Some people think I’m bonkers/ But I think I’m free/ Ma, I’m just livin’ my life / There’s nothing crazy about me. Veel jongeren zullen dit zinnetje luidkeels kunnen meebrullen, net zoals de rest van het nummer. De grootste zomerhit van 2009 is van de hand van deze Dizzee Rascal, al rappend op de muziek die hij opgestuurd kreeg van Armand Van Helden. Voor Dizzee (né Dylan Mills) betekende dit de doorbraak bij het grote publiek.
Zijn leven liep niet altijd over rozen. Voor Mills bedacht dat muziek een veiligere en meer winstgevende manier was om de kost te verdienen, had hij al een heuse carrière in de criminaliteit, vandaar ook zijn bijnaam en latere artiestennaam. Toen hij achttien was en werd neergestoken, begon hij dan maar aan een rapcarrière. Aanvankelijk met weinig succes. Nu zijn we aan album nummer vier – ‘Tongue ’n Cheek’-  en reikt het fenoneem Dizzee Rascal verder dan het Verenigd Koninkrijk.
De albumnaam zegt ook veel. Wie de uitdrukking “tongue in cheek” niet kent: het betekent zoveel als ‘iets niet serieus nemen, met zin voor humor’. Van de pot gerukte lyrics zoals in “Money, Money” vormen hierbij een prachtexemplaar. ‘Cause my legs are skinny but my wallet ain't thin/ Everytime I bust a smile it's a big money grin.’ Nog een nummer over geld, een belangrijk handelsmerk bij hedendaagse rappers blijkbaar, is het nummer “Dirtee Cash”. Spellen moet blijkbaar op een gansta manier, met klinkende titels als “Dance Wiv Me” (héérlijk nummer, met muziek van Calvin Harris, vergelijkbaar met andere hit “Holiday”), “Can’t Tek No More” (vrij basic nummer met terugkerende sample uit een toespraak) en “Chillin Wiv Da Man Dem” (dat nog het meest doet denken aan de hiphop uit de jaren ’90 met een lager tempo). Tongue in cheek dus.
Monsterhit “Bonkers” heeft op dit album twee soortgelijke broertjes die rap met een vettige elektrosound combineren, namelijk “Bad Behaviour” en “Road Rage”. Zijn verleden blijft een grote inspiratiebron voor de teksten van het duizelige boefje.