Les Nuits Botanique 2018 - Iceage - It It Anita - The Body
Les Nuits Botanique 2018
Botanique (Orangerie)
Brussel
2018-05-06
Erik Vandamme

Op de laatste avond van Les Nuits was er opvallend minder volk in de buurt van inkom hal en bar in de nabijheid van de zalen te bespeuren dan op vorige avonden. Het was dan ook stralend mooi weer op deze zondag avond, waardoor de muziekliefhebber liever buiten in de buurt van Chapiteau vertoefde. Ongelijk kunnen we de mensen niet geven uiteraard. Wij zakten af naar Orangerie voor Luikse sensatie It It Anita, de Deense punkrock band Iceage en het wat wereldvreemde duo The Body. Was er op vorige avonden haast geen doorkomen aan in Orangerie, dan was die zaal maar matig gevuld voor deze afsluiter van Les Nuits Botanique 2018. De aanwezigen, bands en ook wijzelf lieten dat uiteraard niet aan ons hart komen.

The Body: Als het de bedoeling was om de poorten van de Hel open te zetten, om de Apocalyps te doen ontstaan? Dan zijn deze heren in hun opzet geslaagd
De spits werd afgebeten door het duo The Body. Bestaande uit een drummer en een gitarist die met loops heel intense klanken uit dat instrument tovert. Ontstaat een atmosfeer die zonder meer apocalyptisch aanvoelt. The Body wordt op de website van Botanique dan ook als volgt omschreven: ''De experimentele metalheads van The Body blijven enerzijds gewoon doen waar ze goed in zijn: sombere, luide, bijna apocalyptische muziek uitbrengen met distortion-gitaren en visceraal geschreeuw van Chip King."
https://www.youtube.com/watch?v=f-FOTHUir_4
De heren laten er geen gras over groeien, en leggen prompt die oorverdovende lat enorm hoog. Experimenteren en improviseren is inderdaad de rode draad doorheen het geheel. Zijn de klanken redelijk gevarieerd. Van flirten met intimiteit tot hartverscheurende uithalen waarbij geluidsmuren worden afgebroken. Dan worden we niet echt warm van het monotone geschreeuw dat daarop volgt. Hoewel ook dat een onderdeel is van dat Apocalyptische geheel. Na een kwartier of zo diezelfde truc boven halen hebben we het beste daarvan eigenlijk wel gezien en gehoord.
https://www.youtube.com/watch?v=fWwl0MzAOLI
Besluit - Uiteraard is deze aanpak wellicht de onderliggende bedoeling van dit duo. Een sfeer gecreëerd waarbij de luisteraar verbouwereerd achterblijft, zich afvragende wat er nu juist aan het gebeuren is. De samensmelting tussen oorverdovende percussie en een klankenbord dat recht doorheen je hart boort. Het bezorgt ons wel degelijk koude rillingen tot angstaanvallen. Bij dat geschreeuw kijken we ook onze demonen eveneens strak in de ogen. Voor ons had er dus echter net iets meer variatie mogen inzitten. Maar als het de bedoeling was om de poorten van de Hel open zetten om de Apocalyps te doen ontstaan? Dan is The Body zeker en vast in zijn opzet geslaagd. Meer nog, op deze zonnige dag, hulde The Body de Orangerie in complete duisternis.

