Van ‘Snapshot’, het debuut van The Strypes, kon je moeilijk zeggen dat het een origineel werkstukje was, maar de spontaniteit en energie spatten er wel van af. De piepjonge band kwam niet bepaald met een nieuw geluid aanzetten maar ze brachten de erfenis van The Yardbirds en Dr. Feelgood op een heel vinnige manier terug naar een jong publiek.
Op de opvolger ‘Little Victories’ zeggen ze vaarwel tegen de snedige rock’n’roll en bluesrock van het debuut en lijkt het of ze van verschillende walletjes willen eten, met wisselend succes. Geen covers dit keer, de snotneuzen hebben er moedig voor geopteerd om volledig voor eigen songs te gaan,  maar ze vallen wat dat betreft een paar keer hard op hun bek. The Strypes lijden compleet aan gezichtsverlies door op een stel songs (“A Good Night’s Sleep And A Cab Far Home” en “Eighty-Four”) te nadrukkelijk Arctic Monkeys achterna te willen hollen en elders kiezen ze voor een goedkope soort rock met waardeloze hard-rock gitaarsolo’s. Een blèrende ballade als “I Wanna Be Your Everyday Day” had op hun sprankelende debuut nooit gekund, maar hier is die jammer genoeg representatief voor de alomtegenwoordige bloedarmoede die over ‘Little Victories ’heerst.
De bijtende rhythm and blues van de sprankelende eerste plaat komt maar heel sporadisch nog eens naar boven, dit is het geval op “Status Update” en met een beetje goede wil ook op openers “Get Into It” en “I Need To Be Your Only”, en dat is het zowat.
Nog een geluk dat wij hier de Deluxe Edition op de kop hebben getikt, met een paar bonustracks die plots wel de moeite waard zijn : “Fill The Spaces In”, “I Can’t Lie” (daar is plots terug dat rock’n’roll vuur van ‘Snapshot’), “Rejection” (fel rockertje), “G.O.V” (met een vleugje ska er in lijkt het wel Rancid in betere tijden) en een ultra korte punky cover van de MC 5 klassieker “Kick Out The Jams”. Deze laatste is nu niet de meest originele versie maar het toont wel aan dat The Strypes nog verdomd kwaad uit de hoek kunnen komen, als ze willen.

De plaat van de gemiste kans, maar als u ons niet gelooft mag u altijd naar de AB trekken op 21/10. We hopen voor u dat ze daar nog flink uit ‘Snapshot’ graaien, anders zou u zich wel eens lelijk bekocht kunnen voelen.