La Ferme 2015 - Alternatief, all the way
La Ferme 2015
La Ferme Du Biéreau (Avenue du Jardin Botanique)
Louvain-La-Neuve
2015-02-28
Simon Van Extergem
La Ferme is een nieuw festival dat wordt georganiseerd in en door La Ferme Du Biéreau. Een concertzaal in Louvain-La-Neuve om u tegen te zeggen. Het gebouw is een gerenoveerde hoeve die een perfect decor en een perfecte klank biedt. Voor de 2e maal worden op La Ferme een mooie selectie gemaakt van bands die de huidige indie en alternatieve markt veroveren of aan het veroveren zijn.
De start wordt gegeven door Moaning Cities. Ze zien er niet Belgisch uit en zo klinken ze niet. Ze brengen psychedelische muziek en de zanger ziet er zo Engels uit als een uitgebreid ontbijt ‘s morgens. 2 vrouwen en 2 mannen die een daverende start van de avond geven. Denk aan The Dandy Warhols of Brian Jonestown Massacre, of iets daar tussenin en je krijgt al een idee van hoe het klinkt. Alles klinkt verrassend fris en knapperig. Een perfecte mix van oud en nieuw.
Er komt zelf een sitar aan te pas, zonder dat dit artyfarty gaat klinken. Een hele prestatie. Een hele bezwerende klank wordt zo gecreëerd, wat ook het doel is van psychedelica. En daar slagen ze met vlag en wimpel in. Wanneer de snaar van de gitaar breekt midden het laatste nummer, laten ze zich niet van hun stuk brengen. Er kan zelfs nog een solo vanaf. Mooi, zeer mooi. Waarom zij in Vlaanderen geen bekendheid genieten, het is mij een raadsel.
Fago Sepia is de volgende in de line-up. We verhuizen naar de kleinere zaal boven. Daar wacht eens een heel ander genre. De Fransen van Fago Sepia brengen ons vrolijke match-rock. Met heel veel enthousiasme en goede wil gebracht. En het publiek is ook enthousiast. Met volle overgave storten ze zich op hun vele tempowisselingen.
En zo belanden we al aan bij de 3e band van de avond, het Luxemburgse kwartet Mutiny On The Bounty. Tegenwoordig lijkt Luxemburg wel een bakermat voor goeie bands (Rome, Heartbeat Parade,...) Het kan daar niet op. MOTB speelt postrock. Van het soort dat makkelijk stadions doen vol klinken. Met een bombastische sound snedig door de geluidsmuur trekken. Met een geluid dat aan MaybeshewIll doet denken, en dat is een compliment. 4 koppig, ondersteund door een heel mooi aanvullende drumcomputer die als een metronoom meeloopt en de rest van de band in een strak muzikaal lijf giet, zonder dat de avontuurlijkheid wordt aangetast. Terwijl de ene gitarist een ongelofelijke cool uitstraalt, laat de andere zich uit in een aanstekelijke nerdiness. Gekke bekken en vreemde bewegingen incluis. Het heeft de band een tweedracht die ook in de muziek te horen is. De twee spelen met elkaar, tegen elkaar, duelleren, strijden,... Haat en liefde die dicht tegen elkaar liggen e' die zorgen voor een aantrekkelijk spanningsveld.
BRNS is alomtegenwoordig heden ten dage in België. De rijzende sterren aan het Belgisch muziekfirmament. BRNS brengt al sinds jaar en dag tropische rock. Ze klinken een beetje als de brave stiefbroertjes van Wu Lyf. Met hun 2e album kozen ze voor een iets commerciëler geluid en dat heeft hen zeker geen windeieren gelegd. Want ook hier spelen ze voor een volgepakte zaal. En het is bijna een thuismatch voor hen want Louvain-La-Neuve ligt niet zo ver van Brussel. Eén van de weinige bands die zowel in Vlaanderen als Wallonië succes oogsten. 4 muzikanten die nog steeds met volle goesting spelen. De zingende drummer is gezegend met een fenomenale stem. En bij de meerstemmige stukken tonen de rest dat hun stemmen perfect compatibel zijn. De felgekleurde belletjes die af en toe gehanteerd worden door de percussie/keyboardspeler/backgroundzanger blijven hun hoofdrol spelen, zowel visueel als muzikaal. Mexico blijft natuurlijk de hit die de hele zaal op handen draagt. Ze zijn wel zo vriendelijk om niet te wachten tot het laatste nummer om dit ten gehore te brengen.
Afsluiten doen we met het absolute hoogtepunt van de avond: Nordic Giants. Deze Britse giganten hadden mij vorig jaar op Arctangent al weggeblazen met hun indrukwekkende liveset. Deze keer was de verrassing wat af, dus ik hield mijn hart al vast of het deze keer opnieuw zou aanslaan. Mijn vrees was echter ongegrond.
Want ook vanavond toonden ze een staaltje van muzikaal vernuft. De live performance overstijgt een gewone show. Visuals en live muziek worden tot een perfect geheel gekneed. De projectie is niet zomaar beeldvulling, maar sluit perfect op de muziek aan en vertelt een verhaal. De samples, filmfragmenten, elektronische klanken vliegen ons om de oren, maar worden in toom gehouden door de twee live muzikanten. Zij trekken, gehuld in sjamanistische gewaden, ten strijde. Een strijd om het publiek die ze onmogelijk kunnen verliezen. Door middel van drum, gitaar, piano en trompet krijgt de muziek een explosieve lading.
Een show van Nordic Giants moet beleeft worden, met volle overgave, zonder achterom te kijken. Laat je zeker ook eens meesleuren in hun verhaal en ga dat gaan zien. Ze spelen binnenkort op Out Of The Crowd festival in Luxemburg. Ze zijn de reis meer dan waard.
En zo wordt mijn eerste festival van het jaar perfect afgesloten. Als dit de voorbode is van hetgeen er nog moet komen, dan wordt dit jaar een uitstekend muziekjaar. Ik kijk er nu al naar uit.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/la-ferme-festival/
http://musiczine.lavenir.net/fr/photos/la-ferme-festival/
Organisatie: La Ferme Du Biéreau
Nederlands 
Français 
