Het Texaanse gezelschap doet al zes platen waar ze goed in zijn …met name het spelen van groteske, compacte ‘alternative’ gitaarrock, goed gedoseerde bombast en met uitstapjes naar de psychedelica, onder diverse tempowisselingen en onverwachtse wendingen. Ze balanceren tussen avontuur en toegankelijkheid. Gitaar - en percussie hoogstandjes worden aangehaald en ze houden het netjes binnen de lijnen. … Trail Of Dead verliest zichzelf niet en houdt het geheel op die manier uiterst boeiend.
Zij hebben met ‘The century of self’ een meeslepend album uit, waarbij ze sommige songs mooi laten aanzwellen en kunnen krachttoeren uithalen, “The far pavillons”, “Isis unveiled” en “Ascending”. Ze klinken ietwat pompeuzer op “Halycon days” en “Belles of creation”; of ze kiezen voor de subtiliteit en intimiteit, “luna park”, “inland sea” en “insationable (I)”.
De hemelbestormingen en – uitbarstingen zijn misschien niet meer zo uitgesproken als op hun meesterlijke ‘Source tags & codes’ (’02), maar ze gaan nog steeds niet onderuit en weten diverse sferen te creëren…Trail Of Dead brengt het nog allemaal op 1 plaat!