Lokerse Feesten 2017 – DAG 2 - Delv!s - Anouk - Doe Maar 
Lokerse Feesten 2017
Grote Kaai
Lokeren
2017-08-05
Govaert Véronique

In de vooravond van dag 2 op de Lokerse Feesten is het een gezellige drukte in de Sportlaan, een laatste regenbui nemen we er ook nog wel bij ... Festivals vragen wat organisatie en dat is hier niet anders, de toegangskaart dient ingeruild voor een polsbandjes & dan gaan we gescheiden heren & dames door de security.
Het terrein oogt nog leeg, evenals het podium, maar het schema dient strikt gevolgd & zowaar klokslag 20u verschijnt Delv!s samen met zijn 7-koppige band on stage. Hij, Niels Delvaux uit Landen, heeft er duidelijk zin in, evenals zijn muzikanten. Deze laatste staan in een halve cirkel opgesteld als ware het een huisorkest; de achtergrondzangeres heeft een stem als een nachtegaal; we hebben het gelijk al door daar vooraan aan het podium. Het gros van het dan al aanwezige publiek is wellicht nog drankbonnekes aan het kopen & verzilveren, waardoor de eerste nummers niet echt de aandacht krijgen die ze verdienen. . Dat Niels zijn bindteksten in het Engels uit, is dan wel weer grappig want het is hier wel Vlaams-Brabant die Oost-Vlaanderen toespreekt, wellicht denkt hij verder & ziet hij nu al een internationale doorbraak ?  Helemaal niet onwaarschijnlijk trouwens ...
Delv!s moet het niet echt hebben van zijn dans moves, van zijn zangkwaliteit des te meer, hij brengt ons funky, catchy, swingende nummers & doet er alles aan om wat interactie te brengen. We horen naast de nieuwe nummers als “Home again” ook een oudere song “Tell me”, er volgt een cover van Nina Simone's : “Ain't got no/I got life” en dan brengt Niels ons een ode aan de mama's, deze in het publiek e, uiteraard vooral dan zijn eigenste mama, waarbij we inmiddels al weer gewoon in het Vlaams worden toegesproken ... We zijn ondertussen 8 nummers verder en het publiek is al flink wat aangedikt en samen met de ondergaande zon gaat het ook wat swingen op het gekende “Come my way” . Oh, is dat van hem ? hoor je dan al eens vallen … Met “Sunday Interlude” wordt de set afgesloten en ook al is het nog maar (zaterdag) avond, het wordt gesmaakt ! Niels weet met zichzelf en zijn energie geen blijf en springt als een jonge hond in het rond, maar wie neemt het hem kwalijk. We genoten van mekaar en wij houden jou in de gaten, daar in Landen & andere landen...

21u28 : En daar staat ze dan, helemaal fris en  fruitig, de blonde lokken getemd met de stijltang, zwarte outfit (ja ja ok, zwart slankt af) Anouk ... in Lokeren ... wat geografisch gezien midden tussen Hamme en Gent in ligt, de respectievelijke geboorte- en woonplaats van Herman Brusselmans. Deze laatste was weer zijn charmante zelve bij het schrijven van zijn column voor ‘Revue’ eerder deze zomer, waarbij Anouk tot op het bot werd gefileerd. Er ontstond een kleine rel in Nederland, maar ach dat hoort bij het rock & roll leventje wellicht ? On stage weet de Nederlandse rockchick zich omringd door een 11-koppige 'multi culti' mannelijke bezetting en ze vliegen er gelijk in met “Modern World” gevolgd door “Killer Bee”, “Woman” en “3 days in a row”, ...
Het is genieten van de performance, haar stem, de professionele muzikanten ; Anouk straalt, glimlacht, geniet en scoort hiermee geweldig en ze praat gewoon Nederlands met ons. Vervolgens brengen ze “Looking for love” en “Run away together” waarna “Jeruzalem” rockt, zoals het hoort. En dan het nummer waar het allemaal mee begon anno '97 “Nobody’s Wife” tegen dan is van die gestylde blonde coupe weinig meer over, beetje headbangen is haar niet vreemd en wij zingen luidkeels mee ... Draadloos wordt er overgeschakeld naar een emotioneler moment met “Lost” wat zeer ingetogen gebracht wordt, ook hier wordt er spontaan meegezongen uit het publiek en sfeervol worden de briquets boven gehaald en de smartphones heen en weer gezwaaid.
En dan wordt de eindspurt ingezet met achtereenvolgens “Girl”, “Burn” en als finale “Good God”. Doorheen de laatste nummers zingt het achtergrondkoor "Fake it till we die", beetje promo mag altijd natuurlijk ... Anouk verlaat de arena, terwijl de muzikanten nog wat verder door gaan. "You go girl, een hartstikke gaaf concert was dit !
Enne ... 'eat this Herman, daar in je schrijvershol (lees : -loft) !

Hangt er nu plots een beetje spanning in de lucht ? En wat ruik ik daar ? Er hangt precies wel wat meer in de lucht ... die dekselse Nederlandse fans hebben zowaar nog een pitstop gemaakt in de coffeeshop alvorens de grens over te steken. En de echte 'die hard fans' zijn vooraf nog de kelder ingedoken op zoek naar die 'zuurstokroze - felgroene - met - knalgeel - accent - gadgets' van weleer, naast hier en daar een pin, t-shirt of pet zag ik zowaar polsbandjes ofte zweetbandjes (denk Björn Borg) . Hilarisch misschien wel, maar ach wel jeugdsentiment van de bovenste plank. Dit waren wel de 'lichteffecten' van de eighties toch ? Inschuiven geblazen nu, de dames op kop en de heren die volgen gedwee. Ernst & Henny ofte Doe Maar daar moet je met je neus bovenop staan, toch ? En of dat geschuif de moeite was ? Beider heren ogen nog steeds knap en strak in pak en vel, je zou het hen niet aangeven maar beide hebben bouwjaar 1948, ik reken het voor u uit, inderdaad ze zijn 69 jaar & hebben nog geen grammetje aan charisma ingeboet. Ook hier weer spat de charme en genot van de samenzang er van af, Ernst & Henny tillen mekaar naar een hoger plan en wij genieten van de aaneenrijging van minder bekende nummers en die welke we luidkeels meezingen. Een streepje reggae is bij Doe Maar nooit ver weg en daar danken we het blazer trio van harte voor, wat een streling voor het oor, sax, trompet & trombone (wacht eens, die kerel met de trombone die liep net nog te blazen bij Anouk !) Zo zie je maar kwaliteit wordt geapprecieerd en gedeeld.
Bij het nummer 'Nederwiet' krijgen we het bezoek van gastzanger Joost Belinfante, vroeger nog wel eens invaller op de bas, trombone of percussie, maar wel de terechte schrijver van het nummer. Echt zingen doet hij niet, maar het nummer wordt ons gebracht op een zalige manier, een lesje biologie over de  ‘Cannabis sativa Hollandica’ . Ernst & Henny leveren ook nog hun bijdrage en dit is echt genieten. Wie weet zijn we inmiddels ook al een beetje high, want die zo herkenbare geur, die kan je echt niet zijn ontgaan ...
Bij ”32 jaar” ofte “sinds een dag of twee” gaat de volumeknop in het publiek ook weer fors omhoog; temeer het nummer bij ons recent nog gecoverd werd door de Limburgse groep Van Echelpoel , nee zij waren geen gastzanger, want hier gaat toch echt niks boven de 'real stuff' ! De kelen zijn nu toch gesmeerd en we gaan door met “De bom', waarna er dan ook effectief  op de sound van de geigerteller 2 gigantische bommen 'confetti' ontploffen.
Het einde van de set is al in zicht, maar dat willen we helemaal nog niet, 'Doe maar' gewoon verder ... ja die kon ik niet laten liggen toch ? Maar na “Belle Hélène” en “Smoorverliefd” is het countdown tot het finale bisnummer “Eén nacht alleen” welke uiteraard luidkeels wordt meegezongen. Henny en Ernst zullen in menig droom zijn opgedoken die nacht, want er werd ons nogmaals bevestigd dat beide echt niet van de herenliefde zijn. Ja ja, één nacht alleen met die twee (grijns grijns) hey we zijn toch 'childeren from the eighties' of niet soms ?

Setlist : Okee / Zoek het zelf maar uit / Nachtzuster / Ruma Saja / Alles gaat voorbij / Pa / Radeloos / Dansen met Allice / Is dit alles / Hé hé / De eerste x / Nederwiet / Doris day / Tijd Genoeg / 32 jaar / De bom / Belle Hélène / Smoorverliefd 
Extra : Eén nacht alleen

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/lokerse-feesten-2017/
Organisatie: Lokerse Feesten, Lokeren