Les Nuits Botanique 2018 - Yellow Days – Insecure Men 
Les Nuits Botanique 2018
Botanique (Orangerie)
Brussel
2018-04-27
Stefaan De Weireld

Een 7 koppige begeleidingsband die eerder samengesteld leek op basis van excentriciteit (met o.a. lookalikes van Jack Sparrow op lounge saxofoon, van Nick Cave op slide gitaar en van de jonge Lionel Richie op bas) dan op muzikaal talent en die minstens voor de helft permanent in hogere sferen leek te verkeren. Met in het midden de lijkbleke frontman Saul Adamczewski, personificatie van de sympathieke, door meerdere verslavingen aan lager wal geraakte maar toch weer recht gekrabbelde slacker, ontbrekende voortand inclusief, met een hoge aaibaarheidsfactor. Met Insecure Man had Groot-Brittannië die avond voor de verandering nog eens enkele van haar meest veelbelovende high potentials uitgevaardigd naar Les Nuits Botanique.
50 jaar Britse popgeschiedenis vloog live aan je voorbij, met een flinke portie glam rock en sinistere new wave synths, een snuifje exotica om de boel wat op te luchten, maar ook en vooral met die geniale poprefreinen die direct onder je huid kruipen. “I Don’t Wanna Dance (With My Baby”), “Teenage Toy”,… het niet al te talrijk opgedaagde publiek fluit ze sindsdien moeiteloos mee. En maken van dit voorjaar verschenen debuutalbum ‘Insecure Man’ een aanbevelenswaardige luisterervaring, een beetje in het verlengde van de niet minder excentrieke Ariel Pink, voor wie dan toch op zoek is naar een hokje om dit onder te brengen.  Na de tragikomische ode “Whitney Houston & I” werd de set geheel en al in stijl afgesloten met het dronkenmanslied “Buried in the Bleak”.
Muzikale ernst is aan de heren van Insecure Man niet besteed, wat in de huidige gespannen tijden al een verademing op zich is.

Wie geblinddoekt de Orangie tijdens Yellow Days zou hebben betreden ? zou wellicht gezworen hebben op een optreden van King Krule te zijn beland. Wat klonk die stem bij momenten akelig gelijkaardig! Maar in tegenstelling tot de meer avontuurlijke, in de nasporen van James Blake met dubstep flirtende songwriters soul van laatst genoemde, klonk Yellow Days, pseudoniem van de 18 jarige Britse plattelandsjongen George Van Den Broek, een pak braver en traditioneler. “That Easy” was zelfs een uitgesproken feelgood belevenis, wat zich vertaalde tot enkele voorzichtige danspasjes in het publiek, terwijl “The Way Things Change” in hetzelfde laidback sfeertje baadde waar Mac Demarco een patent op heeft.  Voor de Britse muziekpers al ruimschoots voldoende om tot de next big thing van de ‘northern soul’ gebombardeerd te worden. Zelf hebben we nog enige reserves, maar wie niettemin geprikkeld is , kan deze jongeman nog eens gaan bewonderen op Best Kept Secret.

Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Bota 2018)