It It Anita: Flirtend tussen Hel, Hemel en Vagevuur
Geef ons echter toch maar de Luikse sensatie It It Anita, die gedurende zijn set voortdurend flirt tussen Hel en Hemel, tot het Vagevuur. De band wordt in menig wandelgangen vergeleken met een kruisbestuiving tussen bands bijvoorbeeld At The drive In, Pavement tot Sonic Youth. Toen we It It Anita zagen aantreden op Villa pace in Sint-Niklaas schreven we daar het volgende over: ''Knallende percussie, snoeiharde gitaar riffs - de vergelijking met bands als Sonic Youth blijkt daarbij te kloppen als een bus. It It Anita maken er niet teveel woorden aan vuil en razen als een sneltrein over de hoofden heen, waardoor er geen spaander geheel wordt gelaten van de zaal De Nest. Alsof we terug werden geflitst naar die wilde jaren '90, maar wel met beide voetjes in het heden. Lijkt het wel of It It Anita die jaren '90 terug doet heropleven, meer nog , een heel eigen draai geeft aan die tijden. Aanstekelijkheid tot de 10de graad, dat kregen we voorgeschoteld met It It Anita. De kenners hadden overschot van gelijk!"
https://www.youtube.com/watch?v=wg-Ok5Ct1XU
De band beweegt dan ook over het podium als een meute olifanten in een porseleinenwinkel. Zonder oponthoud hamert It It Anita op de menigte in, tot de zaal bijna staat te daveren op zijn grondvesten. De band brengt vooral een gevarieerde set naar voor. Waarbij intieme momenten, waarbij je een speld kunt horen vallen in de zaal, worden gecombineerd met oerknallen die aanvoelen als een orkaan uitbarsting. Nu we het toch over weerselementen hebben?
https://www.youtube.com/watch?v=SV63Sw7CMXc
Je kunt de doortocht van It It Anita in Orangerie nog het best vergelijken met donderslagen bij heldere hemel, waarna de zon weer uitklaart en de rust weerkeert, gevolgd door een alles verwoestende tsunami. Waarna de rust nog maar eens terugkeert, en je binnen de ravage die is aangericht , verweesd achterblijft. It It Anita doet doorheen diezelfde set niet echt aan bindteksten, maar zoekt toch zijn publiek voortdurend op tot niemand meer stil staat. Zo gaat de zanger op het einde van die verschroeiende set, gewoon zijn publiek letterlijk opzoeken in de zaal. Een kers op de taart.
Besluit -  It It Anita zet op deze avond de puntjes op de 'i' en levert een set af die je trommelvliezen doet barsten maar ook je hart lijkt te zalven binnen eerder intieme atmosferen. Zoals eerder vermeld, voortdurend flirtend tussen Hemel, Hel en Vagevuur. Daar vinden we It It Anita doorheen deze wederom indrukwekkende set op Nuits Botanique.

Iceage - Na wervelstormen, Apocalyptische toestanden en vagevuur, doet Iceage een deugddoende gemoedsrust op ons neerdalen, binnen donkere melancholische atmosferen
De Deense punkrock groep Iceage timmert sinds 2008 aan de weg. Toen waren de heren, volgens we lezen in menig biografie, amper 17 jaar jong. Iceage heeft ondertussen zijn kunnen voldoende bewezen. Ook naast het podium. De nieuwste worp Beyondless kan op heel wat bijval rekenen. De eerder melancholische punkrock/ postpunk gaat er dan ook in als zoete broodjes. Ook al was het publiek toch wat uitgedund in vergelijking met voorganger It It Anita. Zonder daar min of meer aan toe te voegen, echt veel interactie met het publiek was er dus niet, toch legt Iceage de lat eveneens enorm hoog.
https://www.youtube.com/watch?v=qP8GJj8lAI8
Eerder subtiel zien en horen we een knipoog naar artiesten als Nick Cave, streepjes postpunk en punkrock passeert eveneens de revue. Dit allemaal binnen een eerder melancholisch tot weemoedig aanvoelende atmosfeer, en een donkere omkadering. Geluidsmuren worden deze keer dus niet echt afgebroken. Eerder doet een band als Iceage je zweven boven de grond. Niet dat het stil werd in de zaal. De gezapige lijn die de band bewandelt, klinkt dynamisch en zit boordevol bommetjes energie. Maar alles blijft dus wel hangen binnen eerder rustgevende sferen, dan oorverdovend. Waar op zich niets mis mee is uiteraard. https://www.youtube.com/watch?v=14eJfs8O--Y
Besluit - Iceage brengt een set boordevol postpunk en punkrock binnen eerder melancholische, donkere atmosferen die je doet zweven over de dansvloer. We krijgen al kippenvelmomenten bij de verdovende instrumentale aankleding. Dan doet frontman en zanger Elias Bender Rønnenfelt er met zijn heel bijzondere stem en uitstraling, die doet wat denken aan vertoeven in rokerige pubs en bars, daar gewoon een schepje bovenop. Eerder wordt dus geen geluidsmuur afgebroken, maar het hart enorm diep geraakt door zoveel weemoedigheid.
Kortom.  Na deze avond te vertoeven in Apocalyptische atmosferen, de Hel, de Hemel en het Vagevuur., doet Iceage, door middel van een instrumentaal intense aankleding en een charismatische frontman die je gemoed beroert, prompt de rust compleet terugkeren in ons hart. Dit dus allemaal op een gezapige maar vooral heel intensief mooie wijze, binnen een eerder donkere omkadering.

Met dank aan Snoozecontrol http://www.snoozecontrol.be

Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Bota 2018)