Roisin Murphy kennen we natuurlijk van haar Moloko avontuur . De  electropop/trippopgrooves zijn een rode draad in haar soloplaten En die platen zijn sinds de comeback ‘Hairless toys’ van 2015 beduidend experimenteler geworden , de sfeervolle , dampende , funkende , soulvolle electropop is eigenzinnig en  grillig . Ook de opvolger zit in hetzelfde elan. Negen songs , die tussen de 5 à 8 minuten duren , hebben een cinematografische, cabareske, filmische inslag . Sommige zijn kunstwerken geworteld in het Moloko concept , het best te horen in “Whatever” en “Romantic comedy” . De eerste nummers kloppen aan bij Dresden Dolls van Amanda Palmer en de laatste zijn meer muzikale schetsen. Nergens wordt haar verleden verloochend. Dat maakt het album fantasievol en sprankelend.