Tindersticks weet zichzelf steeds uit te vinden , want opnieuw horen we een reeks romantische, bitterzoete luistersongs , onder de typische ‘crooner’, raspende, zalvende stem van Stuart Staples.
De songs klinken broeierig , intens spannend en zitten ingenieus in elkaar. Emotioneel geladen materiaal dus.
Al meteen worden we verrast met een negen minuten “Chocolate” , gekenmerkt van een  repetitieve structuur , spaarzame toetsen en piano, aangevuld in het tweede  stuk met blazers en drums, en parlando voorgedragen door groepslid Boultner.
Binnen hun ‘vaudeville’ klinken ze uitermate gevarieerd en kan er naast het melancholieke, dramatische materiaal zelfs een lichte swing van af als op “Slippin’ shoes”. Muzikaal valt alles op z’n plaats , klinken de songs rustig , aangenaam, sfeervol , filmisch, is er de repetitieve basis , bouwen ze op , zwellen aan , en kunnen ze iets breder zijn.
‘The something rain ‘ is een sterke Tindersticks plaat!