zijn voor de volgende plaat. Misschien even bij Steve Albini aankloppen.

Organisatie : Herberg De Avonden en Comité Moaln Statiefeesten