Toen ik de naam van de band en de titel van het album las, was ik eigenlijk wel benieuwd wat ik zou aantreffen op dit album. The True Symphonic Rockestra is een in 2000 opgericht gezelschap. Oprichter Dirk Ulrich wordt bijgestaan door James LaBrie van Dream Theater en nog twee operazangers, namelijk Vladimir Grishko en Thomas Dewald. Het idee achter de band: ‘The best of’ van de oorspronkelijke Three Tenors (Luciano Pavarotti, Placido Domingo and Jose Carreras) in een metaljasje steken.
En dat idee is verdomd goed uitgedraaid, moet ik zeggen. Liefhebbers van Rhapsody Of Fire, Therion en Haggard zullen aan hun trekken komen, want dit is Opera Metal in zijn puurste vorm. Maar liefst 21 nummers worden onder handen genomen en bewerkt met leuke Metalriffs en een heuse ritmesectie die de nummers wat meer vaart geeft. Wie had gedacht dat operaklassieker “La Donna E Mobile” zo’n lekkere uptempo metalsong kon zijn?
Andere hoogtepunten van het album zijn “Granada”, “O Sole Mio” en “America (West Side Story)”.
En we leren ook iets bij, want Dorogoi Dlinnoyu bewijst dat “Those Were The Days” van oorsprong een Russisch lied is. Enig minpunt is de stem van James LaBrie waar ik mij soms een beetje aan erger. Waarom hebben ze juist hem gekozen in plaats van bijvoorbeeld Eric Adams van Manowar? Fabio Lione van Rhapsody Of Fire ging het ook heel goed gedaan hebben op dit album. Wie weet, misschien iets voor de volgende plaat. Hoe dan ook, dit is een goede plaat, waar zelfs Koen Crucke met genoegen naar zal luisteren.