Gent Jazz Festival 2017 – Thuismatch van Wereldniveau!
Gent Jazz Festival 2017
Bijlokesite
Gent
2017-07-14
Karien Deplancke en Lode Vanassche

STADT
Stadt wordt in muzikantenkringen wel eens het best bewaarde geheim van Gent genoemd. Enkele jaren en twee albums later zijn ze gepromoveerd tot de Gentse grand cru van de muziekscene met een voorliefde voor uitgewerkte rocksongs en improvisatie. Stadt experimenteert en rockt erop los met hun klassieke opstelling van toets, bas, drum en gitaar. We horen Afrikaanse ritmes met een Sonic Youth sausje. Zie ik daar geen Moog op het podium? Effecten en melodieën worden uitgewisseld  de speciale zang doet ergens denken aan Ian Anderson van Yes. De tweede helft worden we getrakteerd met werk uit hun tweede ‘Escalators’, waarbij ook hier goede feedback afgewisseld worden met melodieuze ballads die dan weer op hun beurt exploderen. Eindigen doen ze in een pompende psychedelische apotheose. Tot volgend jaar?

JENNY HVAL
Laat ons kort zijn over het overbodig Noors nimfje Jenny. Arty Farty modeshow met zelfs shopping bags op het podium. Alles komt uit een computer en de stem moet ook door de effectenmolen. Nee, ik heb het niet voor getormenteerde zielen die over menstruatiepijnen zingen. Mocht ik groen haar hebben, dan zou ik het toch laten verven.

MOUNT SOON
Een Belgische band met een internationaal geluid brengt in de garden stage een beheerste en bevlogen set. Topmuzikanten die op zoek zijn naar een eigen stijl en die dan ook gevonden hebben. Soon more about Mount Soon

PETER DOHERTY
De hoedjes en de bedrukte T-shirts verzamelen zich voor het podium. Het enfant terrible van de Britse rock gaf enkele jaren terug nog solo een nuchter (!) legendarisch optreden met enkel maar zijn versterker, gedrapeerd met de union jack, zijn gitaar en een fles rode wijn. Nu maakt hij dus zijn opwachting met een band. De gitarist zorgt voor de intro. De befaamde Britse muzikant, songwriter, acteur, dichter, schrijver en artiest Peter Doherty zwalpt het podium op en lalt iets van ‘I don’t love anyone en I don’t need anyone’, gepaard met een vraag naar ‘Belgian Chocolat’ Hij begint zo maar wat te spelen en de anderen moeren maar zien wanneer ze invallen, om dan weer te veranderen. Deze ex van Amy Winehouse schreef legio pareltjes van nummers en hij slaagt er hier toch wel in het een en ander naar de kloten te zingen. Het immense potentieel komt er maar niet uit. Begint na een poos toch wel wat te soberen en maar aan zijn muziek te denken in plaats van gin tonics van het publiek af te luizen. Het lijkt mij wat zielig en schrijnend als je weet wat voor een muziek in dat genie schuilt. De vraag is: real stuff of image building?  Nu betrap ik mezelf er op dat ik te kritisch ben als je merkt dat het publiek daar helemaal geen erg in heeft en hij op handen wordt gedragen. Ons Wandelend Laboratorium neemt het niet zo nauw met de tijd en dondert op het einde letterlijk op het podium.

TRIXIE WHITLEY
‘Kind aan huis’, zo zou u Trixie Whitley, het Gents-New Yorkse supertalent gelauwerd door ondermeer Daniel Lanois, kunnen bestempelen. Tot zover de persintro. Trixie brengt ons een rauwe bij de strot grijpende set met een misthoorn van een stem een (beperkte) resem muzikanten om u tegen te zeggen. Nu haal ik met plezier hét cliche der clichés naar boven. Superlatieven schieten hier te kort. “Breathe you in my dreams” verkoopt osn een lel van jewelste. Straffe Madam. Nu al wereldtop en zeggen dat ze nog moet groeien. Na een omzwerving in New York  is en blijft Gent haar thuisbasis.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/gent-jazz-festival-2017/
http://www.gentjazz.com

Organisatie: Gent Jazz Festival, Gent