Tien jaar geleden zouden we er als de kippen bij geweest zijn mocht u ons van een nieuw Libertines album gesproken hebben, maar op vandaag zijn we daarin al heel wat gematigder. Ten eerste zijn wij voortaan op onze hoede voor het labiele persoontje Pete Doherty en ten tweede waren wij nu ook niet zo overdonderd door de met veel bombarie aangekondigde Libertines-reünie. Van hun come-back optredens mochten we er eentje meemaken op het Nederlandse aardige Bes Kept Secret festival en dat was niet echt een onvergetelijke set, ook al waren er enkele zeldzame momenten van opflakkering. Wij zagen bij de heren Barat en Doherty dat de typische sympathieke rommeligheid  was gebleven, maar de rebelse punkspirit van weleer was helaas nergens te bespeuren. The Libertines rolden nog wel, maar ze rockten niet, en de nieuwe songs gaven ook niet meteen een onuitwisbare indruk. Dit was in niets te vergelijken met hun legendarische eerste optreden op Belgische bodem in de kelder van de Botanique in 2002, een avond die zij waarschijnlijk al lang vergeten zijn, maar die bij ons voorgoed in het geheugen gegrift staat.
Vandaar onze argwaan. Maar kijk, de nieuwe plaat heeft ons aangenaam verrast, ze klinkt stukken beter dan de laatste van Babyshambles en is een waardige opvolger van ‘Up The Bracket’ en ‘The Libertines’.
The Libertines reizen speels en ongedwongen doorheen de Engelse rijke muziekhistorie en passeren bij The Jam (wel zeer nadrukkelijk aanwezig in opener “Barbarians”), The Clash (“Gunga Din”), The La’s en Supergrass. Hier hebben we weer die typische Libertines songs die nooit echt helemaal afgewerkt klinken, maar altijd bijzonder catchy, fris en spontaan voor de dag komen. Soms zijn het prachtige wiegeliedjes met een hoek af (“Iceman”, “You’re My Waterloo”, “Dead For Love”), elders zijn het venijnige rockertjes in een punksausje (“Fury Of Chonburi”, “Glasgow Coma Scale Blues”).
The Libertines zijn wel degelijk terug, maar voor hoelang ? Naar verluidt zou Doherty de laatste tijd om onduidelijke redenen in Engeland regelmatig zijn kat naar de optredens sturen. Old habits never die.