‘Great North’ is Fourteen Nights At Sea hun tweede album. Fourteen Nights At Sea zijn Australies crème de la crème op het gebied van instrumentale postrock. Je kan er duidelijk invloeden van Mogwai, Sigur Ros, Laura, This Will Destroy You en andere groten in horen en dat is enkel als compliment bedoeld.
De cover voor dit album reflecteert de muziek die erop staat; ijzig, ruimtelijk, desolaat, vertakt, statisch met contrasterende bewegingen van donker naar licht,  getuigend van een subtiele schoonheid. Ze creëren dat ijzig zachte en vaak overheersende sonische geluid die je als rode draad doorheen hun album in elk van de nummers terugvindt en die een gevoel van weidsheid doet ontwaken. Dit kleuren ze verder in met afwisselend noise soundscapes en vibrerende outro’s, voorzien van vernufte overgangen die de beweging eigen aan kwaliteitsvolle postrock accentueren.  Hoewel we spreken van een rode draad slaagt Fourteen Nights At Sea erin om toch een variëteit aan texturen te brengen wat het luisteren enkel boeiend maakt.
Met de opener “Glass Monster” halen ze meteen alles uit de kast. “Glass Monster” stroomt op serene golven en gaat over naar een meer melancholisch doch dynamisch crescendo. Daarna wordt het rustiger, meer ingetogen met de klemtoon op het creëren van diepte. Zoals ze in grandeur beginnen eindigen ze ook met “Ghost”. Een nummer die langzaam aan uit z’n voegen barst als een gure noorderwind om uit te doven in atmosferisch zachte toonaarden waar de gitaar als een zomerbries z’n laatste adem uitblaast.
‘Great North’ is een veertig minuten durende reis doorheen een landschap die ze zelf creëren. Een landschap zo zuiver en weids dat tijd tijdloos wordt, en muziek een eenheid oproept. Met deze omschrijving sluiten we af en geven we Fourteen Nights At Sea  een tien op tien.
Hun album kan je momenteel beluisteren via http://hobbledehoy.bandcamp.com/album/great-north