East India Youth is het geesteskind van William Doyle . In zijn songs ervaren we van de Brit een dikke laag indietronica, met een gepaste , beheerste dosis bombast en galm . Hij refereert maar al te graag naar de new romantic eighties wave , een beweging met Duran Duran , Spandau Ballet en A-ha. En ja , we horen ook ergens die donkere dreiging van Archive en de kwetsbaarheid , gevoeligheid van een Perfume Genius.
Het zijn sfeervolle , broeierige songs die kunnen aanzwellen en gekenmerkt zijn van een  intense spannende opbouw. Filmische soundscapes en ruis vinden we terug op de opener en de afsluitende song. “Hearts that never” en “Entirety” zijn er net twee die extravert klinken door de electrogrooves .
Dit is een geslaagd afwisselend plaatje die pop , indie, elektronica en bombast mooi verweven …