We Lost The Sea is een postrock sludgeband uit Sydney. In juli 2010 kwam hun eerste plaat ‘Crimea’ uit. Begin december dit jaar gaven ze een releaseshow van hun tweede plaat ‘The Quietest Place On Earth’ in New South Wales  Ze worden vergeleken met Mogwai,  Sigur Ros en Isis.

De titel van hun nieuwe plaat kwam voort uit het lezen van een interview met Joseph Kittinger, een Amerikaan die in de jaren ’60 het record voor de langste skydive op zijn naam mocht plaatsen. Deze ervaring omschreef Kittinger als ‘The Quietest Place On Earth’. Net als Joseph zijn de zeven bandleden van We Lost The Sea gefascineerd door de ruimte en de diepste zeeën.

Dit hoor je ook duidelijk in hun muziek die vaak begint met een melodieus ritme om dan uit te barsten in een weidse explosie.  We Lost The Sea vuren atmosferische golven op je af die overgaan in een droge, koude Tramontanawind  en je meevoert naar de diepste geheimen van de oceaan.

Als heersers der atmosferen  nemen ze je in elk nummer mee naar een imaginaire plaats die zowel donker als licht aanvoelt.

Voor de eerste keer schreef We Lost The Sea een nummer voor een vrouwelijke stem, ook meteen het enige nummer die een meer tragische emotionaliteit oproept bij de luisteraar. Inspiratie voor “Nuclear City” kwam voort uit de kernramp van Tsjernobyl die in 1986 plaatsvond en de foto’s die op internet te vinden zijn over het amusementspark die op de dag van de ramp zijn deuren zou openen. Het contrast tussen de vreugde van een amusementspark en de donkere dag die toen op Tsjernobyl  neerstreek wordt in dit nummer weergegeven door de stem van Bel.

Hun plaat kan je beluisteren op http://welostthesea.bandcamp.com/

The Quietest Place On Earth - We Lost The Sea - Heersers der atmosferen