Festival Dranouter 2017 – zondag 6 augustus 2017
Festival Dranouter 2017
Festivalterrein
Dranouter
2017-08-06
Mireille Tansens en Johan Meurisse

Op de afsluitende dag voelde je de aanwezigheid van het kermis– familiegevoel . Het ging er uiterst ontspannend , relaxt aan toe . Rustig keuvelend en genieten van de muziek …

Tamikrest uit Mali is muzikaal uitnodigend voor zoiets, ondanks de politiek onderdrukking in hun eigen land . De Touareg nomaden brengen samen met hun vrienden Tinariwen een hypnotiserende retro/world/woestijnblues pop , die je in een onweerstaanbare trance brengt door die bedwelmende klanken en ritmes . De gitaargrooves, de bluesy licks, de percussies, de reggae , de funk inslag en de worldpop laten je niet los. In hun gitaren horen we ergens Hendrickx , Mark Knopfler en Chris Eckman (remember Walkabouts) . Een mooie luisterervaring  en –trip. Ze streven naar een vredig , verenigd Mali en wereld . We hopen met hen dat dit ooit kan verwezenlijkt worden, waar dan ook …

De veelzijdige instrumentalisten van het Duitse Bukahara dreven het tempo op in de Clubstage . Viool, trombone , contrabas en akoestische gitaar , percussie en foottics zijn de centrale instrumenten die net die injectie geven . Het kwartet ging gretig te werk , heel wat dynamiek op het podium , die een feestje wisten op te bouwen en inspeelden op het publiek. Mooi .

Daniel Norgren uit Zweden is een graag geziene gast in ons landje . Hij brak terecht door met ‘Alasbury’, al het zesde album , en hij toont live wat een multi-instrumentalist hij wel is . Gitaar , piano , mondharmonica , accordeon , hij beheerst het perfect en samen met twee anderen geeft hij live zijn nummers intensiteit en diepgang. Jawel , sing/songwriting en rootsamericana vinden hun plaatje . De songs werden uitgediept , het gitaartalent onderstreept, en deed denken aan de live set van Jeff Tweedy met z’n Wilco en Ryley Walker onlangs, twee fenomenen  in het genre . Een doorleefde , emotionele trip , waar de randjes wat rauw mogen klinken en de instrumenten heel wat ademruimte kregen .

‘The folk world’s foremost a cappella trio’ worden ze in de UK wel eens omschreven . Coope Boyes en Simpson hebben een nauwe band door de jaren met Dranouter opgebouwd . Hun verhalentrant wordt opgenomen in hun drie a cappella stemmen , die diep , erg diep gaan … Een volle Club  stak hen een hart onder riem en was aanwezig op hun laatste show op Belgische bodem .   

Gregory Porter was vanavond de hoofd-act . De populaire soul- en jazz zanger heeft er tal van samenwerkingen opzitten (o.m. Disclosure, Claptone, Van Morrison) en brengt zijn muziek dichter naar een breder en jonger publiek. “Liquid spirit” betekende de doorbraak en zorgde voor een grammy als ‘best jazz vocal’ album . ‘Take me to the alley’ is z’n recentste . Mooi uitgedost in witte tenue , houdt hij de full band in z’n greep. De sfeervolle , dromerige, aangename loungy nummers krijgen een punch door de handclaps  en zijn (vertrouwde) warme, suikerzoete, emotievolle baritonzang. Iets apart alvast , zeker op het eind in z’n anderhalf uur durende set toen hij een paar greatest hits in elkaar boxte in een rapzang als “No one bites the dust” , “Papa was a rolling stone” , “Smoke on the water” en verder zijn bewondering uitte voor Sam Cooke en Stevie Wonder enz . Een genotvolle trip kregen we hier aangeboden van het Amerikaans ‘souljazz’ multi-talent.

Nog even Radio Fresnel meepikken in de Palace  , die vorig jaar aan de ingang evergreens van onder het stof haalden en verzorgden met enkele pittige insteeks . Heel wat volk kwam de beentjes spreiden op die oude hits , die … dit jaar iets meer commentaar mochten hebben.

In die tussentijd waren De Dolfijntjes van Wim Opbrouck  en Wim Willaert in gang geschoten om de succesvolle editie van Festival Dranouter uit te wuiven . Ze zijn onmiskenbaar met elkaar verbonden en hebben er een handvol optredens opzitten op het festival . De Dolfijntjes staan garant voor puur entertainment, waarbij bekende liedjes naar hun hand worden gezet, en ze weten er à l’improviste, de meest ongelofelijk ‘West-Vloamse’ versies en medley van te maken . Ze nemen een loopje met klassiekers door de eigen interpretatie op accordeon, keys blazers en ritmesectie.
Een energieke afsluiter waar we op terug weg in het Heuvelland nog eventjes konden van genieten …

We kunnen nu al uitkijken naar volgend jaar .
..
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/dranouter-2017/
Organisatie: Festival Dranouter, Dranouter