‘Jomsviking’ is het tiende album van Amon Amarth, de vaandeldragers van de viking-metal sinds 1992. Het is het eerste conceptalbum van de populaire Zweden. Het verhaal gaat over een jonge viking die een hogere in rang vermoordt (“First Kill”) en op de vlucht slaat (“Wanderer en On a Sea Of Blood”), maar zweert om ooit terug te keren, wat –spoiler alert – ook gebeurt in de het afsluitende “Back on Northern Shores”.
Amon Amarth had al eerder een album gemaakt dat helemaal rond de god Loki draaide, maar deze keer is het een volledig verhaal dat chronologisch verteld wordt. Dankzij nieuwe drummer Tobias Gustafsson en producer Andy Sneap, die er ook al bij was op Deceiver of the Gods, klinkt de death-metal van Amon Amarth een stuk sneller en melodieuzer dan op bv. Surtur Rising. De nieuwe drummer heeft blijkbaar ook het speelplezier teruggebracht bij de andere bandleden, want het is van ‘Twilight of The Thunder God’ uit 2008 geleden dat de vikings nog zo snedig en gevarieerd klonken.
Positieve uitschieters zijn “On A Sea Of Blood”, “One Thousand Burning Arrows” en “Vengeance Is My Name”. “Raise your Horns” is niet meteen een hoogvlieger, maar dat is nagenoeg geen enkel drinklied dat door een metalband gemaakt wordt. Voor de bierconsumptie op festivals zal het dan weer wel wonderen doen. Op “A Dream That Cannot Be” mag de Duitse metalgodin Doro Pesch meezingen met Johan Hegg. Ook dat levert niet het hoogtepunt van dit album op, maar zorgt er mee voor dat er voldoende afwisseling is.
‘Jomsviking’ is geslaagd als conceptalbum, maar ook voor wie lak heeft aan het verhaal vallen hier alweer voldoende parels te rapen.