GoneWest 2014 - De Onderwaterbezetting – De Slag Om De IJzer – Heroes
GoneWest 2014 - Amatorski, Marockin’ Brass, Het Zesde Metaal en Ozark Henry
Concerttent Zeedijk
Nieuwpoort
2014-10-18
Nigel Baert

Ter nagedachtenis van de Onderwaterzetting in Nieuwpoort waarbij de Duitse opmars stopte 100 jaar geleden, besliste het provinciebestuur van West-Vlaanderen en Westtour enkele evenementen te organiseren. Waaronder het al reeds bekende Lichtfront. De dag erna volgde een concertreeks op de Zeedijk te Nieuwpoort met Amatorski, Marockin’ Brass, Het Zesde Metaal en Ozark Henry.

Op deze zonnige zaterdagnamiddag  mocht Amatorski van start gaan, deze Gentse band die Humo’s Rock Rally won in 2010, zult u ongetwijfeld nog kennen van hun bekendste liedje “Come home”. Voor dit evenement is de band eerst hun mosterd gaan halen in het Flanders Field Museum in Ieper. De compositie is vooral gebaseerd op 2 nummers, namelijk ‘In Flanders Fields’ (gedicht John Mc Crae) gespeeld door Russel Parry en het nummer ‘La bonne étoile’ van Spoel M.
Het decor was duister met  flitsende effecten om in de toenmalige sfeer te komen. Sebastiaan Van Den Velden speelde trage terugkerende basdeuntjes waarop Inne Eysermans simpele trage synthesizereffecten speelde, natuurlijk kwam haar prachtige stem perfect uit op dit trage ritme. Ondanks dit tragere werk haalde Christophe Claeys zalig uit met zijn drumstel. Het geheel gaf een  zweverige, melancholische stijl aan, waarvoor ze al eerder bekend staan. Een ideale start met hun verhalende teksten.

De volgende band was Marockin’ Brass, en wat voor een band! De wat eigenzinnige directeur Luc Mishulle (Saxafabra,Bagadski) beloofde een XL uitvoering, en die kregen we ook met maar liefst 15 artiesten op het podium. Deze bestonden uit heel wat blazers, percussie en Marokkaanse Gnawa meesters. Op deze manier wou hij ook aantonen dat er heel wat Noord- en West-Afrikanen meegestreden hebben in de grote oorlog.
De Gnawa meesters hadden hun eigen typische instrumenten mee, namelijk de Qaraqeb en een als een basgitaar klinkende Guembri. Hierbij voegde hij 2 Jazztoppers toe, de bekende Britse trompettist Byron Wallen en drummer Rod Youngs. Deze mix resulteerde in een bom van energie en improvisatie, waardoor het geheel soms chaotisch overkwam. Men kan wel zeggen dat deze band het publiek van begin tot einde kan entertainen. Enerzijds door de krachtige muzikale ritmes, anderzijds door het kleurrijk uitzicht en dansjes van de band, waar vooral de Gnawa’s aan bijdragen met hun slingerende sliertjes op hun hoedjes. Dit was een prachtige multiculturele middenmoter.

Vanaf dit moment begint het publiek pas echt toe te stromen, ze weten namelijk ook dat ze voor de beste verhalen bij Het Zesde Metaal moeten zijn. De zanger en akoestische gitarist Wannes Cappelle verdiept zich al langer in dit onderwerp van de grote oorlog. Het 2de album (Ploegsteert) dat in 2011 uitkwam, ging al over de oorlog. De West-Vlaamse teksten zorgen nog voor een extra tikje charme. Ook bij zijn grootvader Leon Robesyn kon hij terecht voor inspiratie. Leuk was de eigen versie van Jacques Brels “Jaurés” en een onafgewerkte pianosonate van Frederic Kelly (een gesneuvelde componist) die ze zelf afwerkten. Het is een uniek band die het ene moment grappige soft Rock nummers brengt en de andere keer ontroerende stille nummers. Dit maakte hen de geloofwaardigste band van de avond.

Nu komt de laatste maar niet de minste, de naam waar iedereen voor kwam ‘Ozark Henri’ (Ozark Henry). Piet Goddaer  bewees eerder met zijn nummer voor de sensibiliseringscampagne van vorig jaar dat hij niet te verlegen is om over zulke onderwerpen nummers te maken. Hij verlangde om aan dit project te werken, hij verhuisde van Kortrijk naar Oostduinkerke omdat hij water en zee altijd inspirerend vond. In zijn gezelschap had hij ook zijn nieuwe zangeres Laura Groeseneken (AKS) bij zich.
Tijdens het optreden stonden ze recht tegenover elkaar met elk een synthesizer voor zich. Zo leek het op een mini Kraftwerk bijeenkomst, vooral omdat het decor zo donker was met enkele rode details. Het optreden kwam wat traag op gang met simpele deuntjes en verhaallijnen. Naarmate het optreden vorderde, kwam er meer actie in de tent. Er werden bekendere nummers gespeeld en ze speelden een prachtige cover van David Bowies “Heroes” in een pianoversie. Op het einde kregen we nog 2 bisnummers, gevolgd door een luid applaus en een staande ovatie van een wild publiek.

Meer info van de events  www.gonewest.be
Organisatie: GoneWest