Vorig jaar wist het Britse Daughter uit Londen al enige nieuwsgierigheid op te wekken met de EP’s ‘His young heart’ en ‘The wild youth’, nu is er uiteindelijk het pas verschenen debuut ‘If you leave’ . Als we er de tien songs op nahouden , dan horen we hier een beloftevolle band . Daughter, rond Elena Tonra , nodigt ons uit op een heerlijk spannende rit van eerlijk intens broeierig, soms breekbaar, subtiel uitgekiend dromerig, melancholisch indiemateriaal, mét een donker randje door een zinderend, scherp gitaargetokkel , opbouwende, aanzwellende drums en tromgeroffel, galmeffects en gedoseerde feedback, gedragen door haar etherisch indringende , ontroerende, getormenteerde zang, die ergens hangt tussen Beth Orton, Florence Welch , Ritzy Bryan van The Joy Formidable en Romy Madley-Croft van The xx.

We horen voldoende wisselende stemmingen van zachte , minimale instrumentatie en intimiteit naar een forsere opbouw en een meer extraverte, harde(re)  aanpak .
Hun materiaal zit met finesse in elkaar en de snaren worden zalvend en strak aangeraakt . Een broeierige spanning en klankkleur wordt verwezenlijkt door een Sigur Ros strijkstok, keys , percussie en drumbeats; effects die elan geven aan de song ‘an sich’ en het publiek moeiteloos in die aparte unieke sfeer van hen brengt. Check nummers als “Winter”, “Smother” , “Youth” en “Shallows” maar eens.
Een wondere, betoverende én grimmige leefwereld creëren ze, zelfs filmisch bezwerend met momenten . Puike songs, die schipperen tussen zacht en hard en net niet ontploften en je weten te hypnotiseren, bedwelmen door de trippende melodie, de indie folk, de woelige donkere soundscapes en effects .
We hebben alle vertrouwen in het groeiend karakter van Daughter . Deze band heeft talent en gaat goed doordacht te werk en krijgt na drie jaar die verdiende doorbraak .