Geen idee of Pete Doherty zijn leven terug op de rails heeft, het zou ons verwonderen, maar er wordt tenminste niet meer zo over geroddeld, en dat is goed nieuws wat ons betreft. Een man als Doherty moet je waarderen omwille van zijn songwriter capaciteiten, niet omwille van zijn turbulente leventje en zijn druggebruik. En songs schrijven, dat kan hij nog altijd.
De derde Babyshambles plaat mist dan wel de rafelige kantjes van zijn voorgangers, en zeker die van The Libertines (‘Up the Bracket’ is op vandaag nog steeds ons geliefkoosd zootje rommel), maar dat is geen reden om ‘Sequel to the Prequel’ uit de weg te gaan.
Doherty heeft immers terug een handvol pareltjes uit zijn losse pols geschud en deze op een gevarieerd plaatje gepost. Het begint met “Fireman”, een venijnige punksneer van anderhalve minuut, om dan plotsklaps over te gaan in “Nothing comes to nothing”, het meest gladde en commerciële popsingletje dat Doherty tot op heden gemaakt heeft, maar het werkt wel en het typeert de veelzijdigheid van dit album.
Verder durft Doherty wel al eens te lichtvoetig te worden, zoals op het country niemendalletje “Fall from grace”, maar doorgaans weten Babyshambles hier de nodige variatie aan de dag te leggen met kwieke songs die misschien niet meer zo fel rocken als weleer, maar die alweer getuigen van een frisse en creatieve aanpak, zij het deze keer zonder stekels.
Puik plaatje, doch ietsje meer vuur had wel gemogen, maar daarvoor gaat u ongetwijfeld Babyshambles live aanschouwen in de AB op 16/01/2014 (onder voorbehoud natuurlijk, met Doherty weet je nooit).