Het uit Toronto, Canada afkomstige Born Ruffians is al toe aan de derde cd ; heeft z’n rauwe karakter gepolijst, en blijft nu ergens binnen de fris aanstekelijke dromerige indiepop hangen van Vampire Weekend , Port O’Brien en Beach Fossils . De mosterd halen ze natuurlijk uit die sprankelende grooves en ritmes van Talking Heads en Paul Simon.
De nummers zijn relaxt en doordacht, en behouden deels hun spontaniteit en speelsheid. Ze zijn goed uitgewerkt , maar we noteren geen (drastische) wendingen van vroeger , waardoor het net iets teveel van hetzelfde wordt binnen hun indiepop , doordrongen van fijn  gitaargetokkel en sfeervolle kleurrijke keys